دو هفته خشم ایرلند و اسرائیل در صحنه ای عجیب در روستایی صربستان به پایان می رسد

ایرلند و اسرائیل از لحظه قرعه کشی غرق در کینه و کینه بود و طی ماه ها از گروه های هواداران گرفته تا انجمن های فوتبال تا مربیان و افسران مطبوعات و در نهایت به بازیکنان فیلتر شد. و بنابراین آخرین اقدام در این سریال تیره و تار این بود که هر دو طرف را از هم جدا نگه داشت که آنها زمین را در Backa Topola ترک کردند. در نهایت همه این تیم ها به اشتراک گذاشتند یک تساوی بود.

بازیکنان ایرلندی به فشار شدید هفته گذشته در دبرسن واکنش بهتری نشان دادند، اما رسانه های اسرائیلی تمایلی برای کاهش بار بازیکنان خود برای این بازی برگشت نداشتند. روز شنبه از سرمربی اسرائیلی پرسیده شد که چرا تیمش از افتخار ملت در خط "خفه شده است" و همین روزنامه نگار روز یکشنبه از لزوم انتقام شکست "تحقیرآمیز" هفته گذشته نوشت. و البته همه چیز در یک زمینه وسیع تری قرار گرفت.

لیان بیتان از ONE، یک رسانه فوتبال اسرائیل، نوشت: «تیم اسرائیل می‌خواهد از تیم و کشوری که نمی‌داند در اینجا چه اتفاقی می‌افتد، انتقام ورزشی بگیرد و به خود اجازه می‌دهد مداخله کند، دروغ بگوید و سمت نادرست و غیرانسانی را بگیرد».

همان روزنامه‌نگار بخش عمده‌ای از مقدمه بازی را در بحث‌های متحرک با مقامات امنیتی و یوفا گذراند، زیرا او یکی از دو روزنامه‌نگار اسرائیلی بود که پیش از بازی از سوی یوفا به آنها گفته شد که در کنفرانس‌های مطبوعاتی پس از بازی از آنها استقبال نخواهند کرد. خبرنگار دیگری که حذف شد، گزارشگر تلویزیونی بود که ادعای نژادپرستی علیه بازیکنان ایرلندی داشت که منجر به لغو کنفرانس مطبوعاتی شد. یوفا این تصمیم را گرفت و گفت که این تصمیم به دلیل خط مشی سیاسی آنها بوده است.

یوفا همچنین کمک بیشتری از تیم روابط رسانه‌ای خود برای کنفرانس‌های مطبوعاتی، همراه با یک مختصر برای نظارت بر سؤالات و اطمینان از اینکه آنها صرفا در مورد بازی هستند، به کار گرفت.

پس تجربه عجیبی بود که این کار مضر را در یک استادیوم خالی و تازه در مجاورت هتلی در یک شهر روستایی صربستان تجربه کنید. اینکه یک دو هفته صدا و خشم در یک صحنه بی صدا به اوج می رسد، عجیب بود. شاید این همان چیزی باشد که 90 دقیقه زیر آب فریاد بزنیم. لیست پخش قبل از بازی روی PA یک جاز روان با صدای کم بود، به نظر می رسید که همه در یک بار هتل نشسته بودیم و لیوان را به هم می زدیم. با این حال، طبق عادت، Gala’s Freed from Desire چند دقیقه قبل از شروع بازی شروع شد.

موسیقی تا دقایق پایانی قبل از ورود بازیکنان به زمین خاموش شد، به این معنی که تنها صداهای موجود در استادیوم، تحریف‌های واکی تاکی محافظان امنیتی بود. گوینده PA، شاید از روی عادت محض، از ترکیب تیم عبور کرد و دو بار پیام احترام استاندارد یوفا قبل از بازی را خواند.

این بازی باید با روحیه احترام و بازی جوانمردانه انجام شود و به یاد داشته باشید که جایی برای نژادپرستی وجود ندارد.

