رئیس جمهور اکوادور سعی کرد دلار را از بین ببرد. در اینجا معنای آن برای ونزوئلا، آرژانتین و بقیه آمریکای لاتین آمده است

تجربه اکوادور با دلاری شدن فراتر از کیتو اهمیت دارد. احتمال غلبه بر ارزهای محلی و جایگزینی آنها با دلار موضوع داغ در آمریکای لاتین است. همچنین در واشنگتن دی سی در دستور کار قرار دارد، جایی که علاقه مجددی برای ترویج استفاده از دلار وجود دارد.

اکوادور یک آزمایش طبیعی ایده آل در مورد چگونگی مقاومت یک سیستم دلاری در برابر یک دولت متخاصم است. رافائل کورئا، که دارای مدرک دکترای اقتصاد از دانشگاه ایلینویز است، قبل از پذیرش دلار در اکوادور و قبل از اینکه رئیس جمهور شود، مخالف بود. او به مدت یک دهه کشور را رهبری کرد اما نتوانست سیستم دلاری شده اکوادور را از بین ببرد زیرا نتایج عالی به همراه داشت و حمایت عمومی گسترده ای را به همراه داشت.

فروپاشی

در سال 1999، سوکره اکوادور سقوط فاجعه باری را آغاز کرد. در پایان سال 1998، 6825 سوکر در برابر دلار آمریکا معامله شد. در پایان سال 1999، به 20243 سوکر در برابر دلار سقوط کرد و دو سوم ارزش خود را در برابر دلار در یک سال از دست داد. ضررها به همین جا ختم نشد. در هفته اول سال 2000، سوکر 27.7 درصد دیگر کاهش یافت و به پایین ترین سطح تاریخ 28000 دلار رسید.

رئیس جمهور جمیل مهواد در 9 ژانویه 2000 که با ارز در سقوط آزاد، بحران بانکی و اقتصاد در حال فروپاشی مواجه شد، اعلام کرد که اکوادور سوکر را با دلار 25000 سوکر در برابر دلار جایگزین خواهد کرد. رئیس جمهور بیل کلینتون و لارنس سامرز وزیر خزانه داری این اقدام را تشویق کرده بودند.

دلاری شدن کار کرد. تورم به شدت کاهش یافت، سپرده‌ها به سیستم بانکی بازگشتند، و اقتصاد از رشد منفی به مثبت تغییر کرد و رشد صادرات پیشرو بود. با سیستمی مصون از بحران های ارزی، ثبات در اکوادور برقرار شد، و اگرچه ثبات ممکن است همه چیز نباشد، اما همه چیز بدون ثبات چیزی نیست.

یک رژیم بادوام

امروزه، دلاری شدن تقریبا 90 درصد از تأیید برخوردار است. این طولانی ترین رژیم ارزی اکوادور از زمان استقلال در ماه مه 1830 است و بیش از هر قانون اساسی دوام آورده است. انعطاف پذیری آن بیشتر قابل توجه است زیرا از ریاست جمهوری کوریا (ژانویه 2007 تا می 2017) جان سالم به در برد.

کوریا قبل از ورود به سیاست، مقالاتی را منتشر کرد که در آن دلاری‌سازی را محکوم کرد و طرحی برای کاهش آن ترسیم کرد. به عنوان رئیس جمهور، او آن را "یک خطای بزرگ" و "خودکشی پولی" خواند. با این حال او می‌دانست که تلاش آشکار برای دلارزدایی منجر به فرار بانک‌ها، سقوط اقتصادی و شاید استیضاح او می‌شود. بنابراین، کوریا بارها به رای دهندگان اطمینان داد که کنار گذاشتن دلار فاجعه بار خواهد بود و در دستور کار او نبود.

کاری که کوریا در عوض انجام داد

در زیر سطح، اقدامات او حکایت متفاوتی داشت. در سال اول ریاست جمهوری خود، یکی از مکمل های طبیعی دلاری شدن، یک لنگر مالی را از بین برد. اکوادور یک صندوق ذخیره نفت ساخته بود که همراه با دلار، اولین دوره مازاد مالی همزمان این کشور را از زمان شروع پمپاژ نفت به دست آورد. کوریا این صندوق را کنار گذاشت.

در همان سال، کوریا مجموعه‌ای از سیاست‌های اقتصادی را معرفی کرد که منطق دلاری‌سازی را کاهش داد. او اقتصاد را به روی سرمایه خارجی بست، که برخلاف اصول یک سیستم دلاری شده است. او علیرغم درآمدهای نفتی بی سابقه، به طور انتخابی بدهی خارجی اکوادور را نپرداخت. او برای خروج هر دلار از کشور مالیات خروج وضع کرد و تعرفه واردات را به شدت افزایش داد. او برای اعمال کنترل بر بانک‌های خصوصی، آنها را مجبور کرد 45 درصد از نقدینگی خود را به کشور بازگردانند و در بانک مرکزی پارک کنند.

کوریا همچنین یک برنامه پول الکترونیکی بانک مرکزی را معرفی کرد. از آنجایی که به اکوادوری‌ها اجازه می‌داد از طریق تلفن همراه پرداخت کنند، به‌عنوان ابزاری برای گنجاندن مالی در نظر گرفته شد. اما از آنجایی که بانک مرکزی، نه بانک‌های خصوصی، موجودی‌ها را صادر می‌کرد، دولت می‌توانست از آن برای پرداخت صورت‌حساب‌های خود در اعتبارات دیجیتالی که به طور کامل با دلار پشتیبانی نمی‌شد، استفاده کند. مردم نمی خواستند کاری به آن داشته باشند و این برنامه تعطیل شد.

از همه مهمتر، بانک مرکزی شروع به وام دادن مستقیم به خزانه داری کرد. در واقع، این به کوریا اجازه داد تا «دلارهای اکوادول» بدون پشتوانه چاپ کند. بر اساس گزارش صندوق بین‌المللی پول، تامین مالی دولت توسط بانک مرکزی حدود 10 درصد تولید ناخالص داخلی را به اوج خود رساند که بیشترین وام‌دهی را در سال‌های 2009 تا 2014 داشت. این وام ها از نظر قانونی مشکوک بودند و بر خلاف اصول یک سیستم دلاری شده بودند.

میراث

کوریا در پرونده سوبورنوس به رشوه خواری محکوم شد و به هشت سال زندان محکوم شد. او در بلژیک زندگی می کند، خارج از آن جمله. میراث او باقی مانده است. مزایای کامل دلاری شدن امروزه در اکوادور درک نمی شود زیرا بانک مرکزی هنوز نرخ های بهره را تعیین می کند و وام های بانکی را به سمت بخش های مطلوب هدایت می کند. علاوه بر این، باقی مانده کنترل سرمایه دسترسی اکوادور را به عمیق ترین استخر نقدینگی دلاری بین المللی محدود می کند.

برای کشورهایی که ارزش دلاری شدن را دارند، این درس روشن است: دلار کار خود را انجام می دهد. برای 26 سال، اکوادور از طاعون یک بحران ارزی مصون مانده است و رشد اقتصادی قابل احترام، تورم پایین و صادرات فزاینده را حفظ کرده است.

نظرات بیان شده در نظرات Fortune.com صرفا نظرات نویسندگان آنها است و لزوما منعکس کننده نظرات و اعتقادات Fortune نیست.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد