رصدخانه روبین سیاره کوتوله احتمالی فراتر از پلوتون را کشف کرد - بزرگترین سیاره در 20 سال اخیر

از زمانی که رصدخانه Vera C. Rubin رسما بررسی یک دهه خود از کیهان را آغاز کرد، تنها چهار ماه می گذرد و در حال حاضر فراتر از انتظارات است. آخرین یافته روبین - دنیای یخی که در فاصله ای دورتر از پلوتون به دور خورشید می چرخد ​​- ممکن است ششمین سیاره کوتوله منظومه شمسی ما باشد. علاوه بر این، به نظر می رسد این نامزد یکی از بزرگترین و درخشان ترین اجرام کشف شده در این منطقه از همسایگی کیهانی ما باشد.

ماریو جوریچ، استاد نجوم در دانشگاه واشنگتن و رهبر تیم منظومه شمسی روبین، در بیانیه‌ای گفت: «پیدا کردن جسمی به این بزرگی، تقریبا 1000 کیلومتر [621 مایل]، چیزی است که شاید یک بار در هر نسل اتفاق بیفتد. این بزرگترین جرم فرا نپتونی است که در حدود 20 سال گذشته کشف شده است، و روبین آن را در حالی که هنوز در حال راه اندازی تلسکوپ بودیم، کشف کرد.

این نامزد سیاره کوتوله به طور موقت 2026 ED138 نامگذاری شده است و جوریک این کشف را در کنار متیو هولمن، اخترفیزیکدان ارشد در مرکز اخترفیزیک هاروارد و اسمیتسونیان، در یک کنفرانس مطبوعاتی در روز سه شنبه ارائه کرد.

هولمن برای اولین بار ED138 را در حین اجرای داده‌های Rubin از طریق کد جستجویی که برای مقایسه میلیاردها ردیابی از اجسام متحرک و یافتن مواردی که با همان شیء مطابقت دارند ایجاد کرد، مشاهده کرد. این جسم فورا توجه او را به خود جلب کرد، زیرا روشنایی و فاصله آن نشان می داد که به طور غیرعادی بزرگ است.

هولمن در بیانیه گفت: «اولین واکنش من یک ناباوری هیجان‌انگیز بود. "اشیایی مانند این بسیار نادر هستند، بنابراین من بلافاصله شروع به بررسی کردم که آیا من یا کد کار اشتباهی انجام داده ایم."

روبین در اواخر ژوئن به طور رسمی بررسی میراث فضا و زمان خود را آغاز کرد. در طول این کارزار علمی 10 ساله، رصدخانه هر سه روز یک بار نمای کاملی از آسمان نیمکره جنوبی را ثبت می کند و گنجینه ای از داده ها را تولید می کند که به دانشمندان در کشف اسرار کیهان کمک می کند.

تصاویر روبین که مجهز به بزرگترین دوربین دیجیتالی است که تا به حال برای نجوم ساخته شده است، دارای سطح بی سابقه ای از جزئیات است. این، علاوه بر نظارت مستمر و الگوریتم‌های قدرتمند آن که میلیاردها نقطه نوری را برای یافتن اجسام متحرک غربال می‌کند، به هولمن و همکارانش اجازه داد تا ED138 را شناسایی کنند. این نامزد سیاره کوتوله مانند یک سوزن در انبار کاه در منطقه ای پر از ستارگان نزدیک به هواپیمای کهکشان راه شیری پنهان شده بود.

برای تایید کشف اولیه هولمن، جوریک در کاتالوگ ها و تصاویر روبین جستجو کرد و 20 مشاهدات دیگر از ED138 را یافت که به ماه مارس بازمی گردد. این تیم همچنین این شی را در تصاویر آرشیوی دیگر بررسی‌های مربوط به سال 2016 یافتند. داشتن بیش از یک دهه داده به آنها اجازه داد تا مدار ED138 را به طور کامل مطالعه کنند.

این دنیای دور در حال حاضر حدود 46 واحد نجومی (au) فاصله دارد، جایی که 1 au میانگین فاصله بین زمین و خورشید است. این حتی دورتر از پلوتون است که در فاصله متوسط ​​40 au می چرخد. که ED138 را به عنوان یک جرم فرا نپتونی طبقه بندی می کند: جسمی که در فاصله متوسطی بیشتر از مدار نپتون به دور خورشید می چرخد.

اجرام ماوراء نپتونی یکی از بهترین اجرام حفظ شده در منظومه شمسی هستند که از زمان شکل گیری آنها تغییر بسیار کمی داشته اند. محققان آنها را مطالعه می کنند تا در مورد چگونگی شکل گیری و تکامل منظومه شمسی برای رسیدن به وضعیت فعلی خود بیاموزند و ED138 به عنوان یک پنجره جدید جذاب به گذشته های دور عمل خواهد کرد.

تأیید اینکه آیا این جرم واقعا یک سیاره کوتوله است یا خیر، یکی دیگر از تحقیقات جذاب خواهد بود. منظومه شمسی ما در حال حاضر میزبان پنج سیاره کوتوله است که توسط اتحادیه بین المللی نجوم به رسمیت شناخته شده اند: سرس، اریس، هاومیا، ماکماکه و البته پلوتون. ED138 به خوبی می تواند ششمین شود.

برای در نظر گرفتن یک سیاره کوتوله، یک جسم باید آنقدر جرم داشته باشد که تحت گرانش خود شکلی گرد داشته باشد. فاصله، روشنایی و انعکاس سطح تخمینی ED138 نشان می دهد که عرض آن بین 373 تا 932 مایل (600 تا 1500 کیلومتر) است - به اندازه کافی بزرگ برای گرد بودن. اما محدود کردن این تخمین اندازه مستلزم مشاهدات بیشتر است.

صرف نظر از وضعیت سیاره کوتوله آن، کشف ED138 بر قدرت باورنکردنی رصدخانه روبین تاکید دارد. همانطور که در دهه آینده به اسکن آسمان ادامه می‌دهد، نمی‌توان گفت که این تلسکوپ چه چیز دیگری پیدا خواهد کرد.