دولورس هوئرتا، ​​نماد کار و حقوق مدنی، در ۹۶ سالگی درگذشت

سوزان مونتویا برایان، آسوشیتدپرس سوزان مونتویا برایان، آسوشیتدپرس

دولورس هوئرتا، که اتحادیه کارگران مزرعه متحد را برای بهبود شرایط کار در مزارع میوه و تره بار کشور تأسیس کرد و عبارت «Sí, se puede» را ابداع کرد. که به یک فریاد تجمع گسترده تبدیل شد، مرده است. او 96 بود.

خانواده هوئرتا در بیانیه ای از طریق بنیاد او گفتند که او چهارشنبه در خانه درگذشت.

او تا ۹۰ سالگی برنامه‌ای پرمشغله داشت، در اعتراضات راهپیمایی کرد و در شهرهای سراسر کشور درباره نژاد، فقر، LGBTQ+ و حقوق زنان از طرف بنیاد مستقر در بیکرزفیلد در کالیفرنیا سخنرانی کرد.

عزم هوئرتا جایگاه او را به عنوان یکی از تاثیرگذارترین رهبران کارگری، نمادهای حقوق مدنی و فعالان فمینیست در تاریخ تثبیت کرد. شعار سه کلمه‌ای او به زبان اسپانیایی – که به «بله، می‌شود» ترجمه می‌شود – بر این باور بود که مردم می‌توانند بر تغییر تأثیر بگذارند.

تماشا کنید: دولورس هوئرتا هنوز یک فعال در 82 سالگی خود را "فمینیست متولد شده" می نامد.

کار او در طول دهه‌ها افتخارات متعددی را برای او به ارمغان آورد، از جمله مدال آزادی ریاست جمهوری، بالاترین افتخار غیرنظامی کشور. زمانی که باراک اوباما، رئیس جمهور وقت آمریکا این جایزه را در سال 2012 اهدا کرد، از هوئرتا به عنوان یک رهبر سرسخت تمجید کرد و به شوخی گفت که شعار او را برای کمپین انتخاباتی خود در سال 2008 دزدیده است.

امسال، هوئرتا در جامعه لاتین تبارها شوکه کرد، وقتی فاش کرد که در دهه 1960 توسط بنیانگذار جنبش کشاورزان، سزار چاوز، مورد آزار جنسی قرار گرفته است، که منجر به تولد دو فرزند شد، رازی که او 60 سال و مدتها پس از مرگ او نگه داشت.

Dolores Huerta از United Farmworkers به ​​دیک گرگوری، رئیس سازمان ملی زنان پاتریشیا ایرلند، کشیش جسی جکسون و بازیگر دنی گلاور در طول سال 1996 "جنگ با راهپیمایی حق" که توسط NOW برگزار شد، می پیوندد. عکس از Lou Dematteis/رویترز

از اوایل دهه 1970، شریک زندگی هوئرتا ریچارد چاوز، برادر سزار بود و با هم صاحب چهار فرزند شدند. او همچنین از دو ازدواج قبلی هفت فرزند داشت.

هوئرتا گفت که برای مدت طولانی سکوت کرده است، زیرا می‌ترسید که این کار زندگی او را به خطر بیندازد و تمام پیشرفت‌های حاصله برای کارگران را آشکار کند.

هنگامی که در مصاحبه ای در سال 2026 با سازمان خبری لاتین ایالات متحده آمریکا در مورد حفظ این راز سؤال شد، هوئرتا گفت: "این درد شخصی من بود، مشکل شخصی من بود و، می دانید، فکر می کنم ارزشش را داشت زیرا تحمل آن صلیب من بود. من اینطور می گویم."

هوئرتا دولورس کلارا فرناندز در سال 1930 در داوسون، نیومکزیکو به دنیا آمد. پدرش معدنچی و فعال اتحادیه بود که در مجلس قانونگذاری ایالتی کرسی به دست آورد. پدر و مادرش وقتی او 3 ساله بود طلاق گرفتند و مادرش او و برادرانش را به کالیفرنیا برد.

