دومینیک فیک ممکن است در حال بزرگ شدن باشد، اما او مثل همیشه عصبانی است

در مورد نحوه ترک سیگار، واضح است که Dominic Fike بر هنر صدای متمایز Dominic Fike تسلط یافته است. این در گیتارهای مخدوش و آفتاب سوخته او، در لرزش صدای او در حالی که او رپ می خواند، در تمام نوستالژی فلوریدا که در اشعار او نقش بسته است. این سومین آلبوم اوست، اما به نظر چندان دور از این پسر 22 ساله نیست که پس از آپلود آهنگ های کم فای در ساوندکلاد در اواخر دهه 2010، جرقه جنگی برای برچسب ها برانگیخت - و با آهنگ هایی مانند «3 Nights» و «Babydoll» که دومی همچنان در حال صعود است، به شدت در فضای مجازی پخش شد.

حتی اگر فشارها و استرس دوران بزرگسالی به اوج خود رسیده باشد، اضطراب و ناراحتی و توانایی ایجاد یک قلاب لعنتی خوب هنوز وجود دارد.

او سفر خود را با متانت و اعتیاد در موسیقی خود ترسیم کرده است، همه اینها در حالی که با تنهایی و برخی از جدایی های بسیار عمومی روبرو شده است. اشعار او در مورد چیزهایی است که او از دست می دهد یا آرزو می کند به گونه ای دیگر پیش می رفتند، و چگونه می توان سیگار را ترک کرد همان اضطراب های وجودی را در بر می گیرد که فیک سعی می کند عادت های بد را کنار بگذارد و اشتباهات را تصاحب کند.

او در شگفت‌انگیز آفتابی «Pangea» می‌خواند: «من حتی برای یک فنجان یخ از خیابان بالا نمی‌روم». "اگر آن را لعنتی کنم، به کاپوت برمی گردم." او در فیلم رویایی «کابی» با «اما اوژیر» و «جادوهای عشق» اعتراف می‌کند: «من مقدس نیستم، من عیسی مسیح نیستم/اما اگر این شراب آب بود، احساس می‌کردم برای رانندگی مناسب هستم.» دیدن او که مهمانان مختلفی را در آلبوم جذب می کند، بسیار هیجان انگیز است. Ogier همچنین در "شهر کوچک" با گابریل ژاکوبی ظاهر می شود. گریس آیوز روی «Honeylove» دودی می‌پرد. انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران

500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21