رئیس Glassdoor: پیدا کردن شغل مناسب نباید مانند برنده شدن در لاتاری باشد

پیدا کردن شغل در حال حاضر مانند یک کار احمقانه به نظر می رسد. خیاطی رزومه‌ها، سفارشی‌سازی نامه‌های پوششی، تایپ مجدد همان سابقه کاری در جریان بی‌پایانی از پورتال‌های برنامه‌ها، و سپس، اغلب، شنیدن چیزی. مشکل این نیست که جستجو به تلاش نیاز دارد، مشکل این است که تلاش به ندرت در ازای آن چیزی تولید می کند. تصور اینکه یک رزومه مستقیما وارد جعبه سیاه می شود تصور نمی شود - درخواست ها برای هر شغل از سال 2022 بیش از دو برابر شده است و شرکت متوسط ​​اکنون 56٪ کمتر استخدام کننده برای بررسی آنها دارد.

پانزده سال پیش، جویندگان کار مشکل دیگری داشتند. کارگران قبل از بله گفتن به یک شغل، تقریبا هیچ دیدی نسبت به وضعیت واقعی یک شرکت نداشتند: دستمزد، فرهنگ، نحوه رفتار یک مدیر با مردم، اینکه چه چیزی که در مصاحبه وعده داده شده بود، پس از شروع کار، پابرجا ماند. اطلاعات فقط یک طرفه بود. Glassdoor وارد تصویر شد تا زمین بازی را برای کارمندان و جویندگان کار با زیرساختی پیرامون شفافیت محل کار یکسان کند.

بررسی‌ها و رتبه‌بندی‌های کارمندان ناشناس که به افراد اجازه می‌دهد قبل از درخواست، داخل یک شرکت را ببینند، کارساز بود، زیرا به جویندگان کار چیزی می‌دهد که هرگز نداشته‌اند: گزارشی صادقانه و دست اول از آنچه که وارد می‌شوند، از سوی کارمندان فعلی بدون دلیلی برای دروغ گفتن در مورد آن.

این نقطه شروع مهمی بود، اما ناقص بود. دانستن اینکه یک شرکت چگونه است به یک کارجو یا کارفرما نمی گوید که آیا یک شخص خاص و یک نقش خاص واقعا برای یکدیگر مناسب هستند یا خیر. رزومه یک حلقه برجسته و شرح شغل یک لیست آرزوها است. هیچ کدام در مورد اینکه آیا کسی در واقعیت روزمره یک شغل پیشرفت خواهد کرد یا اینکه آیا یک شرکت به آنچه وعده داده عمل خواهد کرد یا خیر، چیز زیادی نمی گوید.

آن مسابقه را اشتباه بگیرید و هزینه‌ها به‌گونه‌ای ترکیب می‌شوند که به راحتی از دست می‌روید: افراد در نقش‌هایی قرار می‌گیرند که مناسب نیستند، اعتماد به نفس و مشارکت آنها کاهش می‌یابد، که برای کسب‌وکار نیز هزینه دارد، و از آنجا که ترک به معنای بازگشت به همان جستجوی شکسته است، بسیاری از آنها فقط می‌مانند. در دو سال گذشته، داده‌های ما نشان می‌دهد که کارگران فرسوده در مقایسه با کارگرانی که رتبه‌بندی مشابهی دارند، کمتر برای شغل دیگری درخواست می‌کنند.

کارفرمایان همین شکاف را احساس می کنند. به عنوان بخشی از Indeed، Glassdoor نیز برای حل این مشکل از طرف دیگر معادله استخدام کار می کند. مدیرعامل ما، هیسایوکی «دکو» ایدکوبا، فرآیند استخدام را یک «چرخه معیوب» نامید، و اعداد و ارقام نیز او را تایید می‌کند: 96 درصد از افرادی که سال گذشته شغل خود را تغییر دادند، این کار را بدون اینکه هیچ‌وقت استخدام‌کننده‌ای در میان بگذارد، انجام دادند. هیچ کس از عمد فرآیند استخدامی به این شکل شکسته طراحی نکرده است.

