پرش به محتوای اصلی

در یک کلام... ایرلندی ها

آیریش‌تایمز۱۴۰۵ مهر ۲۰, دوشنبه، ساعت ۰۳:۰۰حدود 2 دقیقه مطالعه

برای تجزیه و تحلیل کامل از اینکه چه کسی بودیم - و هنوز هم ممکن است باشیم - بدیهی است که به قرن دوازدهم بازگردیم، نه کمتر.

رابی برنز، شاعر اسکاتلندی، خواستار این هدیه شد: «خودمان را همانطور که دیگران ما را می بینند ببینیم!» [خودمان را آن گونه ببینیم که دیگران ما را می بینند]. در این جزیره، ما همیشه مشتاق بوده ایم که بدانیم دیگران در مورد ما چه فکری می کنند.

دکتر ساموئل جانسون لندنی ممکن است تحت تأثیر قرار گرفته باشد که گفت: "ایرلندی ها مردمی منصف هستند؛ آنها هرگز از یکدیگر خوب صحبت نمی کنند."

مطمئنا این عبارت زیباتر از جمله دونالد ترامپ در ماه گذشته در دوبلین است که گفت برخی از ما "حرامزاده های شرور" هستیم. این به عنوان یک تعریف و تمجید از ایالات متحده آمریکا بود.

برای وینستون چرچیل، ساده‌تر بود: «ما همیشه ایرلندی‌ها را کمی عجیب می‌دانستیم. آنها از انگلیسی بودن خودداری می‌کنند»، در حالی که ما فقط زیگموند فروید را گیج کردیم، که گفت ایرلندی‌ها «نژادی از مردم هستند که روانکاوی برایشان هیچ فایده‌ای ندارد».

اما، برای تجزیه و تحلیل جامع از اینکه ما چه کسی بودیم - و هنوز هم ممکن است باشیم - باید به قرن دوازدهم و ولز ژیرالدوس کامبرنسیس برگردیم. او تحت تأثیر قرار نگرفت.

او ما را «مردمی [بدوی] گستاخی یافت که فقط از محصولات گاوهایشان امرار معاش می‌کنند و مانند جانوران زندگی می‌کنند - مردمی که هنوز از عادات بدوی زندگی شبانی دور نشده‌اند». ما "کار کشاورزی را تحقیر کردیم" با "طمع اندک به ثروت شهرها، و همچنین بیزاری شدید از نهادهای مدنی".

ما با «هیچ نوع تجارت یا هنر مکانیکی» خود را به زحمت نینداختیم، در عوض خود را «به بطالت و غوطه ور شدن در تنبلی» رها کردیم، در حالی که «بزرگترین لذت ما معاف شدن از زحمت است» و «غنی ترین دارایی ما لذت بردن از آزادی است».

اما یک تعارف وجود داشت. "تنها چیزی که من متوجه می‌شوم که این مردم صنعت ستودنی را به کار می‌برند، نواختن با آلات موسیقی است که در آن به طرز غیرقابل مقایسه ای ماهرتر از هر ملت دیگری هستند که تا به حال دیده‌ام. زیرا مدولاسیون آنها بر روی این سازها، بر خلاف انگلیسی‌هایی که من به آن عادت دارم، آهسته و خشن نیست، بلکه سرزنده و سریع است، در حالی که هارمونی هر دو است." چقدر افتضاح!

بیایید یک مسابقه برای یک سرود ملی جدید برگزار کنیم

«بیزاری از نهادهای مدنی»، «غنی ترین دارایی آنها [] بهره مندی از آزادی بود» در حالی که «به طرز غیرقابل مقایسه ای ماهرتر از هر ملت دیگری» در نواختن آلات موسیقی بود.

به نظر می رسد دقیقا تعریف کریک باشد.

بیایید شکرگزار باشیم که دیگر اینطور نیستیم.

ایرلندی، از انگلیسی قدیمی Iras، به معنای «ساکن ایرلند»، خود از ایرلی قدیمی Eriu.

inaword@irishtimes.com

خواندن متن کامل در آیریش‌تایمزبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

In a Word... The Irish

For a full analysis of who we were – and still may be – we must obviously go back to the 12th century, no less

همه‌ی اخبار جهان