دسترسی به ASL از بدو تولد، مهارت ریاضی دوران کودکی را در کودکان ناشنوا افزایش می دهد

توسط Jaclyn Severance، دانشگاه کانکتیکات

ویرایش شده توسط گابی کلارک، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

مفهوم شمارش تعداد کمی از اشیاء آنقدر ساده و اساسی است که ما اغلب معنای واقعی یک، دو و سه را وقتی که در جهان به کار می‌رود، بدیهی می‌دانیم.

نه فقط خواندن کلمات، یا تشخیص کاراکترهای عددی - 1، 2 و 3 - بلکه درک اینکه چگونه این اعداد برای مجموعه‌هایی از چیزهای اطراف ما اعمال می‌شوند. آنها چگونه به این سؤال پاسخ می دهند که "چند؟"

درک اینکه کلمه عددی نهایی که هنگام شمارش یک گروه از اشیاء گفته می‌شود، تعداد کل آیتم‌های آن مجموعه را نشان می‌دهد، یک مفهوم ریاضی است که به عنوان اصل اصلی شناخته می‌شود، و این چیزی است که معمولا کودکان در حال رشد معمولا بین سنین 3 و نیم تا 5 و نیم سالگی آن را درک می‌کنند.

ماری کاپولا، استاد علوم روان‌شناسی و زبان‌شناسی در کالج UConn که روابط بین هنرهای لیبرال زبان و علوم را مطالعه می‌کند، می‌گوید: «بچه‌ها شمارش را یاد می‌گیرند، سپس شروع به درک معنای کلمات می‌کنند، و سپس این اصل اصلی را می‌فهمند – اینکه آخرین کلمه عددی که می‌گویید، اگر تمام اصول شمارش را رعایت کرده باشید، ویژگی مجموعه است. شناخت

کوپولا می‌گوید: «اینطور نیست که چیز خاصی در مورد آخری وجود داشته باشد که آن را به هفت نفر برساند. "نه، کل مجموعه هفت است. این یک انتزاع است و نقطه عطفی واقعی در رشد تعداد کودکان است."

دستیابی به آن نقطه عطف یک جزء مهم در مهارت ریاضیات بعدی است.

اما اگر کودک کلمه "یک" را برای شروع نداند، یا متوجه نشود که "دو" در مجموعه ای به کار می رود، چه؟

این می تواند در مورد کودکان ناشنوا و کم شنوا باشد، که فراگیری زبان آنها، که در غیر این صورت از دوران نوزادی شروع می شد، اغلب تا مراحل بعدی رشد شروع نمی شود.

کمتر از 10 درصد از کودکان ناشنوا و کم شنوا در ایالات متحده از والدین ناشنوای متولد می شوند که از زبان اشاره آمریکایی یا ASL استفاده می کنند، به این معنی که تعداد بسیار کمی از کودکان از بدو تولد در خانه زبان را یاد می گیرند مانند اکثر کودکان شنوا.

در عوض، بسیاری از والدین تشویق می‌شوند که به دنبال زبان گفتاری، فناوری‌های کمکی و گفتار درمانی برای فرزندان خود باشند، و کوپولا خاطرنشان می‌کند که در حالی که برخی از کودکان ناشنوا این مهارت‌های زبان گفتاری را کسب می‌کنند، تعداد زیادی از آنها این مهارت‌ها را کسب نمی‌کنند.

کاپولا می‌گوید: «اگرچه می‌دانیم ASL یک زبان طبیعی است، این ایده بسیار قوی وجود دارد - هزاران سال قدمت دارد - که گفتار با هوش و توانایی یادگیری مرتبط است. "و این واقعا حتی با وجود شواهد متقابل بسیار ادامه دارد."

محققان گزارش کرده اند که شکاف قابل توجهی بین کودکان شنوا و ناشنوا و کم شنوا در رشد زبان در اوایل کودکی وجود دارد. حتی در کشورهای پردرآمد با زیرساخت های قوی در آموزش ویژه، کودکان ناشنوا و کم شنوا حدود یک سال از همسالان شنوا خود در ریاضیات عقب هستند.

این تأثیر از طریق تجربیات آموزشی بعدی نیز رخ می دهد. محققان دریافته‌اند دانش‌آموزان ناشنوا و کم شنوا در ارزیابی‌های استاندارد ریاضی که بین سنین 8 تا 16 سال انجام می‌شود، امتیاز کمتری دارند. در سال 2017، 15.2 درصد کمتر افراد ناشنوا و کم شنوا در مقایسه با افراد شنوا مدرک لیسانس گرفتند.

اما هیچ دلیل اساسی وجود ندارد که چرا کودکان ناشنوا نمی توانند به همان میزان کودکان شنوا به مهارت دست یابند، کاپولا معتقد است، و محققان تلاش کرده اند تا درک ما را از چرایی وجود این تفاوت ها و رویکردهایی که مهارت بیشتر را ممکن می کند، افزایش دهند.

