دولورس هوئرتا، ​​رهبر کارگری، در ۹۶ سالگی درگذشت: زندگی و میراث او

دولورس هوئرتا، ​​سازمان‌دهنده کارگری و رهبر حقوق مدنی که سازمانی را تأسیس کرد که به کارگران مزرعه متحد آمریکا (UFW) تبدیل شد، قراردادهای مهمی را برای کارگران کشاورزی مذاکره کرد و فریاد تجمع «Sí, se puede» را آغاز کرد، چهارشنبه در خانه‌اش در بیکرسفیلد، کالیفرنیا درگذشت. او 96 بود.

در بیانیه خانواده آمده است: «ما عمیقا با تأسف اعلام می کنیم که مادر عزیزمان، دولورس هوئرتا، ​​امروز در سن 96 سالگی درگذشت. همانطور که می‌توانید تصور کنید، این زمان فوق‌العاده سختی برای ما است، و ما برای حفظ حریم خصوصی درخواست می‌کنیم که این فقدان باورنکردنی را برای خانواده‌مان غمگین می‌کنیم. می‌دانیم که بسیاری از شما در سراسر جهان در سوگ ما شریک هستید، و ما برنامه‌هایی را برای شناسایی و تجلیل از زندگی و میراث باورنکردنی او پیگیری خواهیم کرد.»

بنیاد Dolores Huerta گفت که او در محاصره خانواده نزدیک درگذشت. علت مرگ بلافاصله اعلام نشده است. خانواده او خواستار حفظ حریم خصوصی شدند و گفتند که برنامه هایی برای شناسایی و جشن گرفتن زندگی او بعدا اعلام خواهد شد.

Huerta با کمک به سازماندهی نیروی کار عمدتا لاتین و فیلیپینی که قدرت سیاسی کمی داشتند و از بسیاری از حمایت‌های فدرال کارگری محروم بودند، از نظر ملی اهمیت یافت.

او به‌عنوان یک مذاکره‌کننده، سازمان‌دهنده اعتصاب و لابی‌گر، به کارگران مزرعه کمک کرد تا قراردادهایی را با دستمزد بالاتر، امنیت شغلی، مراقبت‌های بهداشتی، برنامه‌های بازنشستگی، دوره‌های استراحت، آب آشامیدنی تمیز، توالت‌های صحرایی و محافظت در برابر آفت‌کش‌ها تضمین کنند.

زندگی عمومی او بسیار فراتر از کار سازمان یافته بود. بیش از شش دهه، او از حقوق رای، مشارکت سیاسی زنان، حقوق مهاجران، برابری نژادی، عدالت محیطی و حقوق دگرباشان جنسی حمایت کرد و به یکی از برجسته‌ترین فعالان لاتین کشور تبدیل شد.

Huerta کمک کرد تا کارگران مزرعه را از یک نیروی کار پراکنده و اغلب مورد استثمار به یک حوزه ملی کارگری و سیاسی تبدیل کنند.

اگرچه سزار چاوز به شناخته‌شده‌ترین چهره عمومی جنبش کشاورزان تبدیل شد، هوئرتا بسیاری از پیامدترین مذاکرات و نبردهای قانونی آن را مدیریت کرد. او به‌عنوان مذاکره‌کننده ارشد، اعتصاب‌ها و تحریم‌های مصرف‌کننده را سازماندهی کرد، با مقامات منتخب لابی کرد و به یکی از برجسته‌ترین سخنگویان کارگران متحد مزرعه تبدیل شد.

به گفته بنیاد Dolores Huerta، پیروزی‌های قانونی او شامل گسترش کمک به خانواده‌های دارای فرزندان وابسته و حمایت‌های بیمه از کار افتادگی برای کارگران مزرعه کالیفرنیا بود. او همچنین کمک کرد تا معیاری را تضمین کند که اجازه امتحانات گواهینامه رانندگی به زبان اسپانیایی را می دهد.

هوئرتا در تصویب قانون روابط کار کشاورزی کالیفرنیا در سال 1975، که حقوق کارگران مزرعه را برای سازماندهی، انتخاب نمایندگی اتحادیه و چانه زنی جمعی تعیین کرد، نقش اساسی داشت. این قانون اولین قانون در نوع خود در ایالات متحده بود.

