دولورس هوئرتا که «Sí, se puede» را برای نسل‌ها به یک فریاد تجمع تبدیل کرد، در ۹۶ سالگی درگذشت.

دولورس هوئرتا، ​​که اتحادیه کارگران مزرعه متحد را برای بهبود شرایط کار در مزارع میوه و تره بار کشور تأسیس کرد و عبارت "Sí, se puede!" را ابداع کرد. که به یک فریاد تجمع گسترده تبدیل شد، مرده است. او 96 بود.

خانواده هوئرتا گفتند که او چهارشنبه در خانه درگذشت.

آنها در بیانیه ای که توسط بنیاد او به اشتراک گذاشته شد، گفتند: "ما می دانیم که بسیاری از شما در سراسر جهان در سوگ ما شریک هستید، و ما برنامه هایی را برای شناسایی و جشن گرفتن زندگی و میراث باورنکردنی او دنبال خواهیم کرد."

هوئرتا تا دهه 90 خود برنامه شلوغی داشت و در تظاهرات راهپیمایی کرد و از طرف بنیاد مستقر در بیکرزفیلد در کالیفرنیا در سراسر کشور درباره نژاد، فقر، LGBTQ+ و حقوق زنان سخنرانی کرد.

عزم هوئرتا جایگاه او را به عنوان یکی از تاثیرگذارترین رهبران کارگری، نمادهای حقوق مدنی و فعالان فمینیست در تاریخ تثبیت کرد. شعار سه کلمه‌ای او به زبان اسپانیایی - که به «بله، می‌شود» ترجمه می‌شود - بر این باور بود که افرادی که اقدام می‌کنند می‌توانند بر تغییر تأثیر بگذارند.

فعالیت‌های او در طول دهه‌ها تمجیدهای او را از جمله مدال آزادی ریاست جمهوری، بالاترین افتخار غیرنظامی کشور، به ارمغان آورد. زمانی که باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا این جایزه را در سال 2012 اهدا کرد، از هوئرتا به عنوان یک رهبر سرسخت تمجید کرد و خاطرنشان کرد که او شعار او را برای مبارزات انتخاباتی خود در سال 2008 دزدیده است.

امسال، هوئرتا در جامعه لاتین تبارها موجی شوکه کرد، وقتی فاش کرد که در دهه 1960 توسط سزار چاوز، بنیانگذار جنبش کارگری مزرعه‌دار مورد آزار جنسی قرار گرفته و منجر به تولد دو فرزند شد، رازی که او 60 سال پس از مرگ او پنهان کرده بود.

از اوایل دهه 1970، شریک زندگی هوئرتا ریچارد چاوز، برادر سزار بود و با هم صاحب چهار فرزند شدند. او همچنین از دو ازدواج قبلی هفت فرزند داشت.

هوئرتا گفت که برای مدت طولانی سکوت کرده است، زیرا می‌ترسید که آینده بتواند کار زندگی او را به خطر بیندازد و تمام پیشرفت‌های حاصله برای کارگران را آشکار کند.

هنگامی که در مصاحبه ای در سال 2026 با سازمان خبری لاتین ایالات متحده آمریکا در مورد حفظ این راز سؤال شد، هوئرتا گفت: "این درد شخصی من بود، مشکل شخصی من بود و، می دانید، فکر می کنم ارزشش را داشت زیرا تحمل آن صلیب من بود. من اینطور می گویم."

کنشگری داخلی

هوئرتا دولورس کلارا فرناندز در سال 1930 در داوسون، نیومکزیکو به دنیا آمد. پدرش معدنچی و فعال اتحادیه ای بود که در مجلس قانونگذاری ایالتی کرسی به دست آورد. پدر و مادرش وقتی او 3 ساله بود طلاق گرفتند و مادرش او و برادرانش را به کالیفرنیا برد.