کوپولا می‌گوید: «من برای مدت‌های طولانی مشتاق ایجاد یک پایگاه شواهد برای مزایای دسترسی زودهنگام به زبان برای کودکان ناشنوا و کم‌شنوا بودم. بیش از 30 سال تحقیق انجام شده است که نشان می دهد دسترسی بعدی به زبان منجر به توسعه زبان کمتر می شود. اما به نظر نمی رسید که توجه کسی را جلب کند.

کاپولا با امید به استفاده از محبوبیت روزافزون تحصیلات و مشاغل STEM، اکنون این توجه را می‌خواهد، با تحقیقات جدیدی که بر تأثیر دسترسی اولیه به زبان نه بر سواد، بلکه بر ریاضیات تمرکز دارد.

در سال 2016، کاپولا جایزه برنامه شغلی بنیاد ملی علوم را دریافت کرد تا این فرضیه را بررسی کند که دسترسی به زبان از بدو تولد، خواه مکالمه انگلیسی یا ASL، بر رشد مهارت‌های حسابداری کودک تأثیر بگذارد.

یافته‌های مطالعه تیم او اخیرا در شماره 1 سپتامبر ژورنال Child Development منتشر شده است.

برای شروع تحقیق در مورد پیوند بین مهارت زبان و ریاضیات، کاپولا با مدارس تخصصی در سراسر ایالات متحده کار کرد تا دانش‌آموزان ناشنوا و کم شنوا بین سنین 3 تا 7 سال را استخدام کند، از جمله آنهایی که حداقل یکی از والدین امضاکننده از بدو تولد در معرض ASL قرار گرفته‌اند، کسانی که از بدو تولد در معرض انگلیسی صحبت می‌کردند و یا بعدا به زبان انگلیسی صحبت می‌کردند.

کاپولا می‌گوید: «راستش، این سخت‌ترین بخش مطالعه بود، زیرا در هر هزار تنها یک تا دو کودک در زمان تولد دچار کاهش شنوایی قابل توجهی می‌شوند. از این جمعیت کوچک، تنها 5 درصد از آنها والدین ناشنوا دارند، بنابراین ما بر مدارسی متمرکز شدیم که تعداد زیادی از بچه های بومی داشتند.»

او خاطرنشان می کند که مطالعه بدون همکاری برنامه های شرکت کننده امکان پذیر نبود.

پس از شناسایی شرکت کنندگان و موافقت با شرکت، تیم کاپولا شروع به پرواز در سراسر کشور کرد تا ارزیابی هایی را انجام دهد، که بیشتر بر این تمرکز داشت که بچه ها چگونه اصل اصلی را درک کرده بودند.

"آسان ترین کار شمارش است - آنها چقدر می توانند بشمارند؟" کاپولا توضیح می دهد. "ما دو راه داشتیم که آنها را بشمارند. یکی فقط شمارش بود، بدون هیچ چیز. برای شرط دوم، تخته ای به آنها دادیم که این ماهی های بسیار رنگارنگ را داشت و از آنها خواستیم ماهی ها را بشمارند. اگر می توانستند تا 10 بشمارند، 10 تا دیگر به آنها می دادیم و آنها تا 20 می شمردند."

فرآیند جمع‌آوری داده‌ها سال‌ها طول کشید و توسط تیمی متشکل از دستیاران ناشنوا و شنوایی که با هر یک از 178 کودک شرکت‌کننده در مطالعه تعامل داشتند، هدایت شد.

کاپولا می‌گوید: «اگر می‌خواهید بگویید بچه‌های ناشنوا با چیزی دست و پنجه نرم می‌کنند، می‌خواهید به آن بچه بهترین فرصت را بدهید تا با آنچه می‌داند ارتباط برقرار کند». و این به معنای داشتن یک فرد ناشنوا است که امضاکننده ماهری است و در برقراری ارتباط با بچه‌های ناشنوا که ممکن است به آن زبانی که باید دسترسی نداشتند، واقعا خوب باشد.»

هر کودک شرکت‌کننده بر اساس درک مفاهیم اعداد مورد ارزیابی قرار گرفت، و محققان بالاترین عددی را که هر کودک به درستی شمارش کرده است، بدون هیچ اشتباهی، مانند پرش کردن یک عدد، گفتن کلمات اعداد نامرتب یا تکرار اعداد، یادداشت کردند.

همچنین از بچه‌ها خواسته شد مجموعه‌ای از مقادیر مشخص بسازند تا ارزیابی کنند که چقدر معانی کلمات اعدادی را که می‌دانند درک کرده‌اند و اینکه آیا اصل اصلی را درک کرده‌اند یا خیر.

کاپولا می‌گوید: «اگر کودکانی را که در خانه از زبان والدینشان انگلیسی صحبت می‌کنند - همان طور که همه بچه‌های شنوا هستند- با بچه‌های ناشنوا مقایسه کنید که ASL را از والدین خود در خانه یاد می‌گیرند، این بچه‌ها قابل تشخیص نیستند. آنها عملکرد کاملا قابل مقایسه ای دارند."

