رزهای سنگی قدرت درونگرا بودن را به من نشان دادند

در مدرسه شبانه روزی در اوایل دهه 90، سکوت به عنوان ضعف تلقی می شد. اما بعد دیدم که گیتاریست گروه، جان اسکوایر، در حالی که پشت یک حاشیه پنهان شده بود، سر و صدای زیادی ایجاد کرد - و قدرت کم‌گفتن را آموختم.

در سپتامبر 1991، من را تازه به چرخ گوشت یک مدرسه شبانه روزی میدلندز انداختند. در این گودال خرس، شکارچیان بودند و طعمه ای هم وجود داشت. تو یا همان آلفای راگبی پرحاشیه بودی که در خوابگاه هشت پسرانه به بدن های رنگ پریده یک حوله خیس می زدی. یا شبح دلتنگ، نگهبان شما را نگه می‌دارد، بی‌وقفه آماده می‌شود تا اتاقک توالت شما را با لگد باز کنند یا کیسه دستشویی‌تان را از محل آتش‌نشانی بیرون بیاورند.

ذهن من همیشه پر سر و صدا بود، با نظرات، داستان ها، جوک ها رقابت می کرد. اما زمانی که به اندازه کافی فکری را در نظر گرفتم، گفتگو بدون من ادامه داشت. ناگهان، تحت نظارت اجتماعی 24 ساعته در دنیایی که اعتماد به نفس در آن پادشاه است، احساس کردم که نادیده گرفته شده‌ام. ادامه مطلب...