دونده ماراتن پس از جراحی رباتیک برای "نئومثانه" به مسیر بازگشت

جولای 2025 بود که برایان لنیهان برای اولین بار متوجه وجود خون در ادرارش شد. این مقدار کمی شروع شد، اما مرد 44 ساله آن زمان وقتی به مقادیر هشدار دهنده افزایش یافت، نگران شد و همین امر باعث شد که به پزشک مراجعه کند.

من به سرطان مثانه مبتلا شدم. یادم می‌آید که در شوک کامل بودم. آن بدترین دقیقه، ساعت، روز کل سفر بود. وقتی کلمه سرطان را می‌شنوید، فقط از خود می‌پرسید که آیا این حالت پایانی خواهد بود؟» او گفت.

لنیهان، یک دونده ماراتن مشتاق، شیمی درمانی و ایمونوتراپی را در سپتامبر همان سال آغاز کرد.

برای بسیاری از افراد، جراحی سرطان مثانه به معنای برداشتن مثانه و زندگی با کیسه استوما است - یک کیسه کوچک، نرم و ضد آب که برای جمع‌آوری مواد زائد از بدن به دهانه شکم متصل می‌شود.

به مرد لیمریک که اکنون در جنوب دوبلین زندگی می کند، یک جایگزین پیشنهاد شد: مثانه نئو.

در این روش، تیمی در بیمارستان سنت وینسنت در دوبلین، عمل جراحی رباتیکی را برای برداشتن مثانه و جایگزینی آن با یک کیسه داخلی جدید که از بخشی از روده او ایجاد شده بود، انجام دادند. پس از توانبخشی، اکنون مانند یک مثانه عادی عمل می کند.

او گفت: "شما نمی دانید مگر اینکه به شما بگویم. برش جراحی نیز بسیار کوچک بود."

دکتر نیکیتا بات، جراح اورولوژی که در جراحی رباتیک تخصص دارد و این عمل را رهبری کرد، گفت که لنیهان یکی از اولین بیمارانی در ایرلند بود که این جراحی را به صورت رباتیک انجام داد.

اگر مثانه خود را بیرون می آورید، بدیهی است که به راهی برای خارج کردن ادرار از طریق کیسه استوما یا مثانه جدید نیاز دارید، یعنی زمانی که یک مثانه جدید از روده شما تشکیل می شود. با این حال، بات گفت تا کنون اکثریت قریب به اتفاق جراحی های مثانه از طریق جراحی باز انجام می شده است که خطر عوارض بالایی دارد.

او گفت: "ریکاوری بسیار طولانی است. اما از آنجایی که آنها عمل جراحی رباتیک انجام می دهند، بسیار بهتر است زیرا مردم می توانند به خانه بروند. عمل او هشت ساعت طول کشید، کاملا سوراخ کلید بود و توانست در عرض سه هفته از مثانه جدید خود استفاده کند."

بات سه مورد از این جراحی ها را در سال جاری انجام داده است و یک مورد دیگر نیز در ماه آینده برنامه ریزی شده است. او برای لنیهان گفت این بدان معناست که او مثانه ندارد، اما بدنش طوری عمل می کند که انگار مثانه دارد.

او گفت: "کیسه استوما بسیار واضح است. سطح مشخصی از ننگ را به همراه دارد." وی افزود که سرطان مثانه در سنین پایین تر در حال افزایش است و گزینه های جایگزین برای بهبود کیفیت زندگی افراد پس از سرطان بهتر است.

زمان ریکاوری کوتاه‌تر چیزی بود که لنیهان از آن سپاسگزار بود.

محققان ایرلندی کشف کردند که چگونه سرطان ها با وارد شدن به "حالت زامبی مانند" از شیمی درمانی فرار می کنند.

او گفت: "من هشت روز در بیمارستان بودم و سپس به خانه مرخص شدم که به آن بخش های مجازی گفته می شود. بنابراین من یک iPad داشتم و دو بار در روز با علائم حیاتی خود را چک می کردم. این عالی بود، واقعا به بهبودی من کمک کرد زیرا استراحت و خوابیدن در بیمارستان غیرممکن است."

"به مدت چهار هفته، به من گفته شد که بچه ها را بلند نکنم و مطلقا هیچ وزنه ای انجام ندهم، زیرا ضربه های داخلی زیادی وجود داشت. دو ماه بعد، توانستم برای دویدن به بیرون بروم. بهبودی خطی نیست؛ روزهای خوبی وجود دارد و برخی از آنها احساس بدی می کنید. اما آن روزها اکنون کمتر و کمتر شده است."

در 49 سالگی مادر، همسر، دونده و دائما خسته بودم. سپس یک روز در محل کارم فرو ریختم

امید لنیهان پس از عمل جراحی دویدن در ماراتن امسال دوبلین بود که در گذشته 13 نفر دیگر را دویده بود.

در حالی که او تصمیم گرفت دوی یکشنبه را رد کند، اما این تصمیم بیشتر از نقطه نظر رقابتی بود تا توانایی او در دویدن 26 مایل.

او گفت: "من یک دونده کاملا رقابتی بودم - 10 ماه قبل از تشخیص من، دوبلین را در 2 ساعت و 32 [دقیقه] دویدم. اما فقط احساس می کردم که انرژی من وجود ندارد، باید بخشی از 10 کیلومتر گذشته را پیاده روی کنم، و من این را نمی خواستم."

"برای من، دویدن 42 کیلومتر بخش سختی نبود. دویدن برای یک زمان خاص بود که سخت تر بود. اما به زودی در خط شروع ماراتن خواهم بود. دوبلین فقط یک بار در سال برگزار می شود، اما بسیاری از مسابقات دیگر وجود دارد."