Huerta در 10 آوریل 1930 در داوسون، نیومکزیکو، یک جامعه معدنی در بخش شمالی ایالت به دنیا آمد. پس از طلاق والدینش، او با مادر و دو برادرش به استاکتون، کالیفرنیا نقل مکان کرد.

پدر او، خوان فرناندز، به عنوان یک کارگر مزرعه و معدن کار می کرد، در فعالیت های اتحادیه شرکت کرد و بعدا در مجلس قانونگذاری نیومکزیکو خدمت کرد. مادرش، آلیشیا چاوز، هتلی را اداره می کرد که پذیرای کارگران کم دستمزد بود و در سازمان های مدنی و کلیسا فعال بود. هوئرتا بعدا استقلال و کار اجتماعی مادرش را به عنوان تأثیرات سازنده شناسایی کرد.

پس از کسب مدرک تحصیلی موقت از کالج دلتا، هوئرتا به عنوان معلم مشغول به کار شد. او بعدا گفت که دیدن کودکانی که گرسنه و بدون لباس کافی به کلاس می آیند، او را متقاعد کرد که می تواند با سازماندهی والدینشان به آنها کمک موثرتری کند.

او به سازمان خدمات اجتماعی استاکتون پیوست، جایی که برنامه‌های ثبت نام رای دهندگان را سازماندهی کرد، با تبعیض مبارزه کرد و مقامات محلی را برای بهبود در محله‌های لاتین‌تبار تحت فشار قرار داد. در اواخر دهه 1950، او با قانونگذاران ایالتی در ساکرامنتو لابی می کرد.

فرد راس پدر، بنیانگذار سازمان خدمات اجتماعی، هوئرتا را در سال 1955 به چاوز معرفی کرد. آنها علاقه مشترکی به سازماندهی کارگران مزرعه داشتند، هدفی که خارج از مأموریت سازمان بود.

هوئرتا در سال 1960 با لری ایتلیونگ، رهبر کارگری آمریکایی فیلیپینی، به تأسیس انجمن کارگران کشاورزی کمک کرد. دو سال بعد، او به چاوز پیوست و انجمن ملی کارگران مزرعه را تأسیس کرد.

تاریخچه گسترده تر از مشارکت آنها به تنهایی بود. در سال 1965، کشاورزان فیلیپینی وابسته به کمیته سازماندهی کارگران کشاورزی، اعتصاب انگور دلانو را آغاز کردند. متعاقبا انجمن ملی کارگران مزرعه به این انصراف پیوست. این دو سازمان در سال 1966 با هم ادغام شدند و سازمانی را ایجاد کردند که به کارگران مزرعه متحد تبدیل شد.

هوئرتا با بسیج کارگران، مصرف کنندگان، گروه های مذهبی و حامیان سیاسی به تداوم اعتصاب و تحریم ملی انگور همراه شد. کمپین فشار در نهایت منجر به قراردادهای کاری با تولیدکنندگان بزرگ کالیفرنیا شد.

نقش او اغلب کمتر از چاوز قابل مشاهده بود، اما متمایز و محوری بود. او با کشاورزان مذاکره کرد، با قانون‌گذاران کار کرد، فعالیت‌های تحریم را هماهنگ کرد و به دنبال مزایایی بود که به شرایط روزانه کارگران در مزارع رسیدگی می‌کرد.

Huerta عبارت "Sí, se puede" را در طول جنبش کشاورزان ابداع کرد. ترجمه تحت اللفظی آن «بله، می‌توان انجام داد»، بیانگر این باور بود که افرادی که فاقد قدرت سنتی هستند، می‌توانند آن را از طریق کنش جمعی بسازند.

این عبارت بعدا به شعاری برای کار، مهاجرت و کمپین های حقوق مدنی تبدیل شد. "بله، ما می توانیم" توسط باراک اوباما در طول مبارزات انتخاباتی ریاست جمهوری 2008 او پذیرفته شد. اوباما هنگام اعطای مدال آزادی ریاست جمهوری در سال 2012 به هوئرتا به شوخی گفت که این شعار را از او گرفته است.

