رصدخانه سوئیفت ناسا در حال سقوط به زمین است. کجا می تواند فرود بیاید؟

انتظار می رود تلسکوپ فضایی پیر ناسا که بیش از دو دهه را صرف مطالعه برخی از قوی ترین انفجارهای کیهان کرده بود، طی چند روز در اتمسفر زمین فرو برود و این سوال را در مورد اینکه آیا زباله ای می تواند از فرود آتشین جان سالم به در ببرد و به کجا ختم شود، ایجاد می کند.

به گفته نیروی فضایی ایالات متحده، انتظار می‌رود رصدخانه سوئیفت پس از سال‌ها فروپاشی مداری که توسط فعالیت غیرمعمول شدید خورشیدی شتاب گرفته بود، در حوالی روز جمعه دوباره وارد جو شود.

انتظار می‌رود بیشتر فضاپیمای 1.5 تنی در هنگام ورود مجدد بسوزد، با این حال ناسا می‌گوید برخی از بخش‌های متراکم رصدخانه، از جمله اجزای تنگستن و بخش‌هایی از آینه‌های آن، می‌توانند زنده بمانند و به سطح برسند. احتمال ریزش زباله‌های باقی‌مانده در اقیانوس وجود دارد، اگرچه مقامات هنوز نمی‌توانند مکان دقیقی را تعیین کنند.

Newsweek برای اظهار نظر از طریق ایمیل با ناسا تماس گرفت.

راهروی احتمالی ورود مجدد بخش عظیمی از کره زمین را در بر می گیرد. به گفته مقامات این ماموریت، مناطقی که در منطقه تاثیر بالقوه قرار دارند شامل بخش هایی از آفریقا، استرالیا، هند، آسیای جنوب شرقی، آمریکای مرکزی و آمریکای جنوبی است. محدوده وسیع نشان دهنده دشواری پیش بینی مسیر نهایی ماهواره تا اندکی قبل از ورود مجدد است.

تغییرات کوچک در شرایط جوی می تواند به طور قابل توجهی مکان جدا شدن فضاپیما را تغییر دهد. در نتیجه، مقامات معمولا پیش‌بینی‌های ورود مجدد را تنها در آخرین ساعات قبل از بازگشت ماهواره به زمین محدود می‌کنند. نیروی فضایی ایالات متحده به ردیابی مدار سوئیفت در هنگام فرود ادامه می دهد.

بازگشت تلسکوپ به دنبال یک تلاش ناموفق برای نجات ماموریت صورت می گیرد. ناسا شرکت خصوصی Katalyst Space را استخدام کرد تا با استفاده از یک فضاپیمای روباتیک به نام Link، که برای نزدیک شدن به سویفت و کمک به بالا بردن مدار آن در نظر گرفته شده بود، نجات دهد. اما ماموریت با مشکلات فنی مواجه شد و هرگز به اندازه کافی برای اجرای مانور نزدیک نشد. خودروی نجات بعدا دوباره وارد جو زمین شد و سوئیفت را در مسیر بازگشت به سمت زمین رها کرد.

فعالیت شدید خورشیدی در چند سال گذشته نیز نقش داشته است. افزایش فعالیت خورشیدی می تواند اتمسفر بالای زمین را گرم و گسترش دهد و باعث ایجاد کشش بیشتر در ماهواره های موجود در مدار پایین زمین و کاهش سریع ارتفاع آنها شود. مقامات ناسا گفتند که این شرایط باعث تسریع فرود سوئیفت شد.

رصدخانه سوئیفت که در سال 2004 راه اندازی شد، برای چرخش سریع به سمت انفجارهای پرتو گاما، از جمله پرانرژی ترین انفجارهای جهان، طراحی شد. این رصدخانه در طول ماموریت 22 ساله خود بیش از 2000 انفجار پرتو گاما و حدود 1400 ستاره در حال انفجار را شناسایی کرد. همچنین مشاهداتی از سیاهچاله‌ها، دنباله‌دارها و سیارک‌ها انجام داد و به عنوان یک سیستم هشدار اولیه برای رصدخانه‌های بزرگ‌تر از جمله تلسکوپ فضایی هابل و تلسکوپ فضایی جیمز وب عمل کرد.

در اواخر اکتبر، فضاپیما برای حفظ مشاهدات پایدار بسیار پایین آمده بود و کنترل‌کننده‌های مأموریت سیستم‌های آن را خاموش کردند و یکی از طولانی‌ترین ماموریت‌های اخترفیزیک ناسا را ​​به پایان رساند.

برای این داستان با سردبیران نیوزویک تماس بگیرید: آنتونی موری و جنیفر رادکلیف.