دو دهه انتشار نشان می‌دهد که مؤسسات تحقیقاتی در سراسر جهان شبیه‌تر شده‌اند

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط اندرو زینین

این مقاله با توجه به روند و سیاست های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

پژوهشگران به جایی که می روند، دانش آنها می رود. و این محل وقوع نوآوری را شکل می دهد. ویتو دی.

تیمی از CSH با همکاری دانشگاه لیدن مسیرهای شغلی 9.3 میلیون محقق را در 3965 مؤسسه در سراسر جهان برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد افرادی که موسسات استخدام می‌کنند، تعداد موضوعات تحقیقاتی جدیدی که این استخدام‌ها به ارمغان می‌آورند، و چگونگی توسعه موضوعی مؤسسات در طول زمان، بازسازی کردند. برای انجام این کار، آنها 25 میلیون مقاله علمی را تجزیه و تحلیل کردند و تاریخچه انتشار نویسندگان آنها را بین سال های 2000 تا 2020 دنبال کردند.

این مطالعه در مجله Scientometrics منتشر شده است.

این تیم دریافتند که در مقایسه با یکدیگر، مؤسسات تحقیقاتی در موضوعات تحقیقاتی خود شبیه‌تر شده‌اند.

Servedio این را شگفت‌انگیز دانست. او می‌گوید: «من انتظار داشتم موسسات پروفایل‌های متمایزتری ایجاد کنند. "تنوع در تحقیقات می تواند ارزشمند باشد، زیرا ما اغلب نمی دانیم در آینده به چه دانشی نیاز خواهیم داشت."

در موسسات، استخدام‌های جدید معمولا به خوبی با مشخصات تحقیقاتی موجود مطابقت دارند. سرودیو می‌گوید: «موضوعات تحقیقاتی تازه‌واردان با دانشمندانی که قبلا آنجا بودند، مطابقت دارد. در مقیاسی از 0 (بدون همپوشانی) تا 1 (موضوعات یکسان)، تراز میانی موضوع 0.84 است. به عبارت دیگر، در نیمی از مؤسسات مورد مطالعه، همسویی حتی بالاتر از 0.84 است. در نیمه دیگر آن کمتر است.

استفان ترنر، نویسنده این مطالعه و رئیس CSH، خاطرنشان می کند: «ما در مورد زمینه های وسیعی مانند زیست شناسی مولکولی یا فیزیک کوانتومی صحبت نمی کنیم. "ما در مورد موضوعات تحقیقاتی بسیار محدود و خاص صحبت می کنیم." این تیم از یک طبقه بندی مشخص استفاده کرد که بین 4163 مورد از آنها تمایز قائل شد.

این مطالعه همچنین نشان می‌دهد که هر چه یک موسسه معتبرتر باشد، استخدام‌های جدید آن بیشتر با موضوعات موجود مطابقت دارند. این نشان می دهد که آیا آنها قبلا با همکاران آنجا همکاری کرده بودند یا خیر.

پرستیژ با سهم یک موسسه از نشریات در میان 1% بیشترین استناد در موضوع خود اندازه گیری شد. ترنر می‌گوید: «بر اساس این تعریف، مؤسسات معتبر به‌ویژه به احتمال بیشتری محققانی را استخدام می‌کنند که تمرکزشان با آنها کاملا مطابقت دارد».

برای محققانی که یک موسسه را ترک می‌کنند، تراز میانی موضوعات حتی کمی بالاتر از افراد جدید است که 0.86 است. ترنر می‌گوید: «این نشان می‌دهد که محققان در طول مدت حضورشان در یک مؤسسه به موضوعات همکاران خود نزدیک‌تر می‌شوند».

به نظر می رسد همکاری نقش مهمی در این امر ایفا می کند. در میان محققانی که هرگز با همکاران خود در این موسسه منتشر نکرده‌اند، هم‌ترازی موضوع برای استخدام‌های جدید به 0.54 و برای افرادی که ترک می‌کنند به 0.61 کاهش می‌یابد. Marcia R. Ferreira نویسنده اول می گوید: "ما نمی توانیم بگوییم که آیا همکاری منجر به همسویی بیشتر موضوعات می شود یا برعکس. اما یک ارتباط وجود دارد. از آنجایی که همکاری چیزی است که موسسات می توانند تشویق کنند، ممکن است اهرمی باشد که آنها می توانند فعالانه از آن استفاده کنند."