این شعار همچنین روش سازماندهی را که حرفه او را تعریف می کرد، به تصویر می کشید: ثبت نام رای دهندگان، ایجاد رهبری محلی و تبدیل خواسته های جامعه به فشار سیاسی پایدار.

هوئرتا به طور فزاینده‌ای سازمان‌دهی کارگری را با فمینیسم و ​​فشار برای نمایندگی سیاسی بیشتر لاتین‌ها پیوند داد.

در حالی که به هدایت تحریم ملی انگور در نیویورک کمک می کرد، با رهبران فمینیست از جمله گلوریا استاینم روبرو شد. بنیاد Dolores Huerta می گوید که این روابط او را تشویق کرد تا تبعیض جنسیتی را در جنبش کشاورزان به چالش بکشد.

به گفته بنیادش، او بعدا به کشور سفر کرد و آمریکایی‌های لاتین را تشویق کرد تا نامزد انتخابات شوند و از نامزدهایی مانند بیل کلینتون، ران دلومز، جری براون، هیلدا سولیس، اوباما و جو بایدن حمایت کرد.

Huerta همچنین در کمپین های حقوق مهاجران، دسترسی به رای، فقر، عدالت نژادی و برابری LGBTQ+ فعال باقی ماند. او تا دهه 90 سالگی به راهپیمایی، سخنرانی و ثبت نام رای دهندگان ادامه داد. در سال 2019، در سن 89 سالگی، هنگام شرکت در اعتراضی که به دنبال دستمزد بیشتر برای کارکنان مراقبت های بهداشتی خانگی بود، دستگیر شد.

فعالیت های او بارها او را با کارفرمایان، پلیس و مخالفان سیاسی محافظه کار درگیر کرد. او بیش از 20 بار در جریان اعتراضات غیر خشونت آمیز دستگیر شد و با تهدید به مرگ و آزار و اذیت دیگر مواجه شد.

در سال 1988، یک افسر پلیس سانفرانسیسکو در جریان تظاهراتی علیه سیاست های جورج اچ. بوش او چهار دنده شکسته و طحال شکسته شد. به گفته بنیاد او، خشم عمومی در مورد این حادثه منجر به تغییر در سیاست‌های کنترل جمعیت و انضباطی این بخش شد.

جایگاه هوئرتا در جنبش کارگران مزرعه‌دار مدت‌ها از طریق مشارکت حرفه‌ای او با چاوز شکل گرفت. بنیاد او این رابطه را سازنده اما اغلب بحث برانگیز توصیف کرد، با اختلاف نظرهایی که نشان دهنده تمایل او برای به چالش کشیدن او و دیگر رهبران مرد بود.

این تاریخ در مارس 2026، زمانی که هوئرتا گفت چاوز در دهه 1960 از او سوء استفاده جنسی کرده بود، ابعاد دردناک تری به خود گرفت. او یکی از برخوردها را توصیف کرد که در آن گفت که تحت فشار قرار گرفته و برای رابطه جنسی تحت فشار قرار گرفته است و دیگری که گفته بود برخلاف میلش مجبور شده است. او گفت که هر دو رویارویی منجر به بارداری شد و فرزندان توسط خانواده های دیگر بزرگ شدند. چاوز در سال 1993 درگذشت.

هوئرتا گفت که به مدت شش دهه سکوت کرده است، زیرا می‌ترسید که صحبت کردن علنی به جنبش و دستاوردهای کشاورزان آسیب برساند. با این حال، او تأکید کرد که رفتار ادعایی چاوز دستاوردهای هزاران کارگر و سازمان‌دهنده‌ای که اتحادیه را ساخته‌اند را از بین نمی‌برد.

او در آن زمان گفت: «اقدامات سزار از پیشرفت‌های دائمی که با کمک هزاران نفر برای کشاورزان به دست آمده است، نمی‌کاهد».

این افشاگری تاریخ یکی از شناخته‌شده‌ترین شراکت‌های جنبش کارگری را پیچیده کرد و در عین حال نکته‌ای را که به طور فزاینده در مورد حرفه هوئرتا مطرح می‌شد، تقویت کرد: دستاوردها و رهبری او از شهرت چاوز جدا بود.