هوئرتا غوطه ور در دیگ ذوب خانواده های کارگر مکزیکی، فیلیپینی، آفریقایی آمریکایی، ژاپنی و چینی، از مادرش - که صاحب یک رستوران و هتل بود - درباره استقلال، شفقت و فعالیت آموخت.

هوئرتا یک معلم جوان و پرانرژی مدرسه ابتدایی در دره کشاورزی سان خواکین بود که پس از ناامیدی از شرایط بد زندگی دانش آموزانش تصمیم گرفت به تماس دیگری پاسخ دهد.

او در یک مستند PBS Independent Lens در سال 2017 درباره زندگی خود گفت: «نمی‌توانستم ببینم بچه‌هایی که گرسنه به کلاس می‌آیند و به کفش نیاز دارند، بیایم. فکر می‌کردم می‌توانم با سازمان‌دهی کارگران مزرعه‌دار بیشتر از تلاش برای آموزش به کودکان گرسنه‌شان انجام دهم.»

کار اولیه هوئرتا با یک گروه حقوق مدنی در استاکتون منجر به ملاقات او با چاوز شد. این دو می خواستند بیشتر بر مشکلات کشاورزان تمرکز کنند، بنابراین در سال 1962 انجمن ملی کارگران مزرعه را راه اندازی کردند که چند سال بعد به کارگران مزرعه متحد آمریکا تبدیل شد. او سال ها رهبر و مذاکره کننده کلیدی اتحادیه بود.

او از جمله کسانی بود که به جمع کنندگان انگور فیلیپینی در خط اعتصاب پنج ساله «دلانو گرپ اعتصاب» پیوست. او با چاوز، قراردادهای چانه زنی جمعی و قراردادهایی را با کشاورزان بزرگ به امضا رساند و اولین طرح های بهداشتی و مزایای کشاورزان را به دست آورد.

چاوز که در سال 1993 درگذشت، یک بار او را فردی بی باک، متعهد به آرمان و زمانی که نوبت به مذاکرات می رسید، سختگیر توصیف کرد.

در مسیر کمپین

او در سال 1968 با سناتور رابرت کندی از ماساچوست ملاقات کرد و در کمپین ریاست جمهوری او داوطلب شد و آمریکایی های مکزیکی در کالیفرنیا را برای رای دادن ثبت نام کرد. هوئرتا پس از پیروزی در انتخابات مقدماتی کالیفرنیا با کندی روی صحنه بود و لحظاتی قبل از تیراندازی به او علنا از او تشکر کرد.

این ترور هوئرتا را ویران کرد، اما او به سازماندهی ادامه داد. هوئرتا 22 بار به دلیل تظاهرات اتحادیه زندانی شد.

در سال 1988، او در اعتراض به نامزد جمهوریخواه ریاست جمهوری جورج اچ دبلیو به شدت مجروح شد. مخالفت بوش با تحریم انگور UFW در سفرش به سانفرانسیسکو.

او که در میان جمعیت گرفتار شد، با باتوم افسر پلیس اصابت کرد، سه دنده شکسته و طحالش پودر شد و به بیش از ده ها تزریق خون نیاز داشت. او برای حل ادعاهایش با شهر به توافق رسید.

پس از بهبودی طولانی، هوئرتا تمرکز خود را تغییر داد و راه را برای مبارزه برای حقوق زنان و تشویق لاتین‌ها به نامزدی در انتخابات گام برداشت.

او همچنین برای بیل کلینتون، اوباما و جو بایدن روسای جمهور دموکرات کارزار انتخاباتی کرد. فرماندار کالیفرنیا گاوین نیوسام او را دوست صمیمی می دانست.

از شجاعت تغذیه می شود

امیلیو هوئرتا، ​​یکی از 13 فرزند دولورس، در طی مصاحبه ای گفت که شجاعت مادرش باعث کار زندگی او شد.

