در نیومکزیکو، رودخانه ای از «وسط منظره جهنمی» می گذرد

اوایل بعدازظهر ماه مه است، و چارلی بارت پیکاپ خود را در کنار جاده ای شهرستانی در چند صد فوتی رودخانه بلک در جنوب نیومکزیکو، فقط یک مایل از جایی که به رودخانه پکوس می ریزد، پارک کرده است.

او توقف کرده است تا یک دوربین فیلمبرداری راه اندازی کند که گرما و گازهای نامرئی را برای چشم تشخیص دهد تا انتشار گازهای گلخانه ای را در یک عملیات نفت و گاز در نزدیکی بررسی کند.

بارت که از کامیون بیرون می آید، خروجی را گل آلود و پر از چاله می بیند - یک ناهنجاری در طول یک خشکسالی مداوم. یک تکه نمک خاکستری به اندازه یک توپ دارویی در نزدیکی یک گودال گلی با کریستال های درخشان و سفید رنگ می نشیند.

او گفت: «متاسفانه این بسیار رایج است. "این نیز بسیار خطرناک است." به نظر می‌رسد که فردی فاضلاب میدان نفتی - که به عنوان آب تولید شده نیز شناخته می‌شود - در محل خروج تخلیه کرده است. محصول جانبی بسیار شور و سمی تولید نفت و گاز ترکیبی از ترکیبات نفتی و مواد شیمیایی میدان نفتی را حمل می کند. آب تولید شده نیز می تواند رادیواکتیو باشد. بارت گفت که او نگران است که مردم ناخواسته از میان گل و لای رانندگی کنند یا از جاده خارج شده و از آن عبور کنند.

تمام روز، هر روز، صدها نیمه کامیون، آب تولید شده سمی را از محل چاه‌ها به ایستگاه‌های دفع در امتداد بزرگراه‌ها و پس‌راه‌های این گوشه دور نیومکزیکو می‌برند. این آب محصول جانبی ناخواسته توسعه نفت و گاز است. در نیومکزیکو به طور متوسط ​​به ازای هر بشکه نفت استخراج شده بیش از سه بشکه فاضلاب از زمین خارج می شود. با افزایش سرسام آور تولید سوخت فسیلی در حوضه پرمین، میزان آب تولیدی نیز به دنبال آن افزایش یافته است. علاوه بر این، نسبت آب به نفت با افزایش سن چاه‌ها و میادین نفتی افزایش می‌یابد - فرآیندی که به عنوان "آبیاری" شناخته می‌شود.

چارلی بارت، دماگراف Oilfield Witness، به تکه‌ای نمک اشاره می‌کند که احتمالا از یک کامیون حامل فاضلاب میدان نفتی در نزدیکی مالاگا، نیومکزیکو سقوط کرده است. جری ردفرن / سرمایه و اصلی

قوانین ایالت نیومکزیکو استفاده از آب را برای هر چیزی خارج از میدان نفتی ممنوع می کند. این منجر به یک صنعت موازی شده است که به جمع آوری، انتقال و تزریق مجدد آب تولید شده در اعماق زمین اختصاص دارد. این به نوبه خود منجر به افزایش فعالیت های لرزه ای در منطقه و همچنین فوران های چشمگیر شده است که در صورت از کار افتادن چاه های تزریق، آب سمی به بیرون می ریزد.

بارت برای ناظر صنعت Oilfield Witness به عنوان دماگراف کار می کند و از یک دوربین حرارتی برای اندازه گیری انتشار گاز از تجهیزات میدان نفتی استفاده می کند. همانطور که او ضبط می کرد، کامیون های آب تولید شده در زیر یک آسمان بدون ابر غوغا می کردند.

بارت شروع به فیلمبرداری کرد. او گفت: "اوه، مرد، این خیلی وحشتناک است." دوربین روی صفحه نمایش کوچک خود، با رنگ های مواج و آب نباتی، نشانه های حرارتی سه شعله فعال در نزدیکی یک خانه را نشان داد. او در حالی که از منظره یاب نگاه می‌کرد، گفت: «اینجا یک نفر خانه‌اش را گرفت و بعد این آشفتگی… همه CO2 و متان و سایر ترکیبات آلی فرار تولید می‌کنند و مستقیما به خانه‌شان می‌روند». "عیسی، مرد. این مسخره است."