Huerta در سال 1993 به عنوان اولین عضو لاتین به تالار مشاهیر ملی زنان راه یافت.

او جایزه حقوق بشر النور روزولت را از رئیس جمهور بیل کلینتون در سال 1998 و مدال آزادی ریاست جمهوری را از اوباما در سال 2012 دریافت کرد. او سال بعد به تالار مشاهیر کالیفرنیا معرفی شد و جایزه جیمز اسمیتسون موسسه اسمیتسونیان، جایزه اوتلی از دولت مکزیک و مدارک افتخاری متعددی را دریافت کرد.

او همچنین بنیاد Dolores Huerta را تأسیس کرد که الگوی خود را برای توسعه رهبران محلی برای کار بر روی آموزش، حقوق رای، نابرابری اقتصادی و عدالت اجتماعی ادامه داد.

کندال اسکادر، رئیس حزب دموکرات تگزاس، گفت که هوئرتا زندگی خود را وقف نشان دادن این موضوع کرده است که "صدای ما مهم است، حقوق ما ارزش مبارزه را دارد و این تغییر واقعی زمانی رخ می دهد که مردم گرد هم آیند و از تحمل بی عدالتی در سکوت خودداری کنند."

اسکادر گفت که استقبال از او در کنوانسیون ایالتی حزب در چهار ماه پیش در کورپوس کریستی باعث افتخار بوده است، زمانی که او از جامعه خواست سازماندهی کنند، شرکت کنند و صدای خود را در صندوق های رای به گوش مردم برسانند.

او گفت: «معنادارترین راه برای تکریم دولورس این است که پیام او را با حمایت از یکدیگر، کمک به همسایگان خود فارغ از نژاد و مذهب، و اطمینان از اینکه صدای ما در هر انتخابات شنیده می‌شود، پیش ببریم.

بنیاد Dolores Huerta گفت که کار او "امکانات رهبری لاتین را در آمریکا متحول کرد" و با آموزش کارگران، زنان و مهاجران برای شناخت و استفاده از قدرت سیاسی خود، الهام بخش نسل‌ها شد.

میراث هوئرتا را نمی توان به مشارکت او با چاوز تقلیل داد. سهم فردی او تبدیل خواسته‌های کارگران مزرعه‌دار به قراردادهای قابل اجرا، پیروزی‌های قانون‌گذاری و قدرت سیاسی بود، در حالی که اصرار داشت که زنان و لاتین تبارها در میان رهبران آن کمپین‌ها قرار دارند.

جنبشی که او به ایجاد دستمزدها و شرایط کاری بهتر کمک کرد، اما تأثیر گسترده‌تر آن سیاسی بود. این نشان داد که کارگرانی که فاقد پول، حمایت های قانونی و دسترسی به مؤسسات مستقر هستند، همچنان می توانند از طریق اعتصاب، تحریم، ثبت نام رأی دهندگان و سازماندهی منظم جامعه، قدرت خود را اعمال کنند.

افشاگری بعدی او در مورد چاوز آخرین فصل دشواری را به آن تاریخ اضافه کرد. این نشان دهنده هزینه های شخصی او در هنگام محافظت از جنبشی بود که معتقد بود بزرگتر از یکی از مشهورترین رهبران آن بود.

هوئرتا زندگی خود را صرف این بحث کرد که مردم عادی می توانند نهادهایی را که غیرقابل حرکت به نظر می رسید تغییر دهند. قوانین، قراردادهای کار و کنشگرانی که به دنبال آن بودند، معیاری برای گستردگی این استدلال ارائه می‌کنند.

همانطور که اسکادر در ادای احترام خود به یاد می آورد، پیام او هم ارزیابی زندگی او و هم دستورالعملی برای کسانی بود که کار را ادامه می دادند: "هر لحظه یک فرصت سازماندهی است، هر فرد یک فعال بالقوه، هر دقیقه فرصتی برای تغییر جهان است."

خبرنگاران و سردبیران نیوزویک از مارتین، دستیار هوش مصنوعی ما، برای تهیه این داستان استفاده کردند. در اینجا درباره مارتین بیشتر بدانید.

در مورد این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: گیب ویسنانت و دیو سیمینوف.