دیدگاه ایرلندی تایمز در مورد هوش مصنوعی: زمان مکث

خیلی اوقات اتفاق نمی افتد که یک صنعت خواهان مقررات بیشتر باشد و از طرف دولت پس گرفته شود، اما این همان چیزی است که در مورد هوش مصنوعی در ایالات متحده اتفاق می افتد. چگونگی حل این بن بست پیامدهای بالقوه گسترده ای خواهد داشت.

داریو آمودی، مدیر عامل آنتروپیک، اخیرا نامه ای 3800 کلمه ای منتشر کرده است که در آن خواستار کاهش سرعت توسعه هوش مصنوعی تا زمانی که استانداردهای ایمنی مناسب و یک رژیم نظارتی برقرار شود، شده است. الون ماسک و سام آلتمن، مدیر اجرایی OpenAI، و دیگران به او در تشویق مقررات جدید پیوستند.

سوالاتی در مورد انگیزه مداخله آمودی مطرح شده است. تفسیر بدبینانه ای که توسط سایر شرکت های هوش مصنوعی ارائه می شود این است که در حال حاضر وضع مقررات رقابت را متوقف می کند و یک انحصارطلبی برای Anthropic، OpenAI و دیگر غول های این بخش ایجاد می کند. ممکن است در این موقعیت شایستگی وجود داشته باشد، اما نمی توان هشدارهای مربوط به خطرات احتمالی این فناوری را نادیده گرفت.

Jacob Coxon، محقق سابق آنتروپیک، این موارد را برجسته کرد. او نقش خود را به دلیل آنچه که ماهیت «خارج از کنترل» هوش مصنوعی و تهدید وجودی ناشی از آن نامید، کنار گذاشت. او ادعا کرد که 10 درصد احتمال دارد که هوش مصنوعی بتواند بشریت را در دهه آینده نابود کند.

با این حال، دولت ترامپ در برابر درخواست‌ها برای تنظیم مقررات مقاومت غیرقابل تحملی داشته است. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده در یک پست در شبکه‌های اجتماعی، خطرات هوش مصنوعی را یک فریب توصیف کرد و افزود که آنچه او آن را «توطئه‌ای بیمار علیه هوش مصنوعی و مراکز داده» می‌خواند وجود دارد. او همچنین افزود که تنها نرده محافظ مورد نیاز یک "رئیس جمهور قوی و باهوش (IQ بالا!)" است.

موضع ترامپ با ملاحظاتی غیر از خطرات احتمالی شکل می گیرد. او در هنگام بازگشت از ایرلند به واشنگتن در گفتگو با خبرنگاران گفت که ایالات متحده در رقابت با چین برای برتری هوش مصنوعی است و "هرکس برنده شود، برنده است".

علاوه بر این، اقتصاد ایالات متحده - و بازار سهام آن - به یک شرط بندی یک طرفه برای هوش مصنوعی تبدیل شده است، بنابراین هرگونه توقف در توسعه آن می تواند عواقب مهمی داشته باشد. در واقع، بلافاصله پس از انتشار نامه آمودی، فروش شدیدی در سهام رخ داد.

Amodei از حسابرسان مستقل خواسته است تا شرکت های هوش مصنوعی را از نظر استانداردهای ایمنی بررسی کنند و از همکاری جهانی در ایجاد قوانینی در مورد توسعه آن خواسته است.

این نقطه شروع خوبی خواهد بود، اما صنعت نمی تواند رژیم نظارتی خود را تعریف کند. و دستیابی به همکاری جهانی دشوار خواهد بود، زیرا چین نیز با هرگونه محدودیت مخالف است.

هوش مصنوعی مزایای بالقوه زیادی دارد، اما نگرانی این است که خطرات آن ناشناخته و غیرقابل سنجش است. به همین دلیل است که باید در توسعه هوش مصنوعی تا زمانی که توافقی جهانی بر روی یک چارچوب نظارتی و نظارتی به اندازه کافی قوی ایجاد شود، توقف کرد.