"دنیا در یک لحظه تغییر می کند": تأثیر مرده زایی و سقط جنین
در روز یادبود بارداری و از دست دادن نوزاد، 15 اکتبر، سه مادر در مورد سوگواری خود - و راه طولانی برای بهبودی صحبت می کنند.
آن ماری گیلولی پس از تولد نوزاد مردهاش، «احساس زیادی داشت که میخواست با او خاطره بسازد».
او میگوید که در آن زمان نمیدانست که «درمان کردن چقدر مهم است».
در سال 2014، پسرش مکس در 41 و نیم هفتگی به دنیا آمد. گیلولی (43) که اهل دونگال است اما در دوبلین زندگی میکند، میگوید که پس از اسکن به او گفته شد که پسرش ضربان قلب نداشت.
او پیش از روز یادبود بارداری و از دست دادن نوزاد که هر سال در 15 اکتبر جشن گرفته می شود، می گوید: «جهان در یک لحظه تغییر می کند.
او میگوید: «هر چیزی که فکر میکردید میدانید و میتوانید انتظار داشته باشید و میتوانید به آن تکیه کنید، فقط از زیر پای شما بیرون میرود.
"تنها چیزی که باعث شد من در مراحل زایمان و زایمان باشم این باور سرسختانه بود که در ذهنم وجود داشت که آنها اشتباه می کنند."
او این تجربه را "وحشتناک" توصیف می کند. او میگوید: «نمیدانستم اگر او را در آغوش بگیرم یا نه، نمیدانستم چه شکلی است.
اما هنگامی که مکس به دنیا آمد، او احساس دیگری داشت: "او بسیار زیبا و بسیار عالی و کاملا ساکت بود."
آن ماری و همسرش توانستند چند روزی را با مکس در بیمارستان بگذرانند. او میگوید: «ما پدر و مادر بودیم و به او بسیار افتخار میکردیم، و از خلق این شخص کوچک میترسیدیم و غم و اندوه زنده ماندن او وجود داشت.
یک ماما آنها را از خدمات عکاسی ارائه شده توسط Now I Lay Me Down To Sleep آگاه کرد.
او می گوید که میل "به یاد آوردن ظاهر او و داشتن مدرک وجودش" "بسیار قوی بود".
او میگوید که عکسهای مکس «با ارزشترین عکسهایی هستند که ما داریم».
گیلولی از زمان تجربه آنها به عنوان رئیس مؤسسه خیریه و به عنوان یک عکاس داوطلب شده است. او میگوید کمک به ساختن خاطرات برای خانوادههای دیگر به بهبودی او کمک کرده و «بخش بزرگی» از میراث مکس است.
او میگوید: «من خیلی احساس شکستگی میکردم و فکر میکردم، حتی اگر بچههای دیگری هم داشته باشم، هر خاطرهای با آنها به من یادآوری میکند که چه چیزی را با مکس از دست دادهام. اکنون می توانم 12 سال بعد به آنها بگویم که این جاده ای که پیش روی شماست بسیار دشوار است، اما دوباره شادی خواهید یافت. نینا دویل که در دوبلین زندگی می کند، گفت که همیشه دوست داشته مادر شود. با این حال، پس از مراجعه برای آزمایش به او گفته شد که ناباروری غیرقابل توضیحی دارد و IVF را شروع کرد.
پس از سه دور IVF، که منجر به دو سقط جنین شد، سپس بدون IVF باردار شد اما یک سقط جنین دیگر داشت. سپس در دور چهارم IVF، در سال 2018 دوقلو باردار شد. فقط در هفته 23 خجالتی، زایمان شروع شد و پزشکان به دویل گفتند که نوزادانش زنده نمی مانند.
او میگوید: «به زبان آوردن سطح ترس، سطحی که باید بچههایی به دنیا بیاورید که میدانستید میمیرند سخت است... در حالی که در درون من بودند، لگد میزدند».
چند ساعت پس از دریافت "خبر ویرانگر"، نوزادان او به دنیا آمدند. لیام مرده به دنیا آمد و گریس 31 دقیقه زنده بود. او می گوید: «سکوت پس از تولد لیام کر کننده بود»، اما او «عجله عشق بی قید و شرط» را به یاد می آورد.
او میگوید: «نمیتوانستم باور کنم او اینجاست. نمیتوانستم باور کنم که ما بالاخره پدر و مادر شدیم.
او و شوهرش نوزادان خود را به خانه آوردند، "خاطراتی را رقم زدند، اما جای دادن یک عمر در چنین زمان کوتاهی دلخراش است".
داستان های تولد زنان ایرلندی: "زنان هنگام بارداری بسیار آسیب پذیر هستند"
او میگوید: «مثل این است که یک بمب مطلق منفجر شد و همه چیز برای همیشه تغییر کرد.
دویل اکنون در 40 سالگی خود یک هماهنگ کننده منطقه ای با Féileacáin است که از افرادی که در طول بارداری یا بعد از مرگ نوزاد آسیب دیده اند حمایت می کند.
او میگوید که میخواست زندگی آنها «واقعا مهم» باشد و به یاد دوقلوهایش با فیلهکااین درگیر شد. او موج نور Féileacáin را در سال 2019 راه اندازی کرد که بیش از 200 ساختمان را به رنگ های آبی و صورتی در سراسر کشور روشن می کند.
Róisín Moriarty (44) که اهل کورک است، 11 سال پیش در بارداری دوم خود سقط جنین داشت.
او میگوید که نسبت به آنچه ممکن است پس از اولین بارداری «کامل» او اشتباه شود، «نادان» بوده است.
در حدود 10 هفتگی، او سقط کرد.
او میگوید: «تمام دنیای شما از هم میپاشد... این خیلی گیجکننده است.
موریارتی و همسرش نام نوزادی را که از دست داده بودند دسی گذاشتند.
هنگام خروج از بیمارستان، دفترچه ای که توسط انجمن سقط جنین ایرلند (MAI) تهیه شده بود به او تحویل داده شد. او می گوید که روند سوگواری "بسیار منزوی" بود و او با انجمن تماس گرفت.
او میگوید: «وقتی میدانی تنها نیستی، قطعا کمتر احساس انزوا میکنی».
شش سال پس از سقط جنین، او با MAI درگیر شد.
او میگوید: «احتمالا آنقدر طول کشید تا واقعا رفتم: «اوه، الان واقعا خوبم که در مورد سقط جنین خودم صحبت کنم و با دیگران در مورد سقطشان صحبت کنم».
درگیر شدن برای او "شفا" بود و او اکنون منشی MAI و یک داوطلب است. شوهرش هم درگیر است. او میگوید: «راه خوبی برای به یاد آوردن نوزادمان است».
موریارتی دو دختر دارد که اکنون 14 و 12 ساله هستند. او می گوید که در زمان موعد تولد نوزادی که سقط کرده بود، دختر کوچکترش را باردار بود.
او می گوید این "تلخ شیرین" بود. "غم و اندوه برای از دست دادن فرزند دیگر شما برمی گردد. نگرانی همیشه زمانی وجود دارد که بعد از از دست دادن باردار هستید."
اکنون ببینید من دراز بکشم تا بخوابم، انجمن سقط جنین ایرلند و Féileacáin (خط پشتیبانی: 085 2496464).
متن اصلی (انگلیسی)
‘The world changes in an instant’: the impact of stillbirths and miscarriages
On Pregnancy and Infant Loss Remembrance Day, October 15th, three mothers talk about their bereavement – and the long road to healing