دونالد ترامپ گزینه های دشواری را برای حل و فصل جنگ در ایران بررسی می کند

شکاف عمومی هفته گذشته بین معاون رئیس جمهور ایالات متحده جی دی ونس و پیت هگزت، وزیر دفاع، بر سر اینکه آیا درگیری با ایران هزینه ارزشمندی از منابع و قدرت ایالات متحده است یا خیر، اکنون به یک سوال فوری نفوذ کرده است: دولت ترامپ چگونه از آن خارج می شود؟

بحث در مورد جنگ در داخل دولت از زمانی که بیش از هشت ماه پیش آغاز شده است، به سختی یک راز دولتی بوده است. ونس به طور خصوصی نسبت به یک عملیات نظامی تمام عیار ابراز تردید کرد. هگسث، تازه از دستگیری نیکلاس مادورو، رئیس جمهور ونزوئلا، یکی از گنگ ترین افراد بود.

چهارشنبه گذشته، پس از شکست گسترده جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای، ونس دریغ نکرد: «دلیل شکست ما جنگ است». او افزود: "اگر می خواهید استدلال کنید که ارزشش را داشت، از دست دادن سنا برای شش سال آینده ارزشش را داشت، پس این کار را انجام دهید." هگسث با یک ویدیوی سرکش و خود تبلیغی پاسخ داد که به نظر می رسید استدلالی برای سرعت کامل پیش رو باشد. در حالی که ارتش ایالات متحده دوباره نیروی بزرگی را در نزدیکی ایران جمع آوری کرد، هگزت استدلال کرد که «بجنگ، بجنگ، بجنگ».

اکنون دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا باید تصمیم بگیرد که کجا سقوط خواهد کرد، زیرا او تصمیم می‌گیرد که آیا در روزهای آینده حمله جدیدی را انجام دهد یا خیر. همانطور که ترامپ هنگام شروع جنگ از اهداف درهم آمیزی نام برد - فروپاشی دولت ایران، از بین بردن بقایای برنامه هسته ای آن، محدود کردن زرادخانه موشکی این کشور و پایان دادن به کمک ایران به نیروهای نیابتی در منطقه - او در تلاش است تا بیان کند که ایالات متحده چقدر باید در درگیری عمیقا نامحبوب خرج کند.

روز چهارشنبه، رئیس‌جمهور گفت که «تا حد زیادی درست» است که جمهوری‌خواهان در میان دوره‌ای شکست بدی را تجربه کردند، زیرا همانطور که ونس گفت، درگیری باعث افزایش قیمت بنزین شده است. اما او افزود که همان تصمیم را برای رفتن دوباره به جنگ خواهد گرفت.

او گفت: «مسئله ایران، ما باید انجام می‌دادیم، و به انجام آن ادامه می‌دهیم.»

هگزت و ژنرال دن کین، رئیس ستاد مشترک ارتش، فهرستی از گزینه های نظامی را به رئیس جمهور ارائه کرده اند که برد کوپر، فرمانده فرماندهی مرکزی ایالات متحده، که بر عملیات نظامی ایالات متحده در خاورمیانه نظارت می کند، در ماه های اخیر تهیه کرده است. مشخص نیست که ترامپ به کدام سمت خواهد رفت: او چندین بار در ماه‌های اخیر با از سرگیری یک کمپین بزرگ علیه ایران موافقت کرده است، اما تنها چند ساعت قبل از شروع عملیات از آن عقب‌نشینی کرده است.

روز یکشنبه، ترامپ به سی‌ان‌ان گفت که «بسیار بعید» است که در صورت موفقیت‌آمیز مذاکرات، آمریکا مجبور به تجدید حملات شود.

او افزود: «آنها از نظر مالی در حال از بین رفتن هستند. ما آنها را به طور نظامی مورد ضرب و شتم قرار دادیم. می‌توانیم آنها را به پایان برسانیم.»

به گفته افراد درگیر در این بحث، هسته اصلی این مشکل یک موضوع اساسی است: ترامپ و دستیارانش هنوز نمی توانند در مورد آنچه در تلاش هستند به نتیجه برسند به توافق برسند.

در اینجا برخی از گزینه های در حال بررسی هستند. از سرگیری کوتاه و شدید جنگ

به گفته چندین مقام آمریکایی که به شرط ناشناس ماندن برای گفتگو در مورد مسائل عملیاتی صحبت کردند، بلندپروازانه ترین گزینه ای که ارتش آمریکا و اسرائیل ایجاد کرده اند، خواستار یک عملیات کوتاه اما فشرده چند روزه است که اهداف آن احتمالا شامل زیرساخت های انرژی، تأسیسات هسته ای و زرادخانه های موشکی و پهپادی ایران است. اما آنها تاکید کردند که هیچ انتظاری ندارند که چند روز نبرد باعث فروپاشی دولت شود. برای آن، مقامات ایالات متحده بر ادامه فشار اقتصادی تکیه می کنند.

