«دگرباش ادوارد دوم» نگاهی درونی به فیلم درک ژرمن و عکس لحظه‌ای تاریخی از واکنش شدید حقوق کوییر می‌دهد.

هنگام تماشای فیلم کوئیر ادوارد دوم اثر تئو رولاسون، خلاق بریتانیایی، چیزهای زیادی برای کشف و تفکر وجود دارد.

اولین فیلم کارگردانی آنها نگاهی صمیمی به پشت صحنه مجموعه فیلمی از کارگردان افسانه ای بریتانیایی و فعال حقوق همجنس گرایان درک جارمن، از جمله نام های معروفی مانند تیلدا سوینتون و طراح صحنه و لباس سندی پاول ارائه می دهد. علاوه بر این، می‌توانید انتظار داشته باشید که دسته‌ای از بیگل‌ها رها شوند، راهبه‌هایی را بکشند که برای استراحت دود می‌کنند و حادثه‌ای مربوط به فعالان حقوق دگرباشان و کلیف ریچارد، ستاره موسیقی پاپ بریتانیایی، که در حال تمرین برای یک تور در همان محل استودیو محل فیلم‌برداری فیلم بود، از جمله موارد دیگر.

البته، شما همچنین می‌بینید که چگونه فیلم 1991 ژرمن، ادوارد دوم، داستان عشق همجنس‌گرای او با پایانی خونین، زنده شد. داستان‌های مرتبط کسب و کار چرا استودیو بی‌بی‌سی یک کانال و تیم پخش جریانی Iberia استخدام کرد: مدیران اجرایی فرصت‌های رشد فیلم‌ها را بررسی می‌کند آلفونسو کوارون درباره ساخت «هری پاتر» فکر می‌کند: «دو سال از زیباترین سال‌های زندگی من»

اما کوئیر ادوارد دوم همچنین بر فضای سیاسی سختی که افراد دگرباش در بریتانیا در آن زمان با آن مواجه بودند - در زمانی که آب و هوا دوباره سخت‌تر شده است، توجه می‌کند. رولاسون توضیح می‌دهد: «با تشدید لفاظی‌های ضد ترنس و حملات به حقوق دگرباشان، امیدوارم فیلم بتواند نه صرفا به‌عنوان تصویری از یک لحظه تاریخی، بلکه به‌عنوان یادآوری این که مقاومت جمعی چگونه به نظر می‌رسد – و هنر چه نقشی را ایفا می‌کند.»

این فیلم تصاویر آرشیوی را به هم می پیوندد. سیموس مک گاروی، فیلمبردار ایرلندی، که بعدها با فیلم هایی مانند کفاره، ساعت ها، حیوانات شبانه و بزرگترین شومن شناخته شد، در واقع توسط جارمن برای فیلمبرداری در پشت صحنه دعوت شد. 30 ساعت فیلم حاصل برای چندین دهه دیده نشد - تا زمانی که از رولاسون خواسته شد تا آنها را بررسی کند.

کوئیر ادوارد دوم، محصول Lightborn Films با همکاری 13 مارس و استودیو جان گور، در هشتاد و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم ونیز به نمایش درآمد و اکنون در هفتادمین دوره جشنواره فیلم لندن (LFF) که از 11 اکتبر آغاز می‌شود، نمایش داده می‌شود. After Hours و Cinephil در حال انجام فروش هستند.

رولاسون در مورد نحوه مشارکت آنها در فیلم با THR صحبت کرد - و در نهایت به کارگردانی آن، صحنه‌های غافلگیرکننده و فضای سیاسی کنونی، به ویژه در مورد حقوق همجنس‌گرایان پرداخت.

بخش هایی از فیلم واقعا به موقع احساس می شود. چقدر زود متوجه شدی؟

خیلی زود وقتی شروع به تماشای فیلم کردم. یکی از اولین چیزهایی که مرا تحت تأثیر قرار داد این بود که احساس می‌کردند چیزهای زیادی در مجموعه‌ها درباره آن‌ها صحبت می‌کردند، حتی چیزهایی که برش نهایی را نداشتند، بسیار امروزی به نظر می‌رسیدند. و بعد متوجه شدم: وای خدای من، چقدر افسرده کننده! بسیاری از مشکلاتی که آنها با آن مواجه هستند هنوز کاملا معاصر هستند. و حتی در طول ساخت فیلم، چیزهای زیادی مطرح شده است که به طور خاص به آنچه در حال وقوع است مربوط می شود.

که تا حدودی شکل فیلم را هدایت کرد. حدس می‌زنم که کمی تضاد به‌نظر می‌رسد، اما از یک طرف، می‌خواستم احساسی فوق‌العاده معاصر داشته باشد، اما در عین حال، فیلم دوره‌اش را ترک نمی‌کند و می‌خواستم بسیار تداعی‌کننده یک دوره فوق‌العاده خاص باشد - این اواخر دهه 80، اوایل دهه 90، لحظه‌ای در زندگی ژرمن، اما همچنین در تاریخ ژرمن.

من همچنان تعجب می کردم که چگونه گذشته ای نزدیک در سند می دیدم و شروع کردم به خواندن جزئیات بیشتر در مورد چیزهای مختلفی که نشان می دهید. این چه احساسی در شما ایجاد می کند و آیا انتظار دارید سایر بینندگان نیز همین کار را انجام دهند؟ آره امیدوارم. قطعا چشمانم را باز کرد. بخشی از دلیلی که فیلم به آن چیزی تبدیل شد که هست و این تمرکز روی حقوق عجیب و غریب است، واقعا به این دلیل بود که من متوجه نشدم که این موضوع چقدر اخیر بوده و چقدر بد بوده است. فکر می کنم بسیاری از مردم از بحران ایدز در دهه 80 و اهمیت آن آگاه هستند.

اما پس از آن، همه این قوانین بسیار افتضاح بودند و به طور کلی، نگرش‌های همجنس‌گرا هراسی زیادی وجود داشت، که هنوز هم کاملا افراطی بود، حتی تا اواخر دهه 1990.

من فکر می‌کنم از آنجایی که در دهه گذشته گام‌های مثبت زیادی به جلو برداشته شده است، می‌توان آن را بیشتر شبیه به تاریخ باستانی جلوه داد. اما در واقع، این نسل پدر و مادر من است. بخش 28 [که توسط دولت مارگارت تاچر معرفی شد، که مقامات محلی را از «ترویج همجنس‌گرایی» منع می‌کرد]، که کمی در فیلم به آن اشاره می‌شود، یک معامله واقعا بزرگ در بریتانیا بود. که تنها در سال 2003 زمانی که من در مدرسه بودم لغو شد، و من واقعا از این اتفاق در آن زمان آگاه نبودم، زیرا در آن زمان خیلی جوان بودم.

فهمیدن اینکه واقعا چقدر کمی در مورد این موضوع می دانستم باعث شد ابتدا کمی شرمنده شوم، و سپس احساس کنم: "نه، صبر کنید، این عالی است. فرصتی وجود دارد که تمام تحقیقاتی را که انجام داده ام در این فیلم انجام دهم!" امیدوارم باعث شود مردم بیرون بروند و بیشتر در مورد آن بیابند زیرا آنچه می توانید در یک فیلم بگنجانید فقط یک چیز کوچک است. اما می‌خواستم به اندازه‌ای بگذارم که مردم وارد گوگل شوند یا کتاب بخوانند یا هر چیز دیگری.

ما به پیشرفت در طول دهه‌ها اشاره کرده‌ایم، اما اخیرا واکنش‌های منفی علیه حقوق دگرباشان نیز وجود داشته است…

این یک موازی جالب دیگر است [بین امروز و دوره نشان داده شده در سند]. در آن دوره اوضاع کمی بهتر شده بود. و سپس، تا حد زیادی به عنوان یک محصول جانبی از ترس افکنی در مورد بحران ایدز، حسی وجود داشت که همه چیز به عقب می رود. و اگر به نظرسنجی‌های عمومی آن دوره در بریتانیا در مورد نگرش مردم نسبت به همجنس‌گرا بودن نگاه کنید، تا حدودا اواسط دهه 80 بسیار بیشتر پذیرفته می‌شوند، و سپس کمی افت می‌کنند.

بنابراین، این یک موازی واقعا جالب دیگر بود: چه اتفاقی می‌افتد وقتی اوضاع دوباره بد شود. چگونه پاسخ می دهید؟ بنابراین، یکی از سوالاتی که در پس‌زمینه فیلم مطرح می‌شود، در مورد اعتراضات [فعالان دگرباش که به تصویر کشیده می‌شود] است.

وحشتناک است، اما ما [فراتر از این بحث ها] نیستیم. در بریتانیا و در بسیاری از جاهای دیگر، حقوق ترنس به سرعت به یک موضوع واقعی و کاملا نامتناسب تبدیل شده است، فقط یک موضوع واقعا زننده. روشی که مردم در مورد افراد ترنس در بریتانیا صحبت می‌کنند بسیار افتضاح است، و با شیوه‌ای که در آن زمان در مورد افراد دگرباش جنسی صحبت می‌شد، طنین‌اندازی دارد – من تا حد زیادی به عنوان قربانیان بسیاری از مسائل دیگر مشکوک هستم.

چطور شد که به کارگردانی کوئر ادوارد دوم رسیدید؟

من به عنوان کارگردان به فیلم نپیوستم. منظورم این است که واقعا فیلمی به این شکل وجود نداشت. از من دعوت شد که نوارها را ببینم. درک ژرمن را دوست دارم و به خود روند فیلمسازی علاقه دارم. من به عنوان یک آرشیودار کار می‌کردم و به همین دلیل عادت داشتم حجم زیادی از مطالب را با انحراف تاریخی تماشا کنم و دیدگاهی ارائه کنم. من چیزها را تماشا کردم و واقعا متحیر شدم.

و بعد تو را کارگردان کردند؟ من شروع به ویرایش صحنه‌ها با هم کردم تا حسی از آنچه می‌تواند وجود داشته باشد را به شما بدهم. در ابتدا، واقعا فقط یک صدای هیس بود، و سپس یک صدای هیس به 40 دقیقه، و 40 دقیقه به یک ساعت تبدیل شد، و تا آن نقطه، به نوعی پیش‌نویس فیلم بود. من حدس می‌زنم در مقطعی از آن من می‌خواهم کمکی کنم، زیرا این موضوعی است که برای ارائه آن به‌عنوان یک فیلم و تشکیل یک تیم کوچک در اطراف آن موضوعی است که به قلبم نزدیک است.

بله، قبلا فیلم های کوتاه داستانی ساخته بودم، اما قصد نداشتم مستند بسازم. من مستند زیاد می بینم و فرم مستند را دوست دارم. اما من از ساختن یک مستند ناامید نبودم. من فقط مطالب را دوست داشتم و از آنچه می تواند باشد بسیار هیجان زده شدم.

بله، احتمالا کشف بزرگ این است که من قطعا به ساخت فیلم های مستند در کنار داستان ادامه خواهم داد. به نظرم واقعا جالب بود، و به‌ویژه روشی را که فقط بایگانی می‌شد برای ساختن چیزی دوست داشتم. این یک پیشنهاد بسیار متفاوت از برداشتن دوربین و رفتن و فیلمبرداری از چیزها است.

فرآیند تحقیق واقعا هیجان‌انگیز بود، و پس از آن احساس می‌شد که یک پازل باید جمع‌آوری شود. "خوب، ما صحنه‌ای می‌خواهیم که این اتفاق بیفتد، اما وجود ندارد، و نمی‌توانیم بیرون برویم و آن را بگیریم. خوب، خوب، راه دیگری برای گفتن داستان چیست؟" هرگز فیلمنامه ای به این شکل وجود نداشت. این در واقع پاسخ دادن به مطالبی بود که داشتیم و سپس یافتن مطالب اضافی از انواع منابع مختلف و جمع کردن همه آنها در کنار هم.

من مجذوب دیدن افرادی مانند تیلدا سوینتون و دیگر نام‌های معروف در کوئر ادوارد دوم شدم…

شگفت‌انگیز است که چگونه بسیاری از مردم از مدرسه فیلمسازی درک ژرمن عبور کردند. او خیلی وقت ها با همین افراد کار می کرد و افراد جدیدی را می آورد و آنها جزو خانواده فیلمسازی شدند. و شگفت انگیز است که چند نفر از آن افراد به موفقیت فوق العاده ای دست یافتند. سندی پاول که در این فیلم بازی می‌کند، به یک طراح لباس مشهور تبدیل شد و یکی از اولین وقفه‌های او از طریق فیلم‌های درک بود.

سندی پاول و تیلدا سوینتون نیز تهیه کنندگان اجرایی این فیلم هستند. چطور این اتفاق افتاد؟

خب، اولین کسی که با هم درگیر شدیم، سیموس مک‌گاروی بود، و سپس با سیمون فیشر ترنر، آهنگساز بسیاری از فیلم‌های درک جارمن آشنا شدم. به او گفتم که این فیلم را نگاه می‌کردم و روی آن کار می‌کردم و از او پرسیدم که آیا می‌خواهد نگاهی بیندازد. او آن را تماشا کرد و سپس آن را برای تیلدا فرستاد و سپس از آنجا رفتیم.

هنوز یک شبکه بسیار قوی در اطراف افرادی که با درک کار می کردند وجود دارد، و ما فقط پاسخ های بسیار خوبی دریافت کردیم، و مردم فقط می گفتند: "به من بگو چه کمکی می توانم انجام دهم." این فقط شگفت انگیز بود. ما به سراغ افرادی نمی‌رفتیم که برای تأمین مالی این فیلم یا کمک به ما برای کسب اعتبار زیاد پول بخواهند. فکر می کنم این نگرش کار روی بسیاری از فیلم های درک بود. هیچ وقت پول زیادی برای دور زدن یا منابع وجود نداشت، اما فقط مردم در آن گیر کردند. وقتی از فیلمساز یا هنرمندی مانند درک نام می برید، مردم متوجه می شوند که در مورد چیست.

این بود که بیایید و در هر راهی که می خواهید درگیر شوید.