عصر یخبندان جدید در حال آغاز بود. سپس انسان ها شروع به سوزاندن سوخت های فسیلی کردند

این یافته‌ها نشان می‌دهد که کلاهک یخی بارنز که بخش‌هایی از جزیره بافین کانادا را پوشش می‌دهد، چند هزار سال پیش شروع به رشد کرد تا اینکه در دهه 1960 با افزایش آلودگی کربن، مسیر خود را به سرعت معکوس کرد. سوالی که در آگاهی عمومی وجود دارد این است که آیا ما به اندازه کافی گرمایش جهانی را برای جلوگیری از وقوع عصر یخبندان بعدی ایجاد کرده ایم؟ اندرو ویکرت، دانشیار علوم محیطی در دانشگاه شهرهای دوقلوی مینه‌سوتا، که در این تحقیق شرکت نداشت، می‌گوید.

تحقیقات جدید نشان می‌دهد که «حتی زمانی که ما تازه شروع به افزایش انتشار گازهای گلخانه‌ای کرده‌ایم، از قبل به اندازه‌ای آسیب رسانده‌ایم که باعث می‌شود صفحه یخی اصلی آمریکای شمالی از قبل شروع به عقب‌نشینی کند. این بسیار مهم است.» این سیاره به طور منظم مراحلی را طی می‌کند که در آن یخ از عرض‌های جغرافیایی بالا - که ما به طور عامیانه آن را "عصر یخبندان" می‌نامیم - به دلیل تغییرات طبیعی در چرخش و مدار زمین که به چرخه‌های میلانکوویچ معروف است، امتداد می‌یابد. پس از آن دوره های بین یخبندان وجود دارد که در آن یخ به سمت قطب ها عقب نشینی می کند. آخرین عصر یخبندان 12000 سال پیش به پایان رسید.

در اوج خود، آنچه به عنوان صفحه یخی Laurentide شناخته می شود، تمام کانادا را پوشانده و تا جنوب نیویورک و غرب میانه گسترش یافته است. عقب نشینی کرد و کلاه یخی بارنز را تشکیل داد که منطقه ای به اندازه دلاور در جزیره بافین را پوشش می دهد. بر خلاف یخچال‌های طبیعی که می‌توانند حرکت کنند، کلاهک یخی بارنز روی سنگ بستر منجمد می‌شود و رکورد گیاهی آنچه در اطراف آن در زیر یخ رشد کرده است حفظ می‌شود.

این دمدمی مزاجی به دانشمندانی که این مطالعه جدید را هدایت می‌کردند این امکان را داد تا اطلاعاتی در مورد میزان رشد و کاهش آن جمع‌آوری کنند. برای تعیین زمانی که برای اولین بار به اندازه مدرن خود رسید، آنها از یک تکنیک تاریخ‌یابی نوردهی استفاده کردند تا تخمین بزنند که سنگ‌های چند متری از لبه یخچال چقدر در معرض آسمان قرار گرفته‌اند. نویسندگان با استفاده از اندازه‌گیری‌های بریلیم-10، عنصری که روی سطح سنگ‌های آشکار شکل می‌گیرد، محاسبه کردند که ورقه یخ برای اولین بار در حدود 3600 سال پیش به اندازه امروزی رسید. بعد، آنها می خواستند ببینند که کلاهک یخی چقدر از آن نقطه رشد کرده است.

برای انجام این کار، آنها به ساکنان فروتن تاندرا در مقابل یخچال طبیعی روی آوردند: خزه ها و گلسنگ ها. نیکلاس یانگ، دیرینه اقلیم شناس در رصدخانه زمین لامونت-دوهرتی در دانشگاه کلمبیا و نویسنده اصلی مقاله جدید می گوید: «پس از عقب نشینی کلاهک یخی، خزه ها در نهایت این سرزمین تازه در معرض دید را مستعمره کردند. «این خزه‌ها در آنجا زندگی می‌کنند و همه چیز عادی است - سپس، در نهایت، کلاهک یخی دوباره شروع به بزرگ شدن می‌کند.