این نتیجه یک فرض چند دهه است که بیشتر بهتر است - برای مشاغل بیشتر اعمال کنید و شانس بهتر می شود، نامزدهای بیشتری را استخدام کنید و فرد مناسب ظاهر شود، رزومه های کافی را با توضیحات شغلی کافی مقایسه کنید و یک مسابقه خودش را نشان می دهد. هیچ کدام از اینها دیگر قابل تحمل نیست.

هوش مصنوعی روی آن آتش سوخت می ریزد. هنگامی که عمدتا برای تولید و پردازش برنامه‌های بیشتر استفاده می‌شود، روند استخدام ناقص را برطرف نمی‌کند – آن را تسریع می‌کند و تجربه را برای همه در هر دو طرف میز بدتر می‌کند. اعتماد در کنار آن در حال افزایش است: جدیدترین شاخص اعتماد کارکنان ما نشان داد که چشم انداز کارگران در مورد شش ماه آینده کارفرمای خود به پایین ترین حد خود رسیده است. حرفه ای ها این را شدیدترین احساس می کنند، و نه به این دلیل که کمبود شغل وجود دارد.

پست‌های نرم‌افزاری در واقع تقریبا 20٪ سال به سال افزایش یافته است، حتی با وجود اشتغال در فناوری که هنوز 3.8٪ کمتر از اوج خود در سال 2022 است. مشاغل وجود دارند - چیزی که گم شده اعتماد به نفس و ابزار مناسب برای دنبال کردن آنها به روشی هدفمند است. برای کسی که یک حرکت را ارزیابی می کند، عدم اطمینان خطرات را افزایش می دهد، و لیست طولانی تر از فرصت ها اطمینان کمی را ارائه می دهد که کار بعدی بهتر خواهد بود. آنچه مردم به آن نیاز دارند تصویر واضح تری از آنچه در واقع به سمت آن حرکت می کنند است.

من فکر می‌کنم آنچه بیش از یک دهه از این داده‌ها به آن اشاره می‌کند، یک سوال باریک‌تر و مفیدتر از سوالی است که استخدام می‌کند. این سوال هرگز واقعا این نبود که "این شخص می تواند این شغل را بدست آورد؟" این "آیا اینجا مکانی است که این شخص احتمالا در آن خوب عمل می کند؟" یک رزومه و شرح شغل به تنهایی نمی تواند پاسخگوی آن باشد. گزارش‌های دست اول در مورد اینکه واقعا کار کردن در جایی چگونه است، می‌تواند بسیار نزدیک‌تر شود، و این فرصت واقعی است که در درون تمام اطلاعاتی است که موج اول شفافیت ایجاد کرد، اما هرگز به طور کامل مورد استفاده قرار نگرفت.

این ایده پشت Glassdoor Recruiter است که در این ماه راه اندازی کردیم. به جای اینکه از مردم بخواهیم هزاران فهرست را مرتب کنند و حدس بزنند که کدام یک ممکن است درست باشد، مجموعه بسیار کوچکتری از نقش‌ها را نشان می‌دهد که به احتمال زیاد با تجربه، اهداف و واقعیت‌های محل کار همخوانی دارند و به جای رزومه و شرح شغل به تنهایی، از بینش‌های محل کار استفاده می‌کنند. در کنار گستردگی بازار استخدام Indeed، افراد همچنین در مورد اینکه چقدر برای کارفرمایان قابل مشاهده هستند، اظهار نظر بیشتری می کنند و جستجو را به یک مکالمه دو طرفه تبدیل می کند تا یک قیف برنامه یک طرفه.

آینده استخدام مربوط به کمک به افراد بیشتری برای یافتن شغل مناسب است و شرکت های بیشتری افرادی را پیدا می کنند که می توانند در آنجا پیشرفت کنند. این مشکلی است که ارزش حل کردن را دارد و رفع آن بزرگتر از هر شرکت یا پلتفرمی است و بیش از فناوری بهتر نیاز دارد. صنعتی که بخواهد بپذیرد که دادن اطلاعات به مردم هرگز به تنهایی کافی نخواهد بود، نیاز دارد. زیرا پیدا کردن شغل مناسب نباید شبیه برنده شدن در لاتاری باشد.

نظرات بیان شده در نظرات Fortune.com صرفا نظرات نویسندگان آنها است و لزوما منعکس کننده نظرات و اعتقادات Fortune نیست.

این داستان در ابتدا در سایت Fortune.com منتشر شد