دکترین امنیتی جدید نتانیاهو: استراتژی منطقه ای یا ترفند انتخاباتی؟
کارشناسان می گویند دکترین امنیتی نتانیاهو و نقشه اتحادهای منطقه ای در خدمت جاه طلبی های سیاسی او قبل از انتخابات است.
بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، یک دکترین امنیت ملی به روز شده را رونمایی کرده و نقشه ای از صف بندی های منطقه ای رقیب را به نمایش گذاشته است که نشان دهنده رویکرد امنیتی است که اقدامات نظامی پیشگیرانه، گسترش مناطق حائل و پیگیری مشارکت های منطقه ای جدید را در اولویت قرار می دهد.
این سند با کمک شورای امنیت ملی اسرائیل تهیه و توسط دفتر نخست وزیری در روز یکشنبه منتشر شد، درست 9 روز قبل از انتخابات پارلمانی اسرائیل که می تواند پایان دوره ریاست جمهوری نتانیاهو باشد. این یک خط مشی رسمی برای جلوگیری از تهدیدات محسوس از طریق اقدام نظامی به جای مهار را ترسیم می کند - سیاستی که قبلا در چند سال گذشته در عمل دیده شده است، زیرا اسرائیل جنگ های متعدد و حملات به همسایگان خود را دنبال می کند.
زمان انتشار نقشه اهمیت سیاسی خاصی دارد، زیرا نتانیاهو برای حفظ قدرت در بحبوحه انتقادها از رفتارش در قدرت، محاکمه فساد جاری که با آن مواجه است و مدیریت او در حملات 7 اکتبر 2023 و همچنین جنگ های پس از آن مبارزه می کند.
با نزدیک شدن به روز انتخابات 27 اکتبر، نتانیاهو در تلاش است تا اعتبار خود را به عنوان "آقای امنیت" اسرائیل تقویت کند، به این امید که رای اسرائیلی هایی را که ممکن است برخی از سیاست ها یا رفتارهای دیگر او را دوست نداشته باشند، اما همچنان او را محتمل ترین رهبر برای دفاع از کشور می دانند، به دست آورد.
نتانیاهو که روز یکشنبه مورد تایید دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا قرار گرفت، در جریان این نشست گفت که اسرائیل ممکن است در دو سال، پس از پایان دوره ریاست جمهوری ترامپ، با احتمال یک دولت کمتر حمایتی در واشنگتن مواجه شود.
نتانیاهو هشدار داد: «در عرض دو سال، رئیسجمهوری... که به شدت با اسرائیل دشمنی میکند، میتواند [در ایالات متحده] به قدرت برسد».
بنابراین او استدلال کرد که اگر سیاست ایالات متحده در قبال تغییر کند، اسرائیل باید "شبکه ائتلاف های خود را گسترش دهد و قابلیت هایی را که ما را به یک دارایی ارزشمند تبدیل می کند" برای سایر کشورها توسعه دهد.
به گفته تحلیلگران، این اظهارات حاکی از آن است که نتانیاهو به دنبال این است که رهبری خود را برای مقابله با چالشهای نظامی منطقهای اسرائیل و انزوای دیپلماتیک آن ضروری به تصویر بکشد، در حالی که همه رایدهندگان هراسان را مطمئن نگه میدارد.
مهند هیج علی، معاون مدیر تحقیقات در مرکز خاورمیانه مالکوم اچ کر کارنگی، توضیح داد که ارائه استراتژیک بر روی بلوکهای منطقهای رقابتی و مناطق حائل متمرکز بود.
هیج علی خاطرنشان کرد که این چارچوب "ترس های وجودی را پرورش می دهد و باعث می شود که رای دهندگان اسرائیلی احساس نیاز به یک رهبر قاطع کنند."
در ارزیابی خود، نتانیاهو با معرفی خود به عنوان یک رهبر آشنا که قادر به مدیریت آنهاست، از ترس مردم اسرائیل از تهدیدات منطقه ای سود می برد و به گفته تحلیلگر، از او برای رأی دهندگانی که تمایلی به پذیرش تغییرات سیاسی در زمان حساس ندارند، «شیطانی است که می شناسید».
مخالفان سیاسی نتانیاهو به سرعت از این روایت عقب نشینی کردند.
گادی آیزنکوت، یکی از رقبای اصلی نخست وزیر در انتخابات آتی، گفت که دکترین منتشر شده «دو صفحه توخالی، مملو از شعارهایی است که هیچ ربطی به مفهوم امنیتی ندارد».
یایر لاپید، نخست وزیر سابق، این سند را "سطحی" توصیف کرد.
نقشه نمایش داده شده در جلسه توجیهی نتانیاهو ابتدا در ماه مه توسط فردریش-ایبرت-استیفتانگ، یک بنیاد سیاسی آلمانی منتشر شد. خاورمیانه و بخشهایی از آفریقا را به بلوکهای رقیب تقسیم میکند و شبکه پیچیده اتحادها و رقابتهای منطقه را برجسته میکند.
این شبکه ها شامل ایالت ها، نهادهای شناسایی نشده و بازیگران غیردولتی است.
این نقشه یک صف بندی اسرائیل و امارات متحده عربی را که به عنوان "ائتلاف شش ضلعی" توصیف می شود، در کنار گروه جداگانه ای از مصر، ترکیه، پاکستان و عربستان سعودی - که سه مورد اخیر پیمان دفاعی متقابل مکه را در ماه اوت امضا کردند - با عنوان "ائتلاف الماس سنی" مشخص می کند. همچنین ایران و متحدان منطقه ای آن را به عنوان یک محور جداگانه به تصویر می کشد.
این نقشه در خدمت نشان دادن موضوعاتی است که در دکترین امنیتی منتشر شده، منطقهای را نشان میدهد که در آن اسرائیل با تهدیدات متعددی مواجه است، اتحادی که اسرائیل به دنبال ایجاد آن در سراسر منطقه است، و نیاز درک شده به "مناطق حائل" - اشغال سرزمین در کشورهای دیگر.
اشغال غیرقانونی اسرائیل از اراضی در غزه و جنوب لبنان پیامدهای بالقوه گسترش رویکرد منطقه حائل را نشان می دهد.
هیج علی هشدار داد که ادامه رویکردی مبتنی بر گسترش کنترل نظامی می تواند به «درگیری بیشتر و پاکسازی قومی بیشتر» در پوشش حایل های امنیتی منجر شود.
یکی از عناصر قابل توجه نقشه نمایش داده شده توسط نتانیاهو، تعیین صریح بازیگران غیردولتی به عنوان موجودیت های دوستانه است.
این نقشه مناطقی را نشان میدهد که توسط نیروهای پشتیبانی سریع شبهنظامی در سودان و ارتش ملی لیبی خودخوانده خلیفه حفتر در یک صف که با اسرائیل و امارات متحده عربی همکاری میکنند، کنترل میشود.
هاگی علی توضیح داد که اسرائیل این بازیگران را به عنوان شرکای عملگرا یا حداقل نهادهای تعاونی در یک شبکه استراتژیک گسترده تر می بیند. با این حال، ارتباط عمومی این گروه ها با اسرائیل تهدیدی برای آسیب رساندن به جایگاه داخلی آنها در سراسر جهان عرب است.
هیج علی افزود: این نشاندهنده اولویتهای فوری نتانیاهو است، جایی که «آنچه اسرائیلیها فکر میکنند مهمتر از اعتبار متحدان شما و دوام این اتحادها است».
تصویر خاورمیانه به عنوان منطقه ای تقسیم شده به اتحادهای رقیب نیز خطراتی را برای جاه طلبی های دیپلماتیک گسترده نتانیاهو به همراه دارد.
در اوایل سال جاری، نتانیاهو یک "هگزاگونی اتحاد" را پیشنهاد کرد که در آن همکاری بین اسرائیل، هند، یونان، قبرس و شرکای عربی، آفریقایی و آسیایی ناشناس در برابر آنچه که او به عنوان اتحادهای منطقه ای "رادیکال" توصیف کرد، پیش بینی کرد.
گروه بندی پیشنهادی به عنوان یک اتحاد رسمی ایجاد نشده است، و مفسران در اسرائیل و مطبوعات بینالمللی این پروژه را بهجای یک پیمان نظامی الزامآور، یک تمرین برندسازی توصیف کردهاند و خاطرنشان میکنند که کشورهایی مانند هند تجارت غیرمتعهد و عملگرایانه را بر بلوکهای سفت و سخت ایدئولوژیک اولویت میدهند.
برای تهران و شرکای منطقه ای آن، این نقشه همچنین اهرم سیاسی قدرتمندی را ارائه می دهد.
هیج علی تأکید کرد که طرح بصری «مطمئنا به ماشین تبلیغاتی آنها کمک خواهد کرد» و شواهدی را برای حزبالله و سایر متحدان ایرانی ارائه میکند تا این روایت را تقویت کند که اسرائیل به دنبال گسترش و تسلط بر منطقه است.
متن اصلی (انگلیسی)
Netanyahu’s new security doctrine: Regional strategy or election ploy?
Experts say Netanyahu's security doctrine and map of regional alliances serve his political ambitions ahead of elections