ذخیره سازی برای فاجعه: پنتاگون چه می داند که به ما نمی گوید؟

زندگی خارج از شبکه، پیک نیک نیست. در حالی که مردم ممکن است برای آخر هفته از برق بکشند و از سر و صدای شهر فرار کنند، لذت های ساده چند روزه در فضای باز با زنده ماندن در زمانی که هیچ امکانات رفاهی یا امکانات مدرن در دسترس نیست، بسیار متفاوت است. به همین دلیل است که در حالی که بریتانیا به شهروندان خود دستور داده است تا برای یک اختلال عظیم احتمالی، غذا، آب و پول نقد ذخیره کنند، هشدار دهنده است، پنتاگون تنها به پایگاه‌های نظامی توصیه کرده است که برنامه‌ریزی کنند تا حداکثر 90 روز از شبکه خارج شوند. رهبران غیرنظامی آمریکایی از حلقه دور مانده اند. بر کسی پوشیده نیست که ما در حال جنگ با ایران هستیم.

ایران آب پس انداز نیست. این کشور برای چندین دهه یک کشور منفور بوده است، اما توانایی‌های فنی و دانش لازم برای انجام یک حمله سایبری را دارد. ما نمی دانیم که آیا تهدید خاصی وجود دارد که نگرانی هایی را در وزارت دفاع ایجاد کرده است یا پیت هگزث وزیر به تازگی از توانایی های دشمنان خود مطلع شده است. در هر صورت، یک حمله سایبری توسط ایران که می تواند زندگی غیرنظامیان در ایالات متحده و سایر کشورهای غربی را مختل کند، خارج از دایره امکان نیست. به همین دلیل است که مدیریت وزارت دفاع با این تهدید بسیار نگران کننده است.

اگر غیرنظامیان آمریکایی در معرض خطر باشند، حق دارند بدانند. به همان اندازه که برای مدیریت تهدید مهم است، فرمانداران و شهرداران آمریکا نیز باید با شرایط آشنا شوند تا برنامه ریزی برای بدترین اتفاقات را آغاز کنند. زمانی که من عواقب طوفان کاترینا را مدیریت کردم، هیچ یک از آن تلاش ها نمایشی یک نفره نبود. ما افراد و منابع را از سراسر سطوح فدرال، ایالتی و محلی سازماندهی کردیم. به این ترتیب توانستیم غذا، آب و مراقبت های پزشکی را به نیازمندان برسانیم. همچنین توانستیم امنیت و نظم را بازگردانیم و روند طولانی بازسازی را پس از یک فاجعه بزرگ آغاز کنیم.

اگر حمله ای رخ دهد یا فاجعه دیگری رخ دهد، نمی توان وضعیت را تنها از پشت میز در واشنگتن کنترل کرد. مقامات ایالتی و رهبران محلی باید از هر گونه تهدیدی که برای مردم خود وجود دارد آگاه شوند و تا حد امکان وارد روند برنامه ریزی شوند. بدون در نظر گرفتن این موضوع، آنها بخشی از مدیریت بلایا و بازیابی خواهند بود. سه ماه بدون برق چیز خنده‌داری نیست. این به معنای بسیار بدتر از از دست دادن موقت آسایش موجودات است.

نود روز بدون شبکه برق به معنای عدم گرمایش و برودت، اختلال در تامین غذا، آب و سوخت و موارد دیگر است. افراد، چه بیمار در بیمارستان باشند و چه کاملا سالم، در غیر این صورت با مرگ‌های کاملا قابل پیشگیری خواهند مرد. در حالی که یک طرح درست برای رهبران غیرنظامی ممکن است نتواند جان همه افراد را نجات دهد، اما در حفظ ثبات و جلوگیری از وقوع فجایع بی‌شماری بیشتر کمک خواهد کرد.

اگر تهدیدی قریب‌الوقوع وجود داشته باشد، حداقل کاری که پنتاگون می‌تواند انجام دهد این است که رهبران غیرنظامی را در اسرع وقت بخواند تا برنامه‌های اضطراری به روز شوند و منابع بتوانند در موقعیت خود قرار گیرند. و اگر تهدید قریب الوقوع نیست، یا نگرانی عمومی تر است، آنگاه باید روشن شود. هیچ کس از وحشت یا سردرگمی سود نمی برد. برای کسانی که نگران محافظت از خانواده خود در طول یک فاجعه هستند، توصیه من ثابت است. چند روز غذای فاسد نشدنی بخرید. چندین گالن آب برای هر یک از اعضای خانواده برای هر روز پیش‌بینی‌شده اختلال نگه دارید.

باتری ها را ذخیره کنید و مطمئن شوید که تمام نسخه ها را پر کرده اید. و در صورتی که تلفن شما شارژ نمی شود یا سرویس تلفن همراه شما از بین می رود، یک رادیو با باتری یا دستی نیز نگه دارید تا بتوانید وضعیت را زیر نظر داشته باشید. با چند مرحله ساده، می‌توانید از ایمنی خانواده‌تان اطمینان حاصل کنید، حتی وقتی چراغ‌ها خاموش می‌شوند. سپهبد راسل ال. اونوره (Ret.) فرمانده سابق ارتش اول ایالات متحده است که تلاش های بازیابی پس از طوفان کاترینا را رهبری کرد. پس از حمله 6 ژانویه 2021 به ساختمان کنگره ایالات متحده، او بازبینی رسمی امنیت کنگره را رهبری کرد.