یخ خزه ها را می پوشاند و آن را می کشد.» آثار خزه‌های مرده در زمینی که به تازگی دوباره در معرض دید قرار گرفته‌اند حفظ می‌شود و به یانگ و تیمش اجازه می‌دهد تا جدول زمانی چگونگی حرکت یخ‌ها در سراسر منظره را جمع‌آوری کنند. به لطف این سوابق، یانگ و همکارانش تخمین می‌زنند که یخچال از حدود 2000 سال پیش دوباره شروع به رشد کرد. این ممکن است نشانه شروع یک دوره یخبندان دیگر باشد. اما با شروع دهه 1960، کلاهک یخی کاری انجام داد که با عصر یخبندان دیگر مطابقت نداشت: دوباره شروع به کوچک شدن کرد.

این تیم از عکس‌های هوایی تاریخی استفاده کرد که نشان می‌داد یخ مسیر خود را معکوس کرده و به طور قابل توجهی از حاشیه‌های جدید خود عقب‌نشینی کرده است. لبه های کلاهک یخی بارنز از دهه 1980 به طور متوسط ​​4 متر در سال عقب نشینی کرده است. این مصادف با دوره افزایش سریع انتشار کربن است که باعث عقب نشینی یخ در سراسر جهان شده است.

با این حال، با توجه به رشد قبل از دهه 1960، کلاه یخی یک مثال واضح ارائه می دهد. یانگ می‌گوید: «عقب‌نشینی مدرن این یخچال طبیعی 2000 سال گسترش خالص را معکوس کرده است - این زمان بسیار مناسبی است. مردیث کلی، پروفسور علوم زمین در دارتموث، می گوید داده های جمع آوری شده در این مطالعه "عالی" است و این مطالعه "الگوی واضحی از کاری که کلاهک یخی انجام می داد" را نشان می دهد. با این حال، کلی می‌گوید که مایل است مقایسه برخی از داده‌ها با سایت‌های دیگر در سراسر جهان را ببیند تا درک کامل‌تری از چگونگی حرکت زمین به سمت دوره یخبندان قبل از آن داشته باشد.

در حالی که ما درک وسیعی از شروع دوره‌هایی که یخ می‌تواند رشد کند را داریم، مکانیسم‌های دقیق هنوز چیزی است که به تحقیقات بیشتری نیاز دارد. یانگ می‌گوید شواهد ارائه‌شده در این مقاله همچنین می‌تواند یک فرضیه چند دهه‌ای را تأیید کند که مدت‌هاست توسط انکارکنندگان آب‌وهوایی به‌عنوان «شواهد» که تغییرات آب‌وهوایی یک فریب است، تایید می‌کنند. در اوایل دهه 1970، دانشمندان برای جلسه ای در دانشگاه براون گرد هم آمدند تا در مورد فرضیه هایی درباره زمان وقوع عصر یخبندان بعدی بحث کنند.

(یانگ می گوید که دو نفر از نویسندگان همکار او در این مقاله در آن جلسه حضور داشتند.) دانشمندان به این نتیجه رسیدند که دوره یخبندان آنقدر قریب الوقوع است که نامه ای هشدار دهنده برای رئیس جمهور ریچارد نیکسون ارسال کردند. یانگ می‌گوید: «من فکر می‌کنم این مطالعه در واقع کمک می‌کند نشان دهد که دانشمندان در مورد یک یخبندان معلق حق داشتند. " پوشش رسانه ای این نشست، و همچنین دوره سردتر آب و هوا در دهه 1970، مدت هاست که توسط انکارکنندگان آب و هوا به عنوان "اثباتی" مطرح شده است که گرمایش جهانی در واقع اتفاق نمی افتد. با این حال، این بسیار است، و تحقیقات جدید در واقع به شواهد اضافه می کند.