هر گزینه ای که شامل عملیات رزمی بزرگ باشد شامل حملات هواپیماهای تهاجمی بر روی دو ناو هواپیمابر هم اکنون در منطقه خواهد بود (انتظار می رود یک ناو سوم در حدود دو هفته دیگر ایجاد شود). جت های جنگنده در پایگاه های زمینی در خاورمیانه و همچنین بمب افکن های دوربرد B-1 و B-2 مستقر در ایالات متحده.

در مجموع، تعداد زیادی جنگنده، بمب افکن و سایر هواپیماهای پشتیبانی به نبرد خواهند پیوست. بیش از 50000 سرباز در منطقه، اروپا و ایالات متحده به ماموریت کلی ایران و بیش از 12 کشتی جنگی اختصاص داده شده اند.

در هفته‌های اخیر، ارتش آمریکا و اسرائیل تمرینات خود را افزایش داده‌اند و هواپیماها را بر فراز عراق به پرواز درآورده‌اند تا مانورهای ضربتی را تمرین کنند. پنتاگون و وزارت امور خارجه آمریکا به عنوان یک اقدام پیشگیرانه پرسنل خود را از پایگاه ها و تأسیسات منطقه خارج کرده اند. مقامات نظامی گفتند که ایالات متحده اخیرا یک باتری ضد موشکی اضافی پاتریوت را نیز به اسرائیل تحویل داده است.

مزایا: یک کمپین چند روزه خسارات بیشتری به زرادخانه موشکی و پهپادهای ایران که از قبل تخریب شده اند وارد می کند. شاید منجر به امتیازاتی در محدود کردن برنامه هسته‌ای کشور و بازگشایی کامل تنگه هرمز شود.

معایب: قبلا کار نکرده است. ایران به کشورهای حاشیه خلیج فارس حمله خواهد کرد و تقریبا به طور قطع قیمت انرژی و تورم را در سراسر جهان افزایش خواهد داد. گفته شده که این بار مراکز داده و کابل های ارتباطی و اینترنت زیر آب بیشتری را نیز هدف قرار خواهد داد. دفاع از کشورهای حاشیه خلیج فارس بر فشار عرضه جهانی رهگیرهای موشکی پنتاگون خواهد افزود. یک حمله نظامی عقب افتاده

یک گزینه نظامی دوم اساسا به یک نسخه کوچکتر و کوچکتر از طرح اول است. مقامات گفتند که بسیاری از اهداف انرژی احتمالا از روی میز سقوط خواهند کرد و حملات به احتمال زیاد بر روی سایت های نظامی و هسته ای متمرکز خواهد شد. تفکر پشت این رویکرد این است که ایران کمتر با حمله به زیرساخت‌های انرژی خلیج‌فارس تلافی می‌کند.

مقامات گفتند که این گزینه نظامی محدودتر همچنان گسترش قابل توجهی در دامنه و شدت حملات کوچک مقیاسی است که ایالات متحده در هفته های اخیر علیه جزیره قشم انجام داده است.

هدف از این حملات و حملات دیگر علیه پرتابگرهای موشکی و پهپادی در سراسر کشور برای جلوگیری از تشدید حملات ایران علیه کشتی‌های تجاری در تنگه هرمز بوده است. برخی از این حملات کوچکتر که گاهی توسط توپخانه دوربرد آمریکا مستقر در کشورهای خلیج انجام می شود، به پرتابگرهای خالی موشک کروز اصابت کرده است.

حتی اگر محدود و تدافعی باشد، این حملات کوچکتر ایالات متحده در چند هفته گذشته اولین بمباران اهداف در داخل ایران از زمان حملات دو روزه در اوایل سپتامبر بود.

جوانب مثبت: ترامپ می تواند ادعا کند که ایالات متحده آسیب بیشتری به زرادخانه ایران وارد کرده است، اعلام پیروزی کند و خروج از منطقه را آغاز کند. تهاجم محدودتر همچنین ذخایر رهگیرهای کمیاب پنتاگون را حفظ خواهد کرد.