هنگامی که او بعدا به فیلم روی صفحه نمایش بزرگتر نگاه کرد، علاوه بر سه مورد اول، یک شراره روشن دیگر را در ویدیو پیدا کرد. یک شات - چهار شراره. این در حالی است که نیومکزیکو از سال 2022 تقریبا تمام شعله ور شدن را ممنوع کرده است.

شرکت ها گاز طبیعی را به چند دلیل می سوزانند - یا "شعله ور می کنند"، از جمله: مطابق با مشخصات نیست. در یک خط لوله بیش از حد تحت فشار است. یا برای نگهداری تجهیزات مورد نیاز است. اگرچه برای آب و هوا بهتر از تخلیه گازهای نسوخته به جو است، شعله ور شدن همچنان دی اکسید کربن و سایر آلاینده های سمی تولید می کند.

بارت انتشار گازهای گلخانه ای از مخازن ذخیره نفت و فاضلاب مجاور را در محل چاه نفت در نزدیکی لاوینگ مستند می کند. جری ردفرن / سرمایه و اصلی

بعدا، بارت روی یک تخته سنگ کوچک در امتداد یک پیچ آرام در رودخانه پکو نشست و در مورد کار خود صحبت کرد. رودخانه غرغر کرد؛ سنجاقک‌ها معلق بودند، و علف‌ها خش‌خش می‌زدند، زیرا کامیون‌های بیشتری از میدان نفتی بر روی پل نزدیکی غوغا می‌کردند.

او گفت: "این بد است." "این یک رودخانه زیبا در وسط یک منظره جهنمی است."

چند ماه قبل، آخرین باری که بارت از این مکان دیدن کرد، رسوبات نمکی را دید که زمین بین پل و ساحل رودخانه را پوشانده است. او گفت: «منظورم این است که کل جاده زیر آب رفته بود. او افزود: «ما نمی‌توانیم به‌صورتی‌که از راه‌های دیگر تأیید کنیم که آیا این نشت آب واقعی بوده است یا خیر،» اما احتمالات کمی وجود دارد.

چنین نشت یک شوک زیست محیطی دیگر برای این رودخانه ناآرام است. کنایه: رودخانه به آب بیشتری نیاز دارد. داده های سازمان زمین شناسی ایالات متحده که به حدود 40 سال قبل برمی گردد، نشان می دهد که برف سالانه به آرامی اما به طور پیوسته در کوه های اطراف سرچشمه های رودخانه پکو کاهش می یابد. اندازه‌گیری جریان رودخانه در شهر بالای رودخانه Pecos همین را نشان می‌دهد.

با گرم شدن و خشک شدن تغییرات آب و هوایی نیومکزیکو، و پایین آمدن رودخانه پکوس، یکی از بزرگ‌ترین محرک‌های این تغییر در بالای کرانه‌های رودخانه قرار دارد، درست چند قدمی جایی که بارت نشسته است - 75000 مایل مربع چاه نفت و گاز در 55 شهرستان در نیومکزیکو و تگزاس: حوضه وسیع پرمین.

آب و زمین شناسی

رودخانه پکوس، مورد علاقه شخصیت لونی تونز، یوسمیت سام و خط مرزی تاریخی غرب وحشی، از میان برخی از بلندترین کوه‌های نیومکزیکو در شرق سانتافه شروع می‌شود و بیش از 500 مایل به سمت جنوب می‌رود و سپس در پایین‌ترین نقطه نیومکزیکو وارد تگزاس می‌شود.

سرچشمه‌های آن رام نشده از مایل‌ها دره‌های شیب‌دار و دامنه‌های پوشیده از کاج سرازیر می‌شوند و نام رودخانه ملی وحشی و دیدنی را برای آن به ارمغان می‌آورند. آب های آن مزارع و مزارع در سراسر مرکز نیومکزیکو را تغذیه می کند. اما در جایی که از ایالت خارج می شود، Pecos بیشتر شبیه یک نهر کاملا مدیریت شده به نظر می رسد - ترابری که آب را به دقت از وسط حوضه پرمین، پربازده ترین منطقه نفت و گاز کشور عبور می دهد.

گروه زیست محیطی American Rivers دو بار Pecos را یکی از در معرض خطرترین رودخانه های کشور نامیده است: یک بار در سال 2024، همراه با دیگر آبراه های نیومکزیکو، و در سال 2021 به تنهایی.

رودخانه و حوضه پرمین هر دو ویژگی های طبیعی منظره ای هستند که توسط میل انسان به انرژی از سوخت های فسیلی تغییر شکل داده است.