مقدمه بازی با تشریفات آشنا بود - سرهای ایرلندی برای سرود اسرائیل تعظیم کردند. هیچ دست دادنی رد و بدل نشد - و سپس به آرامی دما بالاتر رفت. بدون سر و صدای سفید جمعیت، تک تک فریادها و ادعاها و سرزنش‌های بازیکنان و نیمکت‌نشینان شنیدنی بود و مشاجره‌های هر لحظه را تشدید می‌کرد. Jayson Molumby مورد توجه ویژه قرار گرفت و کاپیتان اسرائیلی Dor Peretz در دقیقه دوم پای هافبک ایرلندی را ترک کرد. مولومبی این چالش را با گام‌های بلند انجام داد و تنها با یک پوزخند خفیف واکنش نشان داد.

مولومبی به طور رسمی پنج بار خطا شد - ضربات بیشتری هم بدون مجازات ماندند - اما ایرلند از یکی از این پنج بار بود که گلزنی کرد. هالگریمسون بر سر رایان منینگ فریاد زد: «این تو هستی، رایان!» که سیگنالی برای پرده برداری از رقص زمین تمرین بود. منینگ ضربه ایستگاهی را به شکاف دفاع اسرائیل برای تروی پاروت وارد کرد - فکر کنید روتین Wout Weghorst برای هلند در برابر آرژانتین در جام جهانی 2022 - در پایان آن جیمی دان توسط پرتز خطا شد.

بدیهی است که پارو لحظاتی پس از اینکه منینگ سعی کرد توجه مقامات را به ضربه ای ادعایی توسط یک بازیکن اسرائیلی جلب کند، از روی نقطه به گل رسید. در همین حال، به نظر می رسید مولومبی صحبت هایی را با نیمکت اسرائیلی رد و بدل کرد. زمانی که طرفین در نیمه‌تیم راه را ترک کردند، روحیه بیشتر شد و دیمین دویل، مدیر عملکرد ورزشی ایرلند، به طور شنیدنی مدعی شد که یک بازیکن اسرائیلی به او تف کرده است. FAI در نیمه دوم تایید کرد که دویل این ادعا را مطرح کرده است.

بازیکنان باید در حالی که به سمت پایین تونل می‌رفتند از هم جدا می‌شدند، هالگریمسون با دست‌هایش به عنوان مهماندار ersatz دراز شده بود. داور با التماس گفت: "بچه ها، باهوش باشید، باهوش باشید."

هالگریمسون روز شنبه در مورد نیاز به خنک کردن بازیکنانش قبل از بازی با اسرائیل در هفته گذشته صحبت کرد و از کانر کاونتری خواست تا تیم را در نماز قبل از شروع بازی رهبری کند. شاید نقطه اشتعال نیمه نیمه تمرکز ایرلند را از بین برد، زیرا آنها در عرض دو دقیقه پس از شروع مجدد بازی، برتری خود را از دست دادند و از همان جا با عقل خود زندگی کردند. بازی طولانی شد و بازیکنان ایرلندی هراس کردند. و دو بار صدای زنگ پست سمت چپ کائویمهین کلهر در اطراف ورزشگاه خالی طنین انداز شد.

یک روزنامه‌نگار اسرائیلی با ناامیدی از دومین مورد از این نزدیکی‌ها، صفحه شیشه‌ای را پشت جعبه مطبوعات کوبید.

این بازی با یک بار کینه توزی دیگر به پایان رسید و یک بازیکن اسرائیلی از نزدیک شدن به مولومبی خودداری کرد. داور فریاد زد: آرام، آرام. بازیکنان ایرلندی در داخل تونل ناپدید شدند و تیم اسرائیلی در زمین عقب ماندند.

گوینده PA، که حالا یا بدون فکر یک فیلمنامه را می خواند یا با طنز شیطنت آمیز به پایان رسید، گفت: "از حضور شما در مسابقه متشکرم." تعداد معدودی که شرکت کردند از روی تعهد این کار را انجام دادند و هیچ کس دیگر نخواهد این کار را انجام دهد.