هوئرتا غوطه ور در دیگ ذوب خانواده های کارگر مکزیکی، فیلیپینی، آفریقایی آمریکایی، ژاپنی و چینی، از مادرش - که صاحب یک رستوران و هتل بود - درباره استقلال، شفقت و فعالیت آموخت.

هوئرتا یک معلم جوان و پرانرژی مدرسه ابتدایی در دره سان خواکین غنی از مزرعه بود که پس از ناامید شدن از شرایط بد زندگی دانش آموزانش تصمیم گرفت به تماس دیگری پاسخ دهد.

او در یک مستند PBS Independent Lens در سال 2017 درباره زندگی خود گفت: «نمی‌توانستم ببینم بچه‌هایی که گرسنه به کلاس می‌آیند و به کفش نیاز دارند، بیایم. فکر می‌کردم می‌توانم با سازمان‌دهی کارگران مزرعه‌دار کارهای بیشتری انجام دهم تا تلاش برای آموزش به کودکان گرسنه آنها».

کار اولیه هوئرتا با یک گروه حقوق مدنی در استاکتون منجر به ملاقات او با چاوز شد. این دو می خواستند بیشتر بر مشکلات کشاورزان تمرکز کنند، بنابراین در سال 1962 انجمن ملی کارگران مزرعه را راه اندازی کردند که چند سال بعد به کارگران مزرعه متحد آمریکا تبدیل شد. او سال ها رهبر و مذاکره کننده کلیدی اتحادیه بود.

او از جمله کسانی بود که به جمع کنندگان انگور فیلیپینی در خط اعتصاب پنج ساله «دلانو گرپ اعتصاب» پیوست. او با چاوز، قراردادهای چانه زنی جمعی و قراردادهایی را با کشاورزان بزرگ به امضا رساند و اولین طرح های بهداشتی و مزایای کشاورزان را به دست آورد.

تماشا کنید: جوامع روز سزار چاوز را تغییر نام می دهند زیرا اتهامات سوء استفاده از میراث او را لکه دار کرده است.

چاوز که در سال 1993 درگذشت، یک بار او را فردی بی باک، متعهد به آرمان و زمانی که نوبت به مذاکرات می رسید، سختگیر توصیف کرد.

او در سال 1968 با سناتور رابرت کندی از ماساچوست در سفرش به دلانو ملاقات کرد و در کمپین ریاست جمهوری او داوطلب شد و آمریکایی های مکزیکی در کالیفرنیا را برای رای دادن ثبت نام کرد. هوئرتا پس از پیروزی در انتخابات مقدماتی کالیفرنیا با کندی روی صحنه بود و لحظاتی قبل از تیراندازی به او علنا از او تشکر کرد.

این ترور هوئرتا را ویران کرد، اما او به سازماندهی برای حقوق کارگران مزرعه ادامه داد.

هوئرتا 22 بار به دلیل تظاهرات اتحادیه زندانی شد. در سال 1988، او در اعتراض به نامزد جمهوریخواه ریاست جمهوری جورج اچ دبلیو به شدت مجروح شد. مخالفت بوش با تحریم انگور UFW در سفرش به سانفرانسیسکو.

او که در میان جمعیت گرفتار شد، با باتوم افسر پلیس اصابت کرد، سه دنده شکسته و طحالش پودر شد و به بیش از ده ها تزریق خون نیاز داشت. او برای حل ادعاهایش با شهر به توافق رسید.

پس از بهبودی طولانی، هوئرتا تمرکز خود را تغییر داد و راه را برای مبارزه برای حقوق زنان و تشویق لاتین‌ها به نامزدی در انتخابات گام برداشت.

او همچنین برای بیل کلینتون، اوباما و جو بایدن روسای جمهور دموکرات کارزار انتخاباتی کرد. فرماندار کالیفرنیا گاوین نیوسام او را دوست صمیمی می دانست.

امیلیو هوئرتا، ​​یکی از 13 فرزند دولورس، یک بار در طی مصاحبه ای به شجاعت مادرش اشاره کرد و گفت که این یکی از مهم ترین محرک های کار زندگی او بود.