در 41 درصد از مؤسسات مورد مطالعه، هم استخدام‌شدگان جدید و هم محققان در حال خروج به‌خوبی با نمایه پژوهشی مطابقت دارند، به این معنی که همسویی موضوع آنها بالاتر از میانگین 0.84 برای استخدام‌های جدید و بالای 0.86 برای افرادی است که ترک می‌کنند. به عنوان مثال می توان به دانشگاه های آیوی لیگ و دانشگاه های برتر اروپایی اشاره کرد.

در 45 درصد از مؤسسات، هم ترازی برای افراد جدید استخدام شده و کسانی که ترک می کنند کمتر از میانگین است. اکثر این مؤسسات دارای عملکرد استنادی در سطح یا کمتر از میانگین جهانی هستند - به استثنای یک استثنای قابل توجه. فریرا می گوید: "مؤسسه مطالعات پیشرفته در پرینستون تراز بسیار کم و تاثیر استناد بالایی دارد. این موسسه به جای استخدام دائمی، بر اساس پژوهشگران بازدید کننده ساخته شده است. این نشان می دهد که بیش از یک مدل می تواند کار کند - و همسویی بالا شرط لازم برای تحقیقات عالی نیست."

حدود 8 درصد از مؤسسات تمایل دارند پژوهشگرانی را با موضوعات تکمیلی وارد کنند، در حالی که آنهایی که ترک می‌کنند با همکاران سابق خود سازگاری خوبی دارند.

در 6٪، الگوی معکوس است. این مؤسسات تمایل دارند محققانی را وارد کنند که موضوعات آنها با موضوعات آنها مطابقت دارد، در حالی که آنهایی که ترک می‌کنند تمایل دارند روی موضوعات متفاوتی نسبت به همکاران سابق خود کار کنند.

هم ترازی در علوم زیست پزشکی و بهداشت، علوم زمین و زمین، و علوم فیزیکی و مهندسی تا حدودی بالاتر است. در ریاضیات و علوم کامپیوتر و در علوم اجتماعی و انسانی، به ویژه در مؤسساتی که تأثیر استناد کمتری دارند، کمتر است. فریرا می‌گوید: «در این زمینه‌ها، افراد اغلب به تنهایی یا در تیم‌های کوچک، بدون آزمایشگاه یا تجهیزات مشترک کار می‌کنند. "یک توضیح می تواند این باشد که با همکاری کمتر روزانه، فرصت های کمتری برای همگرایی موضوعات وجود دارد."

نزدیکی موضوعی در یک موسسه مزایایی دارد. مطالعات قبلی نشان می دهد که محققانی که یک پایگاه دانش مشترک دارند می توانند از یکدیگر به طور مؤثرتری یاد بگیرند و بهره وری بیشتری داشته باشند. این تیم خاطرنشان می کند، اما شباهت بیش از حد ممکن است نوآوری را نیز کند کند. بنابراین، هر استخدام جدید نیز یک تصمیم است: بر روی نقاط قوت موجود ایجاد کنید یا موضوعات جدید را وارد کنید.

ترنر می‌گوید: «روش ما به ما امکان می‌دهد در مقیاس، مسیری را که یک مؤسسه واقعا طی می‌کند، اندازه‌گیری کنیم». رهبران دانشگاه، سرمایه‌گذاران و سیاست‌گذاران می‌توانند از آن برای بررسی اینکه آیا استراتژی‌های استخدامشان با اهدافشان مطابقت دارد یا خیر و در صورت نیاز تغییر مسیر دهند، استفاده کنند.

Marcia R. Ferreira و همکاران، تحرک علمی، اعتبار و همسویی موضوع در مؤسسات تحقیقاتی، Scientometrics (2026). DOI: 10.1007/s11192-026-05815-7

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

فوق لیسانس فیزیک با تجربه تحقیق. علاقه مندان به اخبار علمی طولانی مدت. نقش کلیدی در موفقیت سرمقاله Science X ایفا می کند. نمایه کامل →