نکات منفی: مقامات دولت اذعان می کنند که یک حمله محدود به هیچ یک از اهدافی که ترامپ در آغاز جنگ تعیین کرده بود دست نخواهد یافت و همچنان ایران را با اهرم فشار قابل توجهی بر روی تنگه هرمز باقی می گذارد. برخی از سایت های هسته ای و موشکی و همچنین پرتابگرهای پهپاد و انبارهای مهمات ممکن است منهدم شوند. اما ایران با انعطاف پذیری و توانایی خود در حفاری و بازسازی سایت ها و تسلیحات آسیب دیده یا تخریب شده، فرماندهان آمریکایی را شگفت زده کرده است. بگذار ونس مذاکره کند

پیش از انتخابات میان دوره ای، ونس با سرلشکر محسن رضایی، دبیر شورای عالی امنیت ملی و فرمانده سابق کل سپاه پاسداران ایران تماس گرفت و به مقامات آمریکایی و ایرانی پیشنهاد داد که به زودی با یکدیگر دیدار کنند. او در نامه خود گفت که مذاکرات را برای ایالات متحده رهبری خواهد کرد - نقشی غیرعادی برای معاون رئیس جمهور، زیرا چنین مذاکراتی معمولا توسط یک فرستاده ویژه (در زمان های اخیر، استیو ویتکاف و جرد کوشنر) یا وزیر امور خارجه هدایت می شود.

ونس عمیقا درگیر مذاکرات بین آوریل و ژوئن بر سر یک یادداشت تفاهم با ایران شد که به سرعت از هم پاشید.

در ابتدا به نظر می رسید که این پیشنهاد با استقبال خوبی روبرو شود و مقامات قطر، پاکستان، ترکیه و عربستان سعودی همگی در برقراری ارتباط با ایرانی ها مشارکت داشته اند. اما در روزهای اخیر، برخی از مذاکره‌کنندگان آمریکایی، به گفته افراد آشنا با تفکرات آنها، بدبین‌تر شده‌اند، زیرا می‌ترسند هر توافقی که به دست می‌آیند در تهران توسط تندروهای تندرو تضعیف شود.

جوانب مثبت: تاریخ نشان می دهد که راه حل دیپلماتیک تنها راه برای داشتن محدودیت های بلندمدت بر برنامه هسته ای یک کشور است. بسیاری از کارشناسان بر این باورند که ترامپ خوش شانس خواهد بود که محدودیت هایی مشابه آنچه در توافقنامه دوران اوباما در سال 2015 وجود داشت، دریافت کند، که طی آن ایران 97 درصد از ذخایر اورانیوم خود را به خارج از کشور ارسال کرد. این قراردادی بود که ترامپ در سال 2018 فسخ کرد.

معایب: هیچ کس نمی داند چه کسی در ایران تصمیم می گیرد، و اکنون در کشور بحث عمومی در مورد مسابقه دادن به دنبال بمب وجود دارد.

تا زمانی که ایالات متحده بتواند آنجا را ترک کند، درگیر شوید

در این سناریو، ایالات متحده با وضعیت موجود زندگی می کند: محاصره دریایی که از صادرات نفت ایران جلوگیری می کند، در حالی که اسکورت ها و گشت های ایالات متحده تضمین می کنند که روزانه 11 تا 18 میلیون بشکه نفت غیرایرانی از آن عبور می کند. این عمل به ترامپ اجازه می دهد تا از تصمیم گیری به امید راه حلی بلندمدت اجتناب کند.

او همچنین می‌تواند به دنبال مذاکره با یک توافق محدود برای بازگشایی تنگه هرمز، باقی گذاشتن تحریم‌ها و عقب‌نشینی آرام باشد – به اعراب خلیج‌فارس اجازه دهد تا با ایرانی‌ها بر سر نحوه مدیریت تنگه توافق کنند. چنین توافقی به مسائل هسته ای یا موشکی - بسیار کمتر از ماهیت رهبری ایران - که باعث شد ترامپ در فوریه وارد جنگ شود، نخواهد پرداخت.

مزایا: بازی طولانی نیاز به صبر دارد - نه کت و شلوار قوی ترامپ - اما ممکن است موثرترین راه برای درهم شکستن در نهایت رهبری باشد.

معایب: حفظ محاصره پرهزینه است و اگر جنگ نباشد اما صلح نباشد، متحدان اروپایی و عربی به احتمال زیاد در آن شرکت نخواهند کرد. این می تواند به معنای بدبختی بیشتری برای مردم ایران باشد که بین دولت خود و آمریکا و اسرائیل گرفتار شده اند. و هیچ جدول زمانی برای پایان بازی وجود نخواهد داشت، به این معنی که درگیری ممکن است تا سال‌های باقی‌مانده از ریاست‌جمهوری ترامپ و تا دوران جانشین وی ادامه یابد. - این مقاله در ابتدا در نیویورک تایمز ظاهر شد.

کیت دوگان: چراغ ها در دوران سلطنت ترامپ خاموش می شوند