رهبر بعید ژاپن که همه سیاهان را رد کرد

دیرز در سن 14 سالگی از منطقه خلیج هاوک در نیوزلند به ژاپن نقل مکان کرد.

وارنر دیرس نمی خواست به ژاپن برود. حالا، او نمی خواهد برود.

یک دهه پیش، گرانت، پدر Dearns، به عنوان مربی نیرو و تهویه در تیم برتر ژاپنی NEC Green Rockets مشغول به کار شد و خانواده را از جزیره شمالی نیوزلند به یک شهر اقماری در خارج از توکیو برد.

برای Dearns، مانند بسیاری از نوجوانان 14 ساله، مبادله همکلاسی ها، کشورها، قاره ها و فرهنگ ها جذابیتی نداشت.

ردیف دوم که روز شنبه