او گفت: «سپری کردن زندگی خود برای ساختن یک اتحادیه برای کارگران کشاورز، برای انجام کشاورزی، که تا به امروز هنوز یک نیروگاه است. ... این کار جرات زیادی را به خود اختصاص داد.

هوئرتا هنر لابی کردن با سیاستمداران، تامین کمک مالی برای بیکاران و بیمه از کار افتادگی برای کارگران مزرعه کالیفرنیا را آموخت. او علیه آفت کش های سمی صحبت کرد، برای عفو مهاجران غیرقانونی در کشور فشار آورد و علیه برنامه های کارگران مهمان فدرال مبارزه کرد.

او با اجرای تحریم‌های سراسری انگور و کاهو در اوایل دهه 1970، به ایجاد فشار اقتصادی و فضای سیاسی لازم برای کالیفرنیا برای تصویب اولین قانون ایالتی که حق کارگران مزرعه را برای چانه‌زنی جمعی به رسمیت می‌شناسد، کمک کرد.

در میان بسیاری از افتخارات او، او اولین لاتینی بود که به تالار مشاهیر ملی زنان راه یافت و 9 دکترای افتخاری از دانشگاه های ایالات متحده دریافت کرد. مدارس به افتخار او در کالیفرنیا، تگزاس و کلرادو نامگذاری شده اند. تصویر او بر بسیاری از نقاشی‌های دیواری مزین شده است و خیابان‌ها نام او را دارند.

اما او همیشه مورد توجه فعالان لیبرال بیشتر نبود.

در سال 2016 هنگامی که او در انتخابات مقدماتی دموکرات ریاست جمهوری، هیلاری رادهام کلینتون را به جای سناتور برنی سندرز تأیید کرد، روزاریو داوسون بازیگر - یکی از حامیان سندرز که در سال 2014 در فیلمی درباره سزار چاوز نقش هوئرتا را بازی کرد - گفت که هوئرتا به «ابزار تشکیلات» تبدیل شده است.

داوسون و هوئرتا در نهایت آشتی کردند.

گیتاریست کارلوس سانتانا بعدا بعد از اینکه این زوج در هاوایی با هم صحبت کردند، بر مستندی بر اساس زندگی هوئرتا نظارت کرد. سانتانا، یکی از طرفداران مایلز دیویس، متوجه شد که هوئرتا از طرفداران بزرگ چارلی پارکر، افسانه بی باپ است.

هوئرتا در مصاحبه ای با آسوشیتدپرس زمانی که 87 سال داشت به شوخی گفت: "من حتی چارلی پارکر را ملاقات کردم. این ادعای شهرت من است."

کار هوئرتا به عنوان رهبر جنبش کارگری در ایالات متحده و فراتر از آن طنین انداز شد و نام او را مترادف با حقوق مدنی کرد. در مستند 2025 «بذرهای تغییر: زندگی و میراث دولورس هوئرتا»، او فعالیت چند دهه‌ای خود را بازگو کرد و گفت الهام‌بخشی که از جنبش زنان در دهه 1970 گرفته بود، اعتبار لازم را برای حضور در صحنه با دیگر رهبران کارگری فراهم کرد.

او در این فیلم گفت: "امیدوارم میراث من یکی از سازمان دهندگانی باشد که برای مبارزه با بی عدالتی سازماندهی کرده است." ما می خواهیم به فرزندانمان ارثی از عدالت بدهیم، حق، نه جواهرات، اموال یا پول، زیرا آنها فقط بر سر آن دعوا خواهند کرد. بنابراین مهمترین کار این است که به آنها عشق به عدالت بدهیم - و این بزرگترین هدیه ای است که من فکر می کنم هر یک از ما می تواند داشته باشد.

___

برایان ملی، روزنامه نگار آسوشیتدپرس در این گزارش مشارکت داشت. راسل کنترراس، روزنامه‌نگار سابق آسوشیتدپرس نیز قبلا برای این داستان گزارش داده بود.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد