دیوید بووی: نقد و بررسی Shel Talmy Recordings - این آهنگ های ناشنیده دهه 60 در واقع بسیار ضعیف هستند

(پارلوفون) در این مجموعه جدید از سال های اواسط دهه 60 دیوی جونز، بووی نمی تواند خود را از سایر گروه های آن دوره متمایز کند - و در نهایت شرط های خود را جبران می کند.

در سال 1973، دیوید بووی Pin Ups را منتشر کرد، مجموعه‌ای دوست‌داشتنی از کاورهای اواسط دهه 60: لحظه‌ای که نیروهای محرک قبلی پاپ بریتانیا، مرسی‌بیت و احیای بلوز جای خود را به چیزی عجیب‌تر، پر سر و صداتر و گسترده‌تر دادند. در یک مصاحبه تبلیغاتی همراه، او درباره خاطراتش از دیدن Pretty Things، The Who، The Creation و Pink Floyd در حال ظهور «با سید قدیمی» با زبانی بی عیب و نقص («بالا بر روی آسیاب بادی یا فیل، مسدود شو، به ریچموند اشاره کرد»، غزلیاتی به زبان آورد.

او چیزی بیش از یک طرفدار آمفتامین بود: او می خواست در آن شرکت کند و تعداد انگشت شماری تک آهنگ اواسط دهه 60 را با الهام از بت هایش ضبط کرده بود.

این حذف نشان می دهد که بووی چه رابطه تیره ای با مطالب قبل از شهرت خود داشته است. در بیشتر دوران حرفه‌ای‌اش، او به سادگی سعی می‌کرد آن را نادیده بگیرد، اگرچه با قاطعیت از کنار گذاشتن آن امتناع می‌کرد: لیبل‌های سابقش آن را دوباره منتشر می‌کردند، معمولا در آستین‌هایی که سعی می‌کردند خریدار را فریب دهند که آن را به روز است. سپس، در دهه 50 زندگی‌اش، به نظر می‌رسید که او دوباره فکر می‌کند، و دوباره به آثار دهه 60 خود در Toy، آلبومی در سال 2001 که توسط EMI آن زمان لیبل او رد شد، بازنگری کرد - تصمیمی گیج‌کننده، اگر بخرید بازنویسی پس از مرگش از تاریخ بووی که اصرار دارد اجرای گلاستونبری او در سال 2000 باعث بازنویسی حرفه‌ای‌اش در سال 2000 شد.

همانطور که در سال های اوج خود مورد احترام بود. به خواندن ادامه دهید...