در واقع منظور از داده ها به عنوان یک دارایی چیست؟
آنچه کسبوکارها باید قبل از تبدیل شدن دادهها به یک دارایی قابل اعتماد، ارزشمند و قابل استفاده ایجاد کنند.
ما درک می کنیم که داشتن یک خانه، یک ماشین، یک سهم در یک شرکت، یک پتنت یا یک علامت تجاری به چه معناست. در هر مورد، یک چارچوب قانونی مشخص وجود دارد که دارایی را تعریف می کند، مشخص می کند که چه کسی آن را در اختیار دارد و امکان فروش، انتقال، تامین مالی یا حمایت از آن را فراهم می کند.
داده ها پیچیده تر است. ممکن است یک کسبوکار دههها را صرف ساختن مجموعهای از دادههای ارزشمندی کرده باشد که از آن محافظت میکند و به آن وابسته است، با این حال تعیین دقیق اینکه چه چیزی آن دارایی را تشکیل میدهد و چه حقوقی به آن ضمیمه میشود، بسیار سادهتر است.
این عدم اطمینان پیامدهای تجاری دارد. میتواند ارزشگذاری دادهها، مجوز یا اشتراکگذاری با اطمینان را سختتر کند و تراکنشها را بهشدت به قراردادها و اعتماد بین طرفین وابسته کند تا درک مستقلی از دادهها و نحوه استفاده از آنها.
این چالشی است که ما در جزیره من از طریق توسعه چارچوب مبانی دارایی داده، که مبنای قانونی را برای شناسایی داده های تعریف شده و کنترل شده به عنوان دارایی ایجاد می کند، بررسی کرده ایم.
با توجه به اینکه این چارچوب اکنون به سمت پیاده سازی می رود، یک سوال بسیار گسترده تر برای کسب و کارها وجود دارد: اگر ما در مورد تلقی داده ها به عنوان یک دارایی جدی هستیم، در واقع به چه چیزی نیاز داریم؟
چه چیزی داده ها را به یک دارایی تبدیل می کند؟
اولین نکته این است که یک دارایی داده نمی تواند به سادگی به معنای هیچ مجموعه داده ای باشد.
برای اینکه مجموعه ای از داده ها به عنوان یک دارایی متمایز عمل کند، باید به چهار سوال اساسی پاسخ داده شود. دقیقا چیه؟ نه صرفا "سوابق مشتری ما"، بلکه یک مرز دقیق: کدام اطلاعات، کدام دوره را پوشش می دهد، از کدام منابع و اگر داده ها به جای جمع آوری ساده روی آنها کار شده است، چگونه تولید شده است.
چه کسی ممکن است از آن استفاده کند؟ دارنده واقعا مجاز به انجام چه کاری است، و چه محدودیت هایی برای داده ها در هنگام جمع آوری وجود دارد؟ این محدودیت ها در ثبت نام از بین نمی روند. آنها با این دارایی سفر می کنند زیرا ثبت جانشین حقوق قراردادی، مالکیت معنوی یا حفاظت از داده های موجود نمی شود. این تعهدات همچنان اعمال می شود.
چه کسی مسئول آن است؟ باید یک طرف نامگذاری شده باشد که مسئول حفظ دارایی در نظم خوب و حفظ حاکمیت آن باشد. چگونه دیگران می توانند به آن اطمینان داشته باشند؟ باید وسیله ای ایجاد شود که به وسیله آن شخص ثالث بتواند ببیند که دارایی به طور مستقل ارزیابی شده است و وضعیت اطمینان آن را بدون نیاز به دسترسی مستقیم به خود داده های اساسی درک کند.
اینها سؤالات نسبتا سادهای هستند، اما بسیاری از سازمانها برای پاسخگویی مداوم به هر چهار مورد از دادههایی که در اختیار دارند، مشکل دارند. انجام این کار مستلزم آن است که کسبوکارها فراتر از توضیحات گسترده دادهها حرکت کنند و مجموعههای متمایز اطلاعات را با مرزها، حقوق، مسئولیتها و کاربردهای بالقوه مشخص شناسایی کنند.
این تمایز دارای ارزش تجاری عملی است. هنگامی که اطمینان بیشتری در مورد این که دارایی چیست و حقوق مربوط به آن وجود دارد، مبنای قوی تری وجود دارد که از آن می توان ارزش گذاری، مجوز، اشتراک گذاری یا به طور بالقوه در تامین مالی استفاده کرد.
چرا قوانین به اندازه داده ها اهمیت دارند
شاید مهمترین بخش این تغییر، تشخیص این موضوع باشد که یک دارایی داده بیش از اطلاعات زیربنایی آن است. حاکمیت آن نیز مهم است. به طور معمول، کسبوکارها دادهها را در یک مکان نگه میدارند در حالی که اطلاعات در مورد نحوه مدیریت آن دادهها در جای دیگری قرار دارد.
منشأ، استفادههای مجاز، الزامات و محدودیتهای کیفیت ممکن است در سیاستها، قراردادها، صفحات گسترده و سایر سوابق داخلی پخش شود. بنابراین رابطه بین داده ها و آن قوانین به شدت به سازمانی که آن را حفظ می کند بستگی دارد.
چارچوب مبانی دارایی داده جزیره من، مبنای قانونی را برای کنار هم قرار دادن این دو فراهم می کند. ثبت دارایی داده، که اکنون به عنوان بخشی از ترتیبات عملیاتی پشتیبانی چارچوب اجرا می شود، اطلاعاتی را که دارایی و حاکمیت آن را تعریف می کند، از جمله هویت، منشأ، حقوق، مجوزها، مسئولیت ها و ابزارهای راستی آزمایی، ثبت می کند.
مهم این است که خود مجموعه داده زیربنایی در Register قرار نخواهد گرفت. درعوض، اطلاعات ثبت شده راهی ثابت برای تعیین اینکه دارایی چیست و حاکمیت و حقوق مربوط به آن است، ارائه می دهد.
مقایسه مفیدی با ثبت زمین وجود دارد. ثبت زمین تعیین نمی کند که یک ملک با ارزش است یا به خوبی مدیریت می شود. درعوض، اطمینانی در مورد اینکه دارایی از چه چیزی تشکیل شده است، مرزهای آن کجاست و مالک آن چه کسی است، ارائه میکند و در نتیجه اصطکاک را هنگام انجام معاملات بر اساس دارایی کاهش میدهد.
همین اصل برای داده ها ارتباط تجاری دارد. اطمینان بیشتر در جایی که وجود ندارد ارزش ایجاد نمی کند، اما می تواند تشخیص و استفاده از ارزش موجود را آسان تر کند، چه از طریق صدور مجوز، اشتراک گذاری، تامین مالی یا توسعه محصولات جدید مبتنی بر داده.
برای یک سرمایه گذار بالقوه، وام دهنده یا صاحب مجوز، این می تواند تفاوت مادی ایجاد کند. امروزه، ارزیابی یک مجموعه داده ممکن است به معنای ترکیب منشأ، مجوزها و حاکمیت آن از قراردادها، سیاستها و سیستمهای داخلی باشد. یک دارایی دادهای تعریفشده و تحت کنترل میتواند نقطه شروع شواهد واضحتری را برای آن ارزیابی فراهم کند و برخی از اصطکاکهای موجود را بدون تعیین ارزش دارایی یا تضمین یک نتیجه تجاری خاص کاهش دهد.
تبدیل داده ها به یک دارایی بیش از نام
برای سالها، کسبوکارها دادهها را یکی از با ارزشترین داراییهای خود توصیف کردهاند. اما بین تشخیص ارزش داده ها و ایجاد شرایطی که به سازمان ها اجازه می دهد بر اساس آن ارزش عمل کنند، تفاوت وجود دارد. بیشتر این چالش به قطعیت مربوط می شود: دانستن اینکه دارایی چیست، از کجا آمده است، چه حقوقی به آن تعلق دارد و چگونه می توان آن ادعاها را تأیید کرد.
چارچوب مبانی دارایی داده جزیره من برای ارائه این وضوح بیشتر در نظر گرفته شده است. با ایجاد بستری واضح از درک یکنواخت، ارزشمندترین دارایی سازمانها میتواند از یک منبع داخلی به یک دارایی تعریفشده، ثبتشده و قابل اداره منتقل شود و مبنای بسیار قویتری برای ارزشگذاری، تامین مالی و استفاده تجاری فراهم کند.
از آنجایی که هوش مصنوعی هم تقاضا برای دادههای باکیفیت و هم بررسی دقیق در مورد استفاده از آن را افزایش میدهد، سازمانهایی هستند که بهترین موقعیت برای بهرهمندی را دارند، سازمانهایی هستند که میتوانند نه تنها نشان دهند که دادهها را در اختیار دارند، بلکه میدانند که چیست، از کجا آمده است، چه حقوقی به آن تعلق دارد و چگونه اداره میشود. ارائه اطمینان بیشتر در مورد این سؤالات در نهایت چیزی است که چارچوب Data Asset Foundations به دنبال دستیابی به آن است.
ما بهترین ارائه دهنده رایانش ابری را معرفی کرده ایم.
این مقاله به عنوان بخشی از TechRadar Pro Perspectives، کانال ما برای معرفی بهترین و باهوش ترین ذهن ها در صنعت فناوری امروز تهیه شده است.
نظرات بیان شده در اینجا نظرات نویسنده است و لزوما نظرات TechRadarPro یا Future plc نیست. اگر مایل به مشارکت هستید، اطلاعات بیشتری را در اینجا بیابید: https://www.techradar.com/pro/perspectives-how-to-submit
متن اصلی (انگلیسی)
What does it actually mean to treat data as an asset?
What businesses need to establish before data can become a trusted, valuable and usable asset.