رابرت پتینسون دوست دارد شما یک صندلی داشته باشید

فکر نمی‌کنید یک عبارت سه کلمه‌ای ساده می‌تواند آنقدر قانع‌کننده، آنقدر تهدیدآمیز، قفل‌شده و برای ایجاد تحقیر باشد. اما هر بار که کریس هنسن برای هرکسی که در یک خانه معمولی آمریکایی، واقع در یک حومه معمولی آمریکایی، در حال پرسه زدن بود، با یک نیروی پلیس معمولی آمریکایی بیرون منتظر بود تا فرد را متلاشی کند، "یک صندلی داشته باشید" گفت: "یک صندلی داشته باشید." To Catch a Predator به عنوان بخش Dateline NBC شروع شد و تکامل یافت - متاستاز شد؟ - به برندی تبدیل شد که صنعت کلبه را به وجود آورد.

ایده ساده بود: پدوفیل‌های آنلاین را که در اتاق‌های گفتگو کمین کرده‌اند را برای برخورد حضوری با یک طعمه فریب دهید. وقتی ظاهر شدند با آنها مقابله کنید. دوربین بچرخانید و شرمساری عمومی را برای ملت پخش کنید. میزبان اعلام می‌کند: «قبلا در هر شهر یک ستون وجود داشت. "اکنون در هر خانه یک تلویزیون وجود دارد."

این احساس توسط نسخه هنسن رابرت پتینسون در Primetime بیان شده است، اگرچه چه کسی می داند که آیا هانسن واقعی مجبور است این مفهوم را در راه رسیدن به شهرت بیان کند. یا، برای این موضوع، آیا پدربزرگ مجتمع صنعتی Reality-Vigilante-TV تا به حال سطح ترس و نفرت خود را که از عرق انسانی ستاره از یک تصویر بیرون می زند، احساس کرده است. صرف نظر از این، این یک خط مدفون عالی است، یکی از چندین خطی که در نمایشنامه‌سازی لنس اوپنهایم فیلمساز از ظهور و سقوط آزاد اخلاقی To Catch a Predator ظاهر می‌شود.

اوپنهایم دندان‌هایش را برید و مستندهایی ساخت که از آن به عنوان «غریبه‌تر از «غریب‌تر از داستان» یاد می‌شود، لنز خود را بر اهداکنندگان اسپرم (Spermworld)، جوامع بازنشستگان ( Some Kind of Heaven، The Paradise Next Door) و جنگ‌های قدرت در بین بازیکنان (رن فیر) انداخت. ناراحتی منطقه آسایش اوست، و او سوژه ای عجیب و عالی را برای اولین ویژگی روایی خود انتخاب کرده است: آثار غیرداستانی ساخته شده ای که به عنوان درستی و سرگرمی مضحک دوچندان شده است. برای پاسخ به سوال ابدی TCAP: بله، او می بیند که چگونه به نظر می رسد.

و او از شما می خواهد که نگاهی طولانی و سخت به این بیندازید که چگونه و چرا این نمایش در تخیل جمعی ما نقش می بندد، خوب یا بد. انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران 500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21

این اولین بار در سال‌های اخیر نیست که To Catch a Predator روی صندلی داغ قرار می‌گیرد - مستند عالی رابرت اوسیت، Predators، این پدیده را از چندین نقطه بررسی کرد و به هانسن اجازه داد که خودش صحبت کند. Primetime روش متفاوتی را در پیش می گیرد و بر فرصت نمایش برای ارتقاء سطح تمرکز می کند زیرا در حال رسیدن به اوج محبوبیت خود است و به پتینسون صحنه ای برای خشم می دهد. عملکرد از چند جهت خط مقدم است.

وقتی هانسن را ملاقات می‌کنیم، او در حال آزمایش انواع لحظات «گوچا» است که به زودی در یکی از پرپس‌ها خواهد آمد. روشی که پتینسون کلمه "روان کننده" را تلفظ می کند، به گونه ای که گویی در حال طعم دادن به هر هجا است، بلافاصله لحن را تنظیم می کند. این بازیگر در دوره پس از گرگ و میش خود در گارگویل های لایو اکشن تخصص داشته است و نجیب در اینجا نقش خود را دارد. این هنسن مانند تجسم پرانرژی و لمسی از جاه طلبی جنایت واقعی است. پتینسون آهنگ منفعل-تهاجمی و رعد و برق ترولینگ واقعی را دارد، با بیش از کمی ترول افسانه‌ای که برای اندازه‌گیری خوب به آن پرتاب می‌شود.

(شما می توانید درک کنید که چرا میزبان واقعی TCAP رابطه پیچیده ای با این پروژه دارد.)