دلیل اینکه بیشتر شاخک های برق دارای سوراخ هستند
اگر تا به حال به انتهای یک دوشاخه نگاه کرده باشید، احتمالا از خود پرسیده اید که چرا برخی سوراخ دارند، و برخی نه - و نه، این در واقع یک تئوری توطئه بزرگ نیست.
این سوراخهای کوچک بیشتر از پریزهای دیواری خانه شما در ساخت دوشاخه نقش دارند
از بین همه چیزهایی که در دنیا باید به آن فکر کنید، سوراخهای شاخکهای برق یکی از آن اسرار بزرگ است. این دقیقا همان بالا با نظریه ماه توخالی و پایگاه های نظامی زیرزمینی در قطب جنوب است. نه واقعا. حقیقت این است، در حالی که این سوراخهای مرموز زمانی یک هدف روزمره را انجام میدادند (در ادامه در مورد آن بیشتر توضیح میدهیم)، امروزه عمدتا در فرآیند تولید مفید هستند. آنها به سازندگان کمک می کنند تا تیغه های فلزی را در حین ساخت قرار دهند، اما آنها منافذی برای جریان الکتریکی یا پورتال هایی به بعد دیگر نیستند.
اساسا، یک کارگر یک میله تراز را از سوراخ ها عبور می دهد تا تیغه ها را قبل از قالب گیری پلاستیک در اطراف مجموعه در موقعیت خود نگه دارد. سوراخ ها همچنین به عنوان برچسب قفل، مکانیزم ایمنی ضروری عمل می کنند. هدفی که زمانی معقول در خانه بود، اکنون به راحتی برای تولیدکنندگان در نگهداری، موقعیت و قفل کردن است. این یک راه ساده برای تنظیم صحیح اجزا در طول تولید است. این در مورد دوشاخه های معمولی جاروبرقی تا دوشاخه های هوشمند برای یکپارچه سازی خانه هوشمند صدق می کند (فقط یک نوار برق را به دوشاخه هوشمند خود وصل نکنید).
البته، هر سازنده ای از یک فرآیند استفاده نمی کند. این به «چرا» شاخکهای سوراخدار امروزی پاسخ میدهد (مثلا سه برابر سریع!)، ویژگی که نیازی به انجام کار خاصی در پریز شما ندارد، اما همچنان در یک کارخانه مفید است.
احتمالا با توضیح «سوراخهایی که به پریز کمک میکنند دوشاخه را بگیرد» برخورد کردهاید. این یک پاسخ معقول است که دیگر بر اساس واقعیت نیست. طبق گفته انجمن ملی تولیدکنندگان برق (NEMA)، سوراخ ها در ابتدا با یک ویژگی برجسته کوچک در داخل ظرف کار می کردند. این ویژگی اساسا در سوراخ کلیک می کند تا به حفظ دوشاخه کمک کند. این مکانیسم به عنوان "بازداشت" شناخته می شود.
حبابها هنوز هم خارج از دوشاخههای برق خانگی معمولی کاربرد دارند، اما سزاوار مقاله جداگانهای است. بعدا، Underwriters Laboratories (UL) استانداردهای ظروف را برای نگه داشتن شاخه ها بدون سوراخ در محل خود تجدید نظر کرد. این الزامات همچنین دشواری جدا کردن دوشاخه را با گیج تست متفاوتی که سوراخ نداشت، محدود میکرد. بیشتر سازندگان از افزودن ویژگیهای افزایشیافته منطبق خودداری کردند، زیرا هیچ کمکی برای برآورده کردن حداقل نیازها نکردند و جدا کردن دوشاخهها را دشوارتر کردند.
بر این اساس، طراحی سوراخکننده در پریزهای دیواری از بین رفت، اما سوراخهای تیغههای دوشاخه برطرف نشد، و ویژگی طراحی کاملا اختیاری باقی ماند و اکثر تولیدکنندگان به استفاده از آنها ادامه دادند. اکنون خروجی ها برای نگه داشتن تیغه ها در جای خود طراحی شده اند و سوراخ ها همچنان با ظروف قدیمی سازگار هستند. این به هر صورت کار می کند، چه ظروف خانگی شما قدیمی باشند یا همین دیروز نصب شده باشند.
شما مطمئنا می توانید. دوشاخه بدون هیچ سوراخی معیوب یا هیچ چیز دیگری نیست، و ویژگی های ایمنی مورد نیاز را از دست نمی دهد، اگرچه برخی از دوشاخه ها، مانند سیم های اتصال، برای ایمنی همیشه نباید به برق وصل شوند. اگر سازنده یک پلاگین با سوراخ تولید کند، باید از اندازه مشخص شده و شکل سرب برای حفظ سازگاری با ظروف قدیمی و جدید پیروی کند. بار بر عهده سازنده است نه خریدار.
یک تیغه جامد و بدون سوراخ همچنان تماس الکتریکی برقرار می کند و مدار را در یک پریز مناسب می بندد (از جمله آنهایی که شاخک های جمع شونده دارند). ظروف قدیمیتر از محفظه استفاده میکنند و ظروف جدیدتر باید حداقل شرایط لازم را برای دوشاخههای بدون سوراخ داشته باشند. در هر صورت، شما خوب هستید.
تنها نگرانی عملی که باید نگران آن باشید، وضعیت اتصال است. اگر دوشاخه شما با مقاومت کمی به سمت بیرون می لغزد، احتمالا در پریز ساییده شده است، نه شاخک های دوشاخه. شما نیازی به بیرون رفتن و شکار پلاگین با سوراخ ندارید. در عوض، بروید یک ظرف جدید پیدا کنید. تغییر آنها خیلی سخت نیست. فقط مطمئن شوید که برق در قطع کننده قطع شده است. نوک انگشتان و 15 تا 20 آمپر به خوبی با هم مخلوط نمی شوند. همچنین اگر دوشاخه با تیغه های محکم دارید، روی شاخک ها سوراخ نکنید. سوراخ ها واقعا ضروری نیستند.
متن اصلی (انگلیسی)
The reason most electrical plug prongs have holes in them
If you've ever looked at the end of a plug, you've probably wondered why some have holes, and some don't - and no, it's not actually a big conspiracy theory.