این مطالعه همچنین نشان داد که کودکانی که در خانه به انگلیسی گفتاری یا ASL دسترسی اولیه داشتند، در تکالیف اعداد بهتر از کودکانی که در مراحل بعدی رشد خود قرار گرفتند، عملکرد بهتری داشتند، حتی زمانی که عوامل خارجی، از جمله وضعیت اجتماعی-اقتصادی، یا SES را کنترل می‌کردند.

کاپولا می‌گوید: «اگر هر مقاله توسعه ریاضی را از ادبیات انتخاب کنید، SES یک عامل مهم است، اما در این مطالعه تأثیری نداشت.

کاپولا اشاره می‌کند که این یافته‌ها با تحقیقات دانشگاه بوستون مطابقت دارد که نشان می‌دهد کودکان ناشنوای والدین شنوا در سن ۶ ماهگی زمانی که در معرض ASL قرار می‌گیرند، رشد واژگان خود را در سطح سنی نشان می‌دهند.

کاپولا می‌گوید: «به نظر می‌رسد که، صرف‌نظر از اینکه بچه‌ها چند ساله بودند، وقتی شروع به دسترسی خوب به زبان کردند، دانستن نحوه شمارش برای درک اصل اصلی بسیار مهم است. "این تعجب آور نیست، اما این اولین مدرک واقعا محکم است که این مورد هم برای کودکان شنوا و هم برای کودکان ناشنوا است."

این مطالعه اولین مطالعه ای است که به طور سیستماتیک ارزیابی می کند که چگونه زمان دسترسی به زبان، نحوه یادگیری زبان و وضعیت شنوایی بر کسب اصل اصلی و توانایی ایجاد مجموعه های بزرگتر از شش توسط کودکان تأثیر می گذارد.

محققان خاطرنشان می کنند که این مطالعه نشان داد که ناشنوایی به خودی خود مانعی در توسعه اعداد نمی کند – که بر هم ارزی زبان اشاره اولیه و زبان گفتاری در پشتیبانی از شناخت اعداد تأکید می کند.

به گفته کاپولا، پیامدها گسترده است، اگرچه تمرکز اصلی او بر روی افرادی است که بیشتر بر دانش آموزان ناشنوا و کم شنوا تأثیر می گذارند: والدین آنها.

کاپولا می‌گوید: «من کل این مطالعه و کل طرح پیشنهادی، کل پروژه کمک مالی را برای والدین طراحی کردم. "اگر والدین شنوا دارای فرزند ناشنوا هستند و نمی دانند چه کاری باید انجام دهند و می خواهند که فرزندشان مانند یک کودک معمولی شنوا موفق شود، خوب، شما بروید. اکنون می توانید ببینید که کودکانی که از اوایل زندگی در معرض ASL قرار دارند، شبیه کودکانی هستند که معمولا شنوا هستند."

کوپولا خاطرنشان می کند که والدین شنوا می توانند در کنار کودکان ناشنوا خود یاد بگیرند که امضا کنند و تحقیقات نشان داده است که والدین شنوا می توانند از رشد مناسب سن حمایت کنند.

به طور گسترده‌تر، کاپولا امیدوار است که این مطالعه به مکالمات و تلاش‌های گسترده‌تر برای تأثیرگذاری بر توصیه‌های بهترین عملکرد و روش‌های مداخله اولیه برای کودکان ناشنوا و کم شنوا کمک کند - چیزی که او اذعان می‌کند زمان می‌برد.

اما از آنجایی که ادبیات مبتنی بر شواهد مانند مطالعه او مورد توجه قرار می‌گیرد و فرهنگ ناشنوایان به طور فزاینده‌ای از طریق رسانه‌های اجتماعی و فرهنگ عمومی قابل مشاهده است، کاپولا امیدوار است که کار اعضای جامعه ناشنوایان در نهایت روش‌هایی را که ارائه‌دهندگان خدمات و پزشکان به نیازهای کودکان ناشنوا و کم‌شنوا برخورد می‌کنند تغییر دهد.

و او انرژی دارد تا خودش این کار را انجام دهد.

کاپولا می گوید: «من می خواهم مردم ببینند که ASL زبان دانشگاهیان است. "به همین دلیل است که اگر درصدی از ناشنوایان در بین مخاطبان حضور داشته باشند، سخنرانی‌هایم را امضا می‌کنم. به همین دلیل است که سعی می‌کنم هر زمان که بتوانم دیدگاه‌های ناشنوایان را تقویت کنم.

"کودکان شرایط و شرایط بسیاری را تجربه می کنند که بهترین مداخله یا رویکرد آشکار نیست. در این مورد بسیار واضح است، و با این حال هنوز پس از دهه ها اتفاق نمی افتد. بنابراین، من واقعا انگیزه زیادی برای تلاش و تغییر این موضوع دارم."

ماری کاپولا و همکاران، مواجهه اولیه با زبان از رشد مفهوم اعداد پشتیبانی می کند: بینش کودکان ناشنوا که زبان اشاره و گفتاری را به دست می آورند، رشد کودک (2026). DOI: 10.1093/chidev/aacag159

کارشناسی ارشد زبان انگلیسی، ویرایشگر کپی از سال 2021 با تجربه در آموزش عالی و محتوای بهداشتی. تقدیم به اخبار معتبر علمی. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →