پرش به محتوای اصلی

دوستی ترامپ با اردوغان میزبانی ترکیه از حماس را نادیده می گیرد

جروزالم‌پست۱۴۰۵ مهر ۱۲, یکشنبه، ساعت ۱۱:۱۴حدود 6 دقیقه مطالعه

شاید ترامپ شیفته چاپلوسی‌هایی باشد که از اردوغان دریافت می‌کند، کسی که می‌داند چقدر برای رئیس‌جمهور آمریکا مهم است که بشنود تلاش‌های او در تلاش برای میانجی‌گری صلح چقدر شگفت‌انگیز است.

دونالد ترامپ، رئیس جمهور ایالات متحده، حماس را دشمن جهان می داند و از آنها به عنوان "تروریست" و "قاتل" یاد می کند و به صراحت اعمال خشونت آمیز، حملات به غیرنظامیان و گروگان گیری آنها را محکوم می کند. در حالی که ترامپ ممکن است مخفیانه خطر واقعی رجب طیب اردوغان، رئیس جمهور ترکیه را تشخیص دهد، با علم به این که اگر بخواهد این توپ شلیک می تواند خاورمیانه را ویران کند، احترام عالی او این عبارت را می گیرد که "دوستان خود را نزدیک تر و دشمنان خود را نزدیک تر نگه دارید" به طور کلی.

سطح جدید. زیرا تظاهر به دوست داشتن این مرد یک چیز است، اما چرا او را با چنین ویژگی های تحسین برانگیزی تجلیل می کنیم، در حالی که برای اکثر مردم واضح است که اردوغان یک مستبد استبدادی است که متهم به تصرف اجباری قدرت در کشورش از طریق تقلب در انتخابات به نفع او شده است؟ تامین مالی اطلاعات علیه اسرائیل و گسترش یهودی ستیزی، در حالی که میزبانی از سران ترور حماس است، درست است، پس چرا برداشت ترامپ از این مرد، زمانی که توصیف می شود، درست است.

در انظار عمومی، شخصیت کاملا متفاوتی را منعکس می‌کند و باعث می‌شود او قابل اعتماد، مفید و حتی محترم به نظر برسد؟ آیا ممکن است تمایل ترامپ برای ایجاد رابطه خوب با رهبر ترکیه، توانایی او را برای دیدن مردی که واقعا هست، رنگ‌آمیزی کرده باشد؟ آیا تمایل ترامپ به دیده شدن به عنوان یک صلح‌جو به حاکمی می‌رسد که روزنامه‌نگاران و مخالفان سیاسی را به زندان می‌اندازد، پناهگاه امنی برای رادیکال‌های اسلامی فراهم می‌کند و اجازه می‌دهد قتل‌های ناموسی زنان ترکیه ادامه یابد؟ گفته می‌شود با اتهام فساد مالی «نزدیک‌ترین افراد اردوغان بخش‌های زیادی از این ساختار را کنترل می‌کنند.

بخش های انرژی، ارتباطات، خدمات مالی و رسانه ها. این سیستم دزدسالاری تضمین می‌کند که بهترین فرصت‌های تجاری به وفادارترین اعضای حزب اردوغان یا آن‌هایی که دارای روابط خانوادگی هستند داده می‌شود، و هرگونه فعالیت غیرقانونی یا فرار مالیاتی گزارش‌نشده و بدون مجازات باقی می‌ماند.» اتهامات رشوه‌دهی بسیار زیاد است و شفافیت و پاسخگویی در هیچ کجا یافت نمی‌شود.

بنابراین، وجه اشتراک با یک ابرقدرت دموکراتیک که به پیروی از حاکمیت قانون و تلاش برای تضمین دخالت کمتر دولت در زندگی شهروندانش می‌بالد کجاست؟ شاید ترامپ شیفته چاپلوسی‌هایی باشد که از رهبر ترکیه دریافت می‌کند، کسی که می‌داند چقدر برای رئیس‌جمهور آمریکا مهم است که بشنود برادر ناتو در تلاش برای انجام صلح در خاورمیانه چقدر تلاش‌هایش را برای صلح انجام می‌دهد. کراوات؟ ترکیه در جایگاه خود به عنوان یک میانجی دیپلماتیک بزرگ که نفوذ آن به امنیت کلیدی منجر شده است، ماهر شده است

ابتکارات، از جمله استفاده از نیروهای ناتو برای انجام پروژه های خاص. این تعجب آور نیست، با توجه به اینکه ترکیه دومین ارتش بزرگ را در کل ناتو دارد. و در حالی که اردوغان ممکن است تمام تلاش خود را برای حضور در رویدادهای جهانی انجام دهد، نادیده گرفتن این واقعیت که او از نزدیک با بزرگترین دشمنان اسرائیل و تمدن غرب همسو است، دشوار است. اینها شامل روسیه، قطر، ونزوئلا و ایران است.

