رافائل فرر، موسیقی‌دان پورتوریکویی که تبدیل به هنرمند شد، درگذشت، دادگاه مقدماتی علیه مقامات موزه و شهر به دلیل سهل انگاری منجر به سرقت گنج ویلنا آغاز شد، و موارد دیگر: پیوندهای صبح برای 30 سپتامبر 2026

برای دریافت پیوندهای صبحگاهی در صندوق ورودی خود هر روز هفته، در خبرنامه صبحانه ما با ARTnews ثبت نام کنید.

صبح بخیر

رافائل فرر، نوازنده پورتوریکویی که تبدیل به هنرمند شد، در سن 93 سالگی درگذشت.

مراحل اولیه دادگاه علیه شهردار شهر ویلنا اسپانیا و مدیر موزه محلی MUVI که هر دو متهم به غفلت منجر به سرقت گنجینه ویلینا شده اند، آغاز شده است.

شهر Heidenau آلمان رای به توقف نصب جدید "Stolpersteine" (یا "سنگ های سکندری") داده است.

سرفصل ها

به یادگاری . موزه دل باریو شب گذشته اعلام کرد رافائل فرر، هنرمند پورتوریکویی مقیم نیویورک در سن 93 سالگی درگذشت. به گفته موزه، فرر "هنرمندی پیشگام بود که تمرین منحصر به فرد و تاثیرگذار او مرزها را در رسانه ها و رشته های مختلف به چالش کشید". در واقع، او ابتدا پس از کشف هنرمندان و نویسندگان سوررئالیست در سفری که در سال 1954 به پاریس داشت، به عنوان یک درامر جاز کار کرد و سپس به هنرهای تجسمی رفت، تأثیری که می‌توان در آثارش احساس کرد.

در سال 2010، موزه اولین نمایشگاه بزرگ موزه انفرادی فرر را با عنوان «رترو/فعال: کار رافائل فرر» با بررسی عملکرد هنرمند در طول پنج دهه ارائه کرد. بر اساس نقدی که در نیویورک تایمز منتشر شد، آن نمایش توجه دیرهنگام را به هنرمند جلب کرد و "تقریبا از نظر جنایی به تاخیر افتاد". این منجر به مجموعه ای از نمایشگاه های انفرادی، از جمله در سالن انجمن، ایست همپتون (2011)، موزه هنر لنکستر (2012)، و موزه هنرهای معاصر، شیکاگو (2015) شد.

تایمز در یک بررسی درخشان اضافه کرد: «تصور کلی کسی است که اگر در یک اتاق تقریبا خالی محصور شود، می‌داند چگونه هنر بسازد». در واقع، فرر تقریبا از همه چیز و همه چیز برای خلق کردن استفاده کرد: از کیسه های کاغذی که روی آن ها می کشید، تا غوره های کاسه ای و درب سطل زباله در آویزان، مجسمه های مونتاژ شده شبیه دادا، یا نصب هایی که از نی، برگ های خشک شده و یخ استفاده می کردند. در دهه‌های 1960 و 1970، او به‌خاطر اینستالیشن‌های آوانگارد و زودگذر Process Art خود شهرت پیدا کرد و در مؤسسات بزرگی مانند موزه هنر آمریکایی ویتنی، همراه با هنرمندان مفهومی دیگر به نمایش درآمد.

در نهایت، او در حوالی دهه 1980 به نقاشی بازگشت و آثار «بدوی مصنوعی» ساخت که اغلب خانه‌ها و مردم مناطق گرمسیری را نشان می‌دادند. آثار فرر که در سال 1975 بورسیه گوگنهایم و کمک هزینه تحصیلی Pew در هنر را در سال 1993 دریافت کرد، اکنون در مجموعه‌های موزه‌های بزرگ در سراسر جهان وجود دارد.

VILLENA TREASURE TRIAL . به گزارش El Pais، مراحل دادگاه مقدماتی علیه شهردار شهر ویلنا اسپانیا و مدیر موزه ویلنا (MUVI) به دلیل غفلت احتمالی که منجر به سرقت تکان دهنده گنجینه ویلینا، یکی از مهمترین مصنوعات طلای عصر برنز اروپا شد، آغاز شده است.