در طول قرن گذشته، مردم ده‌ها هزار چاه حفر کرده‌اند، حوضچه‌ها را با لوله‌ها بخیه زده‌اند و کربن به دام افتاده در ده‌ها میلیون سال پیش را آزاد کرده‌اند، همگی برای تامین انرژی خودروها، جت‌ها و ساختمان‌ها. کربن آزاد شده، شیمی جو را تغییر داد و گرمایی را به دام انداخت که سیاره را گرم می کند و نیومکزیکو را خشک می کند.

در همین حال، در Pecos، مانند سایر رودخانه‌های سراسر ایالت، سال به سال تقاضا برای آب کمتر و کمتری وجود دارد. سینه برفی زمستان گذشته فقط بر فشار افزوده است.

هانا رایزلی وایت، مدیر کمیسیون جریان بین ایالتی نیومکزیکو گفت: «از بسیاری جهات کاملا وحشتناک است. وظیفه او این است که اطمینان حاصل کند که دولت به تعهدات خود در قبال همه گروه هایی که در آب رودخانه سهم دارند، عمل می کند.

او گفت: «در بهار امسال همه از من خسته شدند، در ابتدای هر جلسه ای که تصاویر برف را برای همه حوضه هایی که مدیریت می کنیم به اشتراک می گذاشتم. از صخره سقوط کرد. این فقط شکستن یک رکورد نبود. فراتر از هر چیزی بود که ما می توانستیم از نظر برف تصور کنیم."

زمستان قبل خیلی بهتر نبود. پیش بینی های بلندمدت هم اینطور نیست. رازلی وایت گفت که انتظار دارد تا سال 2070 بین 25 تا 30 درصد آب رودخانه کاهش یابد.

او گفت: "بنابراین بزرگترین چالشی که Pecos با آن مواجه است فقط خشک شدن به دلیل تغییرات آب و هوایی است."

این درصدها از برنامه اقدام 50 ساله آب میشل لوجان گریشام، فرماندار نیومکزیکو بدست می‌آید، که نشان می‌دهد چگونه گرم شدن کره زمین باعث کاهش ذخایر آب نیومکزیکو در دهه‌های آینده می‌شود. همچنین نحوه حفظ منابع موجود و ایجاد منابع آب جدید در حالت بسیار خشک را پیشنهاد می کند. این شامل تصفیه پساب میدان نفتی - چیزهایی است که بارت معتقد است در کنار جاده پیدا کرده است - تا آنقدر تمیز شود که دولت اجازه استفاده از آن را در خارج از میدان نفتی برای مصارف صنعتی و دیگر مصارف گسترده‌تر بدهد.

رشته‌ای از چاه‌های نفت در کنار رودخانه پکوس در جنوب لاوینگ قرار گرفته است. 380 چاه نفت و گاز در نیم مایلی رودخانه در نیومکزیکو وجود دارد. عکاسی هوایی توسط LightHawk امکان پذیر شده است. جری ردفرن / سرمایه و اصلی

بارت در حالی که در کنار Pecos نشسته بود، گفت: «این صنعت در واقع از تغییر کاربری آب تولید شده و پمپاژ آن به این رودخانه حمایت می کند.

تا به امروز، مانورهای قانونی برای تحقق آن ناموفق بوده است. فشار اخیر برای تغییر قوانین ایالتی و اجازه استفاده گسترده از فاضلاب تصفیه شده زمانی پایان یافت که به نظر می رسید لوجان گریشام بر مذاکرات یک نهاد قانونگذار تأثیر گذاشته است. فشار دیگری برای تغییر قوانین ایالتی در حال انجام است، اما هیچ ضرب الاجلی تعیین نشده است. گروه های زیست محیطی دولتی به شدت با این ایده مخالف هستند و استدلال می کنند که نمی توان 100٪ مطمئن بود که همه مواد شیمیایی سمی از آب حذف می شوند.

در همین حال، در سراسر مرز، شعبه تگزاس از Sierra Club پنج پیشنهاد را برای تخلیه آب تولید شده تصفیه شده به بخش تگزاس از حوضه رودخانه Pecos جمع آوری کرده است، اگرچه هنوز هیچ یک مورد تایید قرار نگرفته است.

Riseley-White گفت: "آیا فکر می کنم آب تولید شده [تصفیه شده] همه مشکلات ما را در Pecos حل کند؟ نه." "اما فکر کردن به آن به عنوان یکی از انواع ابزارهای موجود در جعبه ابزار به نظر من منطقی است."

