در مورد تب دنگی چه باید بدانید زیرا فلوریدا بیش از 500 مورد را در سال جاری گزارش کرده است

مدیسون چوپک، پولی فکت مدیسون چوپک، پولی فکت

این مقاله ابتدا در PolitiFact منتشر شد.

در 5 نوامبر، هلیکوپترهای کم پرواز مناطقی از شهرستان های پینلاس و هیلزبورو فلوریدا، فلوریدا را با مه ریز پوشانیدند. این یکی از راه هایی است که مقامات بهداشت فلوریدا امیدوارند تا از شیوع بزرگ ترین بیماری تب دنگی در این کشور در بیش از یک دهه گذشته کند کنند.

دنگی با نیش پشه شروع می شود، بنابراین کشتن حشرات کلیدی است. هلیکوپترها آب مخلوط شده با Bti را اسپری می کنند، باکتری طبیعی موجود در خاک که مگس سیاه و لارو پشه را می کشد.

اکثر مردم هنگام سفر در مناطق پر خطر تب دنگی آلوده می شوند و فلوریدا تا 31 اکتبر 382 مورد بین المللی مرتبط با سفر را ثبت کرده است. اما این ایالت همچنین رکورد بالایی از تعداد افراد آلوده در چمن فلوریدا را به ثبت رسانده است: 524.

فلوریدا قبلا شیوع داخلی دانگ داشته است. در سال 2010، پس از نزدیک به هشت دهه مهلت، 58 مورد اکتسابی محلی را شمارش کرد. از آن زمان، بزرگترین شیوع بیماری در سال 2023 بود، زمانی که ایالت 189 مورد ابتلا به دنگی در فلوریدا را گزارش کرد.

در حالی که فلوریدا بزرگترین شیوع دانگ خود را در بیش از 15 سال گذشته دنبال می کند، ممکن است به درک چگونگی انتشار این ویروس و نحوه تشخیص علائم و محافظت از خود کمک کند. ما به دنبال پاسخ برای برخی از سوالات مبرم تب دنگی بودیم.

تب دنگی می تواند پس از آلوده شدن فرد به هر یک از چهار ویروس دنگی ایجاد شود. این ویروس از فرد به فرد منتقل نمی شود و هیچ واکسنی در دسترس برای جلوگیری از عفونت وجود ندارد.

از هر 4 نفر 3 نفر بیمار نمی شوند، اما اگر علائم ایجاد شود، معمولا حدود 4 تا 10 روز پس از نیش پشه آلوده ظاهر می شوند.

شایع ترین علائم تب خفیف دنگی شامل تب بالا، سردرد، حالت تهوع، استفراغ، بثورات پوستی، درد پشت چشم و عضلات، درد مفاصل و استخوان است.

از هر 20 نفری که به ویروس دنگی مبتلا می شوند، یک نفر به شکل شدیدتری از تب دنگی مبتلا می شود که گاهی به آن تب خونریزی دهنده دنگی یا سندرم شوک دنگی می گویند. دنگی شدید یک اورژانس پزشکی تهدید کننده زندگی است که می تواند باعث شوک، خونریزی داخلی و مرگ شود.

علائم هشدار دهنده عفونت شدید عبارتند از درد یا حساسیت شدید معده، استفراغ حداقل سه بار در 24 ساعت، خونریزی از لثه یا بینی، تنفس سریع، خون در مدفوع یا استفراغ، بی قراری، احساس خستگی شدید و خونریزی زیر پوست که ممکن است به صورت لکه ها یا لکه های ارغوانی ظاهر شود.

این علائم معمولا 24 تا 48 ساعت پس از تب رخ می دهند و اغلب به سرعت ظاهر می شوند. هر کسی که آنها را تجربه می کند باید به دنبال مراقبت های پزشکی فوری باشد.

هیچ درمان یا درمان خاصی وجود ندارد. به گفته مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری، اکثر افراد در حدود یک هفته بهبود می یابند. CDC به افراد توصیه می کند برای کاهش تب و درد استراحت کنند، هیدراته کنند و استامینوفن مصرف کنند. از مسکن های دیگر مانند آسپرین و ایبوپروفن خودداری کنید زیرا می توانند خطر خونریزی را افزایش دهند.

برای تب دنگی شدید، متخصصان پزشکی ممکن است فشار خون و تعداد پلاکت بیمار را کنترل کنند و تزریق خون یا جایگزینی مایع و الکترولیت داخل وریدی را انجام دهند.

پس از آلوده شدن به ویروس دنگی، سیستم ایمنی فرد یاد می گیرد که با آن نوع ویروس مبارزه کند، که به محافظت از او در برابر عفونت مجدد با همان ویروس کمک می کند. اما او می تواند در برابر سه ویروس دنگی دیگر حساس بماند.