انجمن دفاع از حاکمیت قانون و مبارزه با فساد (ADED) در شکایتی که ارائه کرده است، کارکنان موزه را نیز مسئول امنیتی کرده است و مدعی شده است که سهل انگاری شدید در اقدامات امنیتی مسئول این سرقت است که جرم علیه میراث تاریخی است. از آنجایی که موزه متعلق به شهر است، ADED شهردار محلی چپ گرای فولگنسیو سردان و یکی دیگر از مقامات محلی را متهم کرده است که در حفاظت از موزه نیز کوتاهی کرده اند. قاضی پرونده از دادستانی درخواست کرده است که آیا دادگاه می تواند ادامه یابد یا خیر.

گنج ویلنا شامل 66 آیتم، از جمله 11 کاسه طلا، 28 دستبند طلا و موارد دیگر است که مجموع آن به حدود 10 کیلوگرم (22 پوند) طلا می رسد. در 27 آگوست، دزدان تقریبا تمام آن را ترک کردند و تنها تعداد انگشت شماری ظروف نقره، یک دستبند، زیور آلات و یکی از چهار تاج را که گمان می‌رفت در هنگام فرار انداخته شده است، به جا گذاشتند.

خلاصه

شورای شهر در شهر Heidenau آلمان رای به توقف نصب جدید "Stolpersteine" ("سنگ تلو تلو خوردن" در انگلیسی) یا پلاک‌های کوچک برنجی حکاکی شده، که آثار هنری برای بزرگداشت قربانیان هولوکاست در خارج از خانه‌هایی هستند که زمانی در آن زندگی می‌کردند، داده شده است. [نیویورک تایمز]

نقاشی آلفرد ویروس کوالسکی اواخر قرن نوزدهم، اوایل قرن بیستم زمستان - عقب نشینی ناپلئون از مسکو، پس از اطلاع از غارت شدن آن توسط نازی ها و آویزان شدن آن در یک باشگاه افسران اس اس، توسط مالک خصوصی به موزه ملی ورشو بازگردانده شد. [یادداشت از لهستان]

یونان و بلغارستان با "یادداشت تفاهم" جدیدی موافقت کرده اند که بر اساس آن صوفیه 48 اثر غارت شده در طول جنگ جهانی اول را به آتن در ازای بقایای فانی تزار ساموئل بلغارستانی که از 997 تا 1014 سلطنت کرد و در حال حاضر در موزه یونان نگهداری می شود، به توافق رساندند. [ووریا]

سناتور مایک لی به تنهایی لایحه ای را دوشنبه شب با هدف جلوگیری از تخریب یادبودهای ریاست جمهوری، به ویژه از جمله مرکز هنرهای نمایشی جان اف کندی، پرزیدنت ترامپ مسدود کرد. [واشنگتن پست]

پاتریک برانکو رویوو، مدیر شرکتی که برج ایفل را برای شهر پاریس اداره می‌کند، در پایان سال پس از یک نارضایتی و اعتصاب بزرگ کارگران به دلیل برداشتن کارگران زن از این بنای تاریخی در اوایل سپتامبر و جایگزینی آنها با مردان برای ملاقات یک هیئت مذهبی، کناره‌گیری خواهد کرد. [لو فیگارو]

گروه هنری سامی دادادالو برنده جایزه MUNCH شامل 300000 کرون (31270 دلار) شده است [ArtReview]

ضربه زننده

هستی و زمان . به گزارش ARTnews، مستند جدیدی درباره زندگی، هنر و ذهن رادیکال اتل عدنان، بیننده را به اعماق جهان شاعرانه این هنرمند فقید می برد. عدنان هستی و زمان (2026) اولین فیلم بلند کارگردان ماری ولنتاین ریگان است که در پنج سال گذشته قبل از مرگ عدنان در 14 نوامبر 2021 ساخته شده است. این فیلم بین خانه عدنان در پاریس تا کوه تامالپایس سفر می کند، موضوع شعرها و آثار هنری عدنان طی چندین دهه زندگی در پایگاه آن، در Sausali.

در سرتاسر، این هنرمند به طرز عجیبی درباره بسیاری از جنبه‌های زندگی خارق‌العاده‌اش فکر می‌کند: روبه‌رو شدن با تاریخ پس از دوران کودکی در بیروت. چگونه او فجایع زندگی پدر سوری و مادر یونانی خود را که شاهد سقوط امپراتوری عثمانی و سوزاندن «شهر گمشده» مادرش در سال 1922 بود، یعنی Smyrna (ازمیر، ترکیه فعلی) "جذب" کرد. حفظ یک هنر تجسمی "به زبان عربی"؛ و معنای تجربه «هستی و زمان»، دغدغه‌های اصلی هنر و نوشتن اوست.