او افزود: "بخشی از ارائه راه‌حل‌های خلاقانه لزوما مستلزم بررسی همه گزینه‌ها است، و این مطمئنا یکی از آنهاست. و من فکر می‌کنم فناوری برای تمیز کردن آب با استانداردهای مختلف وجود دارد. این فقط یک سوال است که آیا انگیزه‌های مالی وجود دارد یا خیر."

خطرات دیگر

حیوانات در حال انقراض در امتداد رودخانه پکوس زندگی می کنند، از جمله مارمولک درمنه ای تپه ای و صدف شاخدار تگزاس. مرغ دشتی کمتر بخشی از آن گروه بود تا اینکه سازمان خدمات ماهی و حیات وحش ایالات متحده به طور رسمی حمایت های خود را تحت قانون گونه های در خطر انقراض در اوایل سال 2026 با وجود کاهش جمعیت آن حذف کرد.

Riseley-White گفت: «در حصول اطمینان از اینکه آب کافی برای آن گونه‌ها وجود دارد، درست مانند سایر کاربرانی که به آن وابسته هستند، چالش‌های فزاینده‌ای وجود خواهد داشت. یک مثال موفق: در حین کار با هورنشل در شاخه ای از Pecos، "مالکین دریافتند که اگر در سیاه [رودخانه] برای شاخ آب وجود داشته باشد، به این معنی است که برای آنها نیز آب وجود دارد."

آخرین چالش ها برای بقای حیوانات در معرض خطر از واشنگتن است. در اوایل ژوئیه، وزارت کشور تعریف «آسیب» را به معنای آسیب مستقیم یا کشتن گونه‌های در معرض خطر لغو کرد. سر و صدا و تخریب زیستگاه دیگر تهدیدی برای رفاه گونه های در حال انقراض محسوب نمی شود.

بعدی را بخوانید

یکی از شهرهای نیومکزیکو در حال خشک شدن است. یک مرکز بازداشت مهاجرت بزرگترین مشتری آب آن است.

مارتا پسکوفسکی، Inside Climate News

در اواخر ژوئیه، این وزارتخانه به اصطلاح «قاعده پوششی» را که گونه‌های در معرض تهدید را با بسیاری از حمایت‌های مشابهی که گونه‌های در معرض خطر انقراض ارائه می‌کرد، لغو کرد. همچنین در نظر گرفتن هزینه های اقتصادی حفاظت از گیاهان و حیوانات - یعنی هزینه های اضافی برای تولید نفت و گاز - تحمیل شد.

روی هم رفته، این دو تغییر، حفاظت‌های تاریخی گیاهان و حیوانات را در سراسر کشور، از جمله آن‌هایی که حوضه آبخیز رودخانه پکو را خانه می‌نامند، لغو می‌کند. از هزاران چاه نفت و گازی که در سهم نیومکزیکو از حوضه پرمین زمین را سوراخ می کنند، 380 چاه در نیم مایلی رودخانه قرار دارند. 11 چاه تزریق دیگر - که برای دفع آب تولید شده استفاده می شود - در همان محدوده قرار دارند.

بارت گفت: "آلودگی صوتی و آلودگی نوری نیز بر اکوسیستم رودخانه تاثیر می گذارد." او در رشته اکولوژی و مدیریت حیات وحش تحصیل کرد و قبلا برای دپارتمان پارک ها و حیات وحش تگزاس و سازمان جنگلداری تگزاس A&M به عنوان بوم شناس کارکنان کار می کرد. او گفت که اختلال میدان نفتی "بسیاری از گونه ها را از این اکوسیستم دور می کند، که می تواند منجر به انقراض شود که انقراض منطقه ای است."

علیرغم چالش های عظیم، رازلی وایت گفت که همچنان خوش بین است.

او گفت: "امید من در Pecos این است که با مواجهه با این چالش‌ها، بتوانیم همه علایق مختلف را روی میز قرار دهیم و راه‌حل‌هایی پیدا کنیم که برای همه منطقی باشد."

او گفت: "من فکر می کنم چالش برانگیز است، اما فکر می کنم قطعا ممکن است."

حق چاپ 2026 Capital & Main

این داستان در ابتدا توسط گریست با عنوان در نیومکزیکو، رودخانه ای از «وسط منظره جهنمی» در 11 اکتبر 2026 می گذرد منتشر شد.