راویندرال آنتونیس، عکاس حیات وحش سریلانکا، به خاطر عکس‌های خوب، به فیل‌ها احترام گذاشت.

کلمبو - مرگ اخیر کاوانتیسا، یک «تاسکر» مشهور در یکی از نقاط داغ درگیری بین انسان و فیل سریلانکا، بر اثر جراحت گلوله باعث غم و اندوه، خشم و مجموعه‌ای از اعتراضات عمومی شده است. همچنین این بحث برانگیخته شده است که آیا عکاسانی که عاج‌ها را دنبال می‌کنند - فیل‌ها، معمولا نر، با عاج‌های بزرگ - همچنین با قرار گرفتن بیش از حد در معرض آنها، یا گاهی به نظر می‌رسد که حیوانات را آزار می‌دهند، آنها را در معرض خطر قرار می‌دهند. برای راویندرالال آنتونیس، عکاس کهنه کار حیات وحش و حافظ محیط زیست، این بحث منعکس کننده تغییرات گسترده تری در عکاسی حیات وحش است.

آنتونیس چندین دهه قبل از ظهور دوربین‌های دیجیتال یا رسانه‌های اجتماعی، تک تک ماهی‌ها را شناسایی و نام‌گذاری کرده است و زندگی آنها را طی سال‌ها مشاهده مستند می‌کند. او همچنین از سال 2005 تا 2007 به عنوان رئیس قدیمی‌ترین سازمان حفاظتی سریلانکا، انجمن حفاظت از حیات وحش و طبیعت (WNPS) خدمت کرده است، که در طی آن از چندین طرح حفاظتی حمایت کرد. آنتونیس در حال حاضر 80 ساله با مالاکا رودریگو، یکی از همکاران Mongabay صحبت کرد که چگونه شیفتگی دوران کودکی او با حیات وحش و یک برخورد تصادفی باعث شکل گیری کار پیشگامانه او شد.

او همچنین نگاهی اجمالی به دوران قبلی ارائه کرد که در آن عکاسی از حیات وحش به اندازه ثبت یک تصویر، حوصله و مشاهده داشت. مصاحبه زیر برای طولانی بودن و وضوح کمی ویرایش شده است. Mongabay: شما جزو اولین عکاسان حیات وحش در سریلانکا هستید. این علاقه به حیات وحش چگونه و از چه زمانی آغاز شد؟ راویندرالال آنتونیس: علاقه من به حیات وحش از سن بسیار پایین شروع شد. در سال 1955، زمانی که در کالج سنت توماس در کوه لاوینیا دانشجو بودم، مادرم کتابی به نام نه انسان خوار به من داد… این مقاله در اصل در Mongabay منتشر شده است.