دفاعیات محاکمه نتانیاهو مندلبلیت را به دلیل استراق سمع اشل تحت فشار قرار می دهد که او دستور توقف آن را صادر کرده بود

دفاعیات بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر، روز یکشنبه بر روی شنود ناتان اشل، فرد مورد اعتمادش متمرکز شد که آویچای مندلبلیت، دادستان کل سابق گفت که دستور توقف آن را صادر کرده است، و استدلال خود را مبنی بر اینکه بازرسان نتانیاهو را فراتر از محدودیت های مجوزی که دریافت کرده اند تعقیب کرده اند. شنود شخصی که در امور شخصی و سیاسی نتانیاهو دخیل است.

پلیس حکم دادگاه را دریافت کرده بود، اما مندلبلیت گفت که این عملیات از قبل به او ارائه نشده بود. آمیت حداد، وکیل مدافع، استدلال کرد که نتانیاهو هدف واقعی این نظارت بوده است. دادستان کرن تزویران پاسخ داد که این حکم مربوط به سوء ظن علیه خود اشل است و ارجاع به نتانیاهو هر جرم مشکوکی را که در آن ذکر شده است به عنوان اتهامی علیه نخست وزیر تبدیل نمی کند. این تبادلات به تلاش حداد ادامه داد تا مشخص کند که مجوز ماندبلیت کجا شروع شده و کجا خاتمه یافته است و اینکه آیا بازرسان شواهدی را خارج از این افراد جمع آوری کرده اند یا خیر.

بر اساس قانون اساسی: دولت، شروع تحقیقات جنایی در مورد نخست وزیر مستقر مستلزم رضایت دادستان کل است. مندبلیت، که مجوز تحقیقات را صادر کرد و بعدا کیفرخواست را تأیید کرد، توسط مدافع برای شهادت فراخوانده شد. گزارش او بین تأیید افراد برای تحقیقات و نظارت بر اقدامات پلیسی فردی تمایز قائل شده است: او گفت که انتظار داشت اقدامات بزرگی پیش روی او باشد، اما از بازرسان لازم نیست برای هر کاری که انجام می‌دهند اجازه بگیرند. او اظهار داشت که استراق سمع اشل دقیقا همان عملیات حساسی بود که به او نیاز داشت.

توجه مندلبلیت از شنود اشل عصبانی است. او گفت که انتظار داشت این پیشنهاد از قبل ارائه شود و به بازرسان دستور داده بود که به محض اینکه به او رسید، نظارت را متوقف کنند. او توضیح داد که گوش دادن به کسی که به مسائل سیاسی و دیپلماتیک نتانیاهو رسیدگی می کند، خطر ضبط مکالمات حساس را به همراه دارد. او مطالب سیاسی خاصی را که از تماس‌های شنود شده بیرون آمده بود به خاطر نمی‌آورد. حداد به دنبال این بود که نشان دهد ارتباط با نتانیاهو در عملیات مرکزی است.

او با استناد به حکم، به توصیف آن در مورد تماس اشل با مظنون اصلی، که به عنوان یک مقام ارشد منتخب معرفی شده بود، اشاره کرد و استدلال کرد که اشل راهی را به بازرسان برای گوش دادن به سخنان نتانیاهو ارائه کرده است. تزویران با این قرائت مخالفت کرد. او گفت که ایشل خودش یک مظنون بود و به عنوان مثال، ظن انسداد به نتانیاهو مربوط می شد. این سوال همچنین اختلاف نظر گسترده تری را در مورد اینکه چگونه مجوزهای ماندلبیت دقیقا این تحقیقات را تعریف می کرد، آشکار کرد. حداد پرسید که آیا تحقیقات در مورد جرایم خاص را تایید کرده است یا خیر.

مندلبلیت پاسخ داد که به افراد اجازه تحقیقات داده است، و این تصمیم را از جرایم خاصی که بازرسان هنگام هشدار دادن به شخصی قبل از بازجویی به عنوان مظنون شناسایی می‌کنند، متمایز می‌کند. تحقیقات درباره هدایای ادعایی ممکن است فراتر از دستورات A-G بوده باشد.

نتانیاهو متهم به کلاهبرداری و نقض اعتماد در آن پرونده است و تخلف را انکار می کند. حداد این سوال را مطرح کرد که آیا اجازه بررسی یک آپارتمان مرتبط با تاجر جیمز پکر به تحقیق درباره هدایای آرنون میلچان نیز تعمیم داده شده است. او پیشنهاد کرد که بازرسان شواهدی فراتر از حد مجاز ماندلبلیت جمع آوری کرده اند. مندلبلیت مکررا گفت که دستورالعمل‌های مفصلی را که حداد توصیف کرده بود به خاطر نمی‌آورد و به یاد نمی‌آورد که بازرسان بر خلاف چنین محدودیتی عمل کرده باشند.

مندلبلیت پس از آن اظهار داشت که شهادت دستیار میلچان، هاداس کلاین، در توصیف یک عرضه منظم هدایا، ارزیابی او از شواهد را تغییر داده و انتقال به تحقیقات جنایی کامل را توجیه کرده است. بازجویی از حداد به دنبال بازسازی کاری است که بازرسان قبلا قبل از آن مرحله انجام داده‌اند، و زمان‌بندی و دامنه اظهارات و سوابق او را در برابر دستورالعمل‌های مندلبلیت آزمایش می‌کند.