کریستی مایلی، استاد بهداشت عمومی دانشگاه فلوریدا، گفت: ممکن است فرد در طول یک عفونت اولیه دنگی بدون علامت باشد یا علائم خفیفی داشته باشد و سپس علائم شدیدتری - یا در موارد نادر تب خونریزی دهنده دانگ - پس از آلوده شدن به نوع دوم ویروس دنگی ایجاد کند.

کاتلین جتلینا، اپیدمیولوژیست و کارشناس بهداشت عمومی، در پست‌های رسانه‌های اجتماعی گفت: «دنگی یک عفونی است، عمدتا به این دلیل که عفونت دوم می‌تواند خطرناک‌تر از عفونت اول باشد».

فلوریدا هر چهار ویروس دنگی را از سال 2009 ثبت کرده است. مایلی گفت، نوع ویروس دنگی که در حال حاضر عمدتا در گردش است، "مشخص شده است که علائم شدیدتری نسبت به سه سروتیپ دیگر ایجاد می کند."

آب و هوا و محیط فلوریدا شرایط ایده آلی را برای رشد پشه های گونه Aedes که دنگی را پخش می کنند فراهم می کند.

اگر فردی به یک کشور بومی دنگی سفر کند و حتی بدون علامت مبتلا شود، دنگی می تواند وارد یک جامعه شود. هنگامی که یک پشه یک فرد آلوده به ویروس دنگی را نیش می زند، می تواند این ویروس را به جمعیت پشه های محلی معرفی کند. مایلی گفت که یک پشه ماده آلوده تا آخر عمر آلوده باقی می‌ماند - و می‌تواند ویروس را به تخم‌هایش منتقل کند که می‌تواند منجر به بیش از 500 فرزند آلوده شود.

تماشا کنید: فلوریدا مشکل تب دنگی دارد. راه حل ممکن است بیشتر پشه ها باشد

او گفت: "وقتی معادله ضرب را در اینجا در نظر می گیریم و به میزان بارندگی بیش از حدی که این ایالت در اواخر سال تجربه کرده است، اضافه می کنیم، می توان به سرعت متوجه شد که چگونه شیوعی به این بزرگی می تواند رخ دهد."

در مجموع، در 16 سال گذشته تنها 606 مورد از مجموع موارد اکتسابی محلی مشاهده شد.

ایزابلا وایت، سخنگوی وزارت بهداشت فلوریدا، گفت: «مطالعات برای درک بهتر عوامل مؤثر در فعالیت دنگی که در فلوریدا در سال 2026 مشاهده شد، ادامه دارد.

بله. هر ایالت آب و هوای لازم برای حمایت از جمعیت پشه آئدس را ندارد، اما هر ایالتی که چنین شرایطی را داشته باشد می‌تواند به طور بالقوه شاهد انتقال محلی دنگی باشد.

در سال 2025، داده های CDC نشان داد که تب دنگی به صورت محلی در فلوریدا، کالیفرنیا و آریزونا به دست آمده است.

در ماه اوت، مقامات بهداشتی ویرجینیا یک عفونت محلی تب دنگی را گزارش کردند.

پشه‌هایی که حامل دنگی هستند در آب‌های راکد تولید می‌شوند، بنابراین مقامات بهداشتی از مردم می‌خواهند نسبت به از بین بردن آن در اطراف خانه‌های خود هوشیار باشند.

مایلی گفت: «هر آب راکد را رها یا بپوشانید – به خصوص بعد از هر بار باران.

وزارت بهداشت فلوریدا توصیه می کند تایرها و طبل های قدیمی را دور بریزید، حمام پرندگان یا کاسه های آب حیوانات خانگی را حداقل یک یا دو بار در هفته خالی و تمیز کنید و از وسایل نقلیه و قایق ها با برزنت محافظت کنید تا آب جمع نشود.

با استفاده از دافع حشرات ثبت شده در آژانس حفاظت از محیط زیست مانند دیت و پیکاریدین و پوشاندن پوست با کفش، جوراب و آستین بلند و شلوار از نیش پشه جلوگیری کنید.

مایلی گفت: پشه‌هایی که حامل تب دنگی هستند اغلب به عنوان «گزنده‌های روز» در نظر گرفته می‌شوند.

مایلی گفت: اگر مشکوک هستید که به ویروس دنگی آلوده شده‌اید، به دنبال مراقبت‌های پزشکی باشید و از قرار گرفتن در معرض پشه‌ها به مدت هفت روز پس از علائم اجتناب کنید - این مدت زمانی است که فرد می‌تواند پشه‌ها را آلوده کند و آنها را قادر به انتشار بیماری می‌کند.

از روزنامه نگاری قابل اعتماد و گفتگوی مدنی حمایت کنید.