هر یک از رهبران آنها با اردوغان همدلی کرده اند، که با توجه به منافع مشترک فراوان آنها، مانند دین اسلام، اهداف مشترک ژئوپلیتیکی، و نفرت شدید از اسرائیل، سخت نبود. وقتی ترکیه همچنان تروریست‌ها را به عنوان «آزادی‌دهنده یا مبارزان مقاومت مدافع سرزمین خود» طبقه‌بندی می‌کند، ترامپ از کجا نقطه مشترکی با چنین مضحکی پیدا می‌کند.

چشم انداز؟ چه کسی نقش چه کسی را بازی می کند؟ در حالی که ترکیه ممکن است تمام تلاش خود را انجام دهد تا یک اقدام متعادل کننده به نظر می رسد که طرفدار غرب است، به دلیل وابستگی شدیدش به تجارت، سرمایه گذاری و زنجیره های تامین صنعت اروپا، سیاست های ضدغربی را که برای ناظران معمولی بسیار آشکار است، نادیده نمی گیرد. سرکوب آزادی های مدنی و همچنین فساد پولی تا حد اتهامات پولشویی، تقریبا هیچ شباهتی بین ترکیه و همتای غربی آن وجود ندارد.

همه این‌ها باعث می‌شود که افراد عادی به این فکر کنند که آیا ترامپ نقش اردوغان را بازی می‌کند یا برعکس، زیرا این یک قرابت طبیعی مبتنی بر ارزش‌ها و اخلاقیات مشترک دوجانبه نیست. که به‌عنوان «بازیگر تعاملی، چند قطبی، سیاست پوششی که مستقیما انسجام استراتژیک غرب را تضعیف می‌کند» توصیف می‌شود، تنها می‌توان نتیجه گرفت که ترکیه در ظاهر دوستی و حسن نیت خود را تظاهر می‌کند. جستجوی بلندمدت برای نفوذ جهانی. پس آیا واقعا عاقلانه است که ترامپ با صدای بلند اردوغان را دوست، مردی فوق‌العاده و یک رهبر قوی بداند.

آیا این احتمال وجود دارد که در مقطعی، رهبر ترکیه چهره واقعی خود را نشان دهد؟ چگونه ترامپ احساسات گرم خود را تعدیل خواهد کرد وقتی این اتفاق بیفتد؟ در بسیاری از سطوح، به نظر می رسد که ترامپ با نسبت دادن دروغین شخصیت خوب به فردی که آشکارا آرزوهای بدخواهانه ای در آینده دارد که به نفع رژیم های شیطانی و شرکای آنها نیز خواهد بود، در بسیاری از سطوح، بازی خطرناکی را انجام می دهد. اگر ترامپ در برقراری صلح واقعی در خاورمیانه جدی است، باید از هرکسی که من را به عنوان یک سازمان تروریستی حق طلب می داند، فاصله بگیرد و من را به عنوان یک سازمان وکلای حق طلب به حساب آورد. بی عدالتی.زیرا چنین است

شخصیت پردازی نه تنها یک ساختگی هیولایی است، بلکه تحریف پیچیده و منحرف تاریخ را ترویج و پیش می برد، که پس از آن مسئول تحریک احساسات ضد یهودی و ضد اسرائیلی، تبدیل قاتلان تشنه به خون به بازیگران صالح است. می‌خواهد با همه روابط خوب برقرار کند. در برخی مواقع، باید به نیکی و بدی واقعی و صریح اذعان کرد و همچنین اعتراف کرد که تروریسم

در جوامع متمدن جایی ندارد. در حالی که دیپلماسی می تواند ابزار فوق العاده ای در پیشبرد صلح باشد، اما هرگز نباید بهانه ای برای نامیدن بدی به نیکی یا برعکس باشد، مانند مورد اصرار ترامپ بر دوست بودن اردوغان! این نویسنده، مدیر سابق مدارس ابتدایی و راهنمایی اورشلیم، از سال 1994 تا 1999 یکی از اعضای کیبوتز ریم بود. او نویسنده کتاب والدین با اثبات اشتباه است، بر اساس حکمت آزمایش شده در کتاب ضرب المثل ها، موجود در آمازون.

خواندن متن کامل در جروزالم‌پستبه زبان اصلی، در سایت ناشر باز می‌شود
متن اصلی (انگلیسی)

Trump’s friendship with Erdogan ignores Turkey’s hosting of Hamas - opinion

Maybe Trump is enamored by the flattery that he’s received from Erdogan, who knows just how important it is for the American president to hear how wonderful his efforts are in trying to broker peace.

همه‌ی اخبار خاورمیانه