او گفته بود: «زندگی خود را وقف ساختن رویای اتحادیه ای برای کشاورزان کنید، کشاورزی را به عهده بگیرید، که برای امروز هنوز یک نیروگاه است.

هوئرتا هنر لابی کردن با سیاستمداران را آموخت. او کمک مالی برای بیکاران و بیمه از کارافتادگی برای کارگران مزرعه کالیفرنیا دریافت کرد. او علیه آفت‌کش‌های سمی صحبت کرد، برای عفو مهاجران غیرقانونی در کشور فشار آورد و با برنامه‌های کارگران مهمان فدرال مبارزه کرد.

باراک اوباما، رئیس جمهور سابق، به دولورس هوئرتا، ​​فعال حقوق مدنی، مدال آزادی ریاست جمهوری 2012 را اعطا کرد. عکس از کوین لامارک/ رویترز

او با تحریم سراسری انگور و کاهو در اوایل دهه 1970، به ایجاد فشار اقتصادی و فضای سیاسی لازم برای کالیفرنیا کمک کرد تا اولین قانون ایالتی را که حق کارگران مزرعه را برای چانه زنی جمعی به رسمیت می شناسد، تصویب کند.

کار او تحسین های زیادی را برای او به ارمغان آورد. او اولین لاتینی بود که به تالار مشاهیر ملی زنان راه یافت و 9 دکترای افتخاری از دانشگاه های ایالات متحده دریافت کرد.

مدارس به افتخار او در کالیفرنیا، تگزاس و کلرادو نامگذاری شده اند. تصویر او بر بسیاری از نقاشی‌های دیواری مزین شده است، و خیابان‌ها نام او را دارند، اما او همیشه مورد توجه فعالان لیبرال‌تر نبود.

در سال 2016 هنگامی که او در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها از هیلاری کلینتون به جای سناتور برنی سندرز از ورمونت حمایت کرد، روزاریو داوسون بازیگر - یکی از حامیان سندرز که نقش هوئرتا را در فیلمی درباره سزار چاوز در سال 2014 بازی کرد - گفت که هوئرتا به ابزاری برای تشکیلات تبدیل شده است.

گیتاریست کارلوس سانتانا بعدا بعد از گفتگوی آخر شب در مورد موسیقی در هاوایی بر مستندی بر اساس زندگی هوئرتا نظارت کرد. سانتانا، یکی از طرفداران مایلز دیویس، متوجه شد که هوئرتا از طرفداران بزرگ چارلی پارکر، افسانه بی باپ است.

هوئرتا در مصاحبه ای با آسوشیتدپرس زمانی که 87 سال داشت به شوخی گفت: "من حتی چارلی پارکر را ملاقات کردم. این ادعای شهرت من است."

این کار او به عنوان یک رهبر در جنبش کارگری بود که در ایالات متحده و فراتر از آن طنین انداز شد و نام او را مترادف با حقوق مدنی کرد. در مستند 2025 "بذرهای تغییر: زندگی و میراث دولورس هوئرتا"، او سفر چند دهه‌ای خود را در فعالیت‌های اجتماعی بازگو کرد و در مورد الهاماتی که از جنبش زنان در دهه 1970 گرفت صحبت کرد و گفت که این امر تأیید می‌کند که او نیز می‌تواند در کنار دیگر رهبران کارگری روی صحنه بایستد.

او در این فیلم گفت: "امیدوارم میراث من یکی از سازمان دهندگانی باشد که برای مبارزه با بی عدالتی سازماندهی کرده است." "ما می خواهیم به فرزندانمان ارثی از عدالت بدهیم، نه جواهرات، اموال یا پول، زیرا آنها فقط بر سر آن دعوا خواهند کرد. بنابراین مهمترین کار این است که به آنها عشق به عدالت بدهیم - و این بزرگترین هدیه ای است که من فکر می کنم هر یک از ما می تواند داشته باشد."

برایان ملی، روزنامه نگار آسوشیتدپرس در این گزارش مشارکت داشت. راسل کنترراس، روزنامه‌نگار سابق آسوشیتدپرس نیز قبلا برای این داستان گزارش داده بود.

از روزنامه نگاری قابل اعتماد و گفتگوی مدنی حمایت کنید.