دلایل اصلی باخت سنگین و حذف در ناگویا؛ اشتباهات ساختاری یا فردی؟

به گزارش فوتبال 360، قرار بود تیم امید ایران مقابل کره‌شمالی با یک بردِ راحت که با توجه به گل زودهنگام امیرحسین حسین‌زاده، دور از انتظار هم نبود، گام بزرگی برای تکرار قهرمانی بازی‌های آسیایی 2001 بوسان با برانکو ایوانکوویچ بردارد اما اتفاقات بازی طوری رقم خورد که تا سال‌ها می‌توان درباره آن صحبت کرد تا از تکرار آن در آینده جلوگیری کنیم.

امیدهای ایران حتی با یک مساوی هم به مرحله بعدی می‌رسیدند اما از وقتی گل تساوی توسط کره‌شمالی در اواخر نیمه اول زده شد تا گل چهارم که روی یک ضدحمله سریع به ثمر رسید، هیچ‌گاه نشانه‌های بازگشت و امیدواری به دقایق باقی‌مانده، برای تغییر نتیجه، در چهره حسین عبدی و شاگردانش دیده نشد. اما چطور تیمی که از بازیکنان سرآمد و مستعدِ لیگ برتر شکل گرفته و هر کدام‌شان ستاره‌های هفته‌های ابتدایی تیم باشگاهی‌شان بوده‌اند، توسط تیمی نه چندان قدرتمند، این‌چنین تحقیر می‌شود. پاسخ این سوال را باید در عملکرد دفاعی شاگردان حسین عبدی جستجو کرد که هیچ نشانی از یک تیم منسجم و بابرنامه نداشت.

تیم امید در بازی اول مقابل امارات با نتیجه 3 بر یک پیروز شد و در بازی دوم مقابل چین به تساوی بدون گل دست یافت. درنهایت شیرازه تیمی که حسین عبدی برای حضور در ناگویا مهیا کرده بود، مقابل کره‌شمالی در بازی آخر از هم پاشید و محمد خلیفه که به سختی در لیگ برتر گل می‌خورد و در بازی برابر استقلال ستاره تیمش بود، 4 مرتبه توپ را از دروازه‌اش بیرون کشید و نمایش ضعیفی ارائه کرد.

مرور 4 گلی که تیم امید در 2 بازی مقابل امارات و کره‌شمالی دریافت کرد، نکات قابل توجهی را نشان می‌دهد. اولین گل این تورنمنت در حالی وارد دروازه محمد خلیفه شد که توپ از سمت چپ خط دفاعی امیدها، به فضای پشت دو مدافع میانی تیم ارسال شد. کمی‌عقب‌تر هم ابوالفضل کوهی قرار داشت و محمد خلیفه هم نظاره‌گر اتفاقات بود. عجیب اینکه مهاجم اماراتی بدون مزاحم خودش را از بین دفاع میانی سمت راست و ابوالفضل کوهی به توپ رساند و آن را به گل تبدیل کرد. بیش از هر چیزی در این صحنه ناهماهنگی خط دفاعی تیم امید به چشم می‌آید.

مرور تصاویر آهسته گل‌های کره‌شمالی بسیار معنادار است. آن‌ها گل اول را روی شوت از پشت محوطه جریمه به ثمر رساندند. این گل در حالی ثبت شد که نه هافبک‌های دفاعی تیم و نه مدافعین میانی، بازیکنی که قصد شوتزنی داشت را تحت فشار قرار ندادند و در ادامه متوجه خواهیم شد که این یک اتفاق تکراری در عملکرد بازیکنان دفاعی تیم امید در ناگویا بوده است.

گل دوم کره‌شمالی روی کار ترکیبی 2 بازیکن کره‌شمالی در سمت چپ خط دفاعی تیم ملی به ثمر می‌رسد. عجیب اینکه در این صحنه 5 بازیکن تیم ایران نزدیک به توپ هستند و می‌توانند با دخالت به موقع، اجازه ادامه همکاری 2 مهاجم حریف و شوتزنی آن‌ها را بگیرند اما باز هم ناهماهنگی و مشخص نبودن مسئولیت‌ها و به طور کلی ضعف در سازمان دفاعی تیم، به وضوح دیده می‌شود. علاوه بر این، سهل‌انگاری بازیکنان تیم امید هم در این صحنه قابل تامل است!

گل سوم شباهت زیادی به گل اول کره‌شمالی دارد؛ باز هم یک شوت از راه دور. این در حالی است که باز هم بازیکنِ مهاجم، از سوی هافبک‌های دفاعی تیم امید که امیرمحمد رزاقی‌نیا و مبین دهقان هستند، تحت فشار قرار نمی‌گیرد. در سوی دیگر هم مدافعان میانی تیم که حزباوی و ایری هستند، به جای نزدیک شدن به بازیکن حریف و تحت فشار گذاشتن او، به سمت دروازه خودی می‌روند تا باز هم فضای مناسبی برای شوتزنی به تیم حریف بدهند!

درنهایت به گل چهارم می‌رسیم که اشتباه ابوالفضل کوهی در حمله برای زدن توپ مشهود است اما اینکه چرا در دقیقه 66، فقط یک بازیکن از تیم امید پشت محوطه جریمه، برای پوشش مهاجم تندوتیز حریف حضور دارد، سوالی است که حسین عبدی و دستیارانش باید به آن پاسخ بدهند. معمولا در چنین مواقعی، حداقل دو بازیکن مدافع برای مهار یک بازیکن مهاجم در نظر گرفته می‌شود که در این صحنه دیده نشد و حسین عبدی و شاگردانش هم تاوان سنگینی بابت اشتباه خود پرداختند.

اگر 3 بازی تیم امید ایران مقابل امارات، چین و کره‌شمالی را دیده باشید، حتما از تعداد شوت‌های پرشماری که به سمت دروازه محمد خلیفه زده شده، متعجب شده‌اید. این اتفاق حتی در بازی دوم که با تساوی بدون گل تمام شد، چندین مرتبه دیده شد و یک مرتبه هم چینی‌ها تیرک افقی دروازه ایران را لرزاندند. 2،3 مرتبه هم خلیفه با واکنش‌های خود مانع از فروپاشی دروازه‌اش شد.

در بازی سوم عملکرد دفاعی بازیکنان تیم امید چیزی در حد فاجعه بود؛ آن‌ها بارها و بارها به بازیکنان حریف اجازه شوتزنی دادند. عجیب اینکه رزاقی‌نیا و مبین دهقان به شدت در این زمینه به مهاجمان حریف فضا می‌دادند و فاصله میان آن‌ها و خط دفاعی 4 نفره تیم برای اینکه بارها بازیکنان کره‌شمالی از پشت محوطه جریمه شوت بزنند و 2 مرتبه هم با همین روش گل بزنند، به شدت کافی بود.

اگرچه تمام 4 بازیکن خط دفاعی تیم ملی که در مصاف با کره‌شمالی یاسین جرجانی (دفاع چپ)، محمدامین حزباوی و دانیال ایری (مدافعین میانی) و ابوالفضل کوهی (دفاع راست) بودند، روز بسیار بدی را پشت سر گذاشتند اما پیش از هر چیزی باید به سازماندهی دفاعی تیم اشاره کرد که از مهاجم هدف آغاز می‌شود و وقتی توپ به یک‌سوم دفاعی می‌رسد، هافبک‌های دفاعی و وینگرهای چپ و راست، با سخت‌گیری ویژه‌ای روی بازیکنان حریف فشار ایجاد می‌کنند؛ این یکی از ابتدایی‌ترین اصول دفاعی است که به شکل عجیبی در مصاف با کره‌شمالی از سوی شاگردان حسین عبدی رعایت نمی‌شد و عجیب‌تر اینکه چیز تازه‌ای هم نبود و مشابه آن را در مصاف با چین هم چندین مرتبه دیده بودیم.

تیم امید با 4 تغییر نسبت به بازی برابر چین وارد زمین شده بود که مهم‌ترین‌هایش حضور یوسف مزرعه و یاسین جرجانی در ترکیب اصلی بود. این دو جانشین فرزین معامله‌گری و اسماعیل قلی‌زاده شده بودند. به هر ترتیب حضور یوسف مزرعه به جای قلی‌زاده در خط هجومی کارساز نشد اما آنچه باعث حیرت اهالی فوتبال شده و حسین عبدی حتی در کنفرانس خبری هم درباره آن توضیحی نداد، خارج کردن فرزین معامله‌گری از ترکیب اصلی است. این در حالی است که سرمربی تیم ملی مصدومیت را دلیل بازی نکردن عباس کهریزی عنوان کرد اما از معامله‌گری حرفی نزد.

جالب است بدانید جرجانی در حالی جانشین معامله‌گری شد که مدافع ملوان در 2 بازی ابتدایی، هم در فاز دفاعی و هم در فاز هجومی، بی‌شک از بهترین نفرات تیم بود. او گل اول دیدار برابر امارات را با ارسالی تماشایی و دقیق برای پوریا شهرآبادی ساخت و علاوه بر این، چندین موقعیت دیگر ایجاد کرد و چند مرتبه هم در آستانه گل زدن قرار گرفت. بی‌شک اگر معامله‌گری در ترکیب اصلی حاضر بود، خط دفاعی 4 نفره تیم امید هماهنگی بیشتری پیدا می‌کرد و در حملات هم ارسال‌های هدفمندتری از سمت چپ خط هجومی تیم ملی انجام می‌پذیرفت.

حسین عبدی در نشست خبری پس از دیدار برابر کره‌شمالی، از مردم بابت شکست 4 بر یک مقابل این تیم و حذف از بازی‌های آسیایی عذرخواهی کرد اما در ادامه حرف‌هایش به اشتباهات پرشمار شاگردانش پرداخت و به این روش قصد داشت به نوعی باخت غیرمنتظره تیمش را توجیه کند. با این حال وقتی عملکرد تمام بازیکنان را در طول مسابقه بررسی کنیم، متوجه کاهش قابل توجه کیفیت‌شان نسبت به بازی‌های باشگاهی می‌شویم. در واقع اگر از بازیکنی نظیر دانیال ایری بگذاریم که در باشگاه خود شرایط خوبی ندارد، نمایش ضعیف بازیکنانی نظیر حزباوی، رزاقی‌نیا، کوهی، محبی، خلیفه و … معنادار می‌شود. در واقع با اینکه اشتباه همواره جزئی از فوتبال است اما شاید دلیل تفاوت فاحشِ عملکرد برخی بازیکنان تیم امید، به دلیل نداشتن یک ساختار دفاعی مناسب باشد که منجر به رقم خوردن اشتباهات فردی متوالی می‌شود.

به هر حال تیم امید از بازی‌های آسیایی ناگویا حذف شد اما حسین عبدی یا هر مربی دیگری، اگر ماموریت رساندن این تیم به المپیک را برعهده بگیرد، پیش از هر چیزی باید روی ایجاد ساختارهای دفاعی و سپس هجومی کارآمد متمرکز شود؛ چیزی که در ناگویا از تیم حسین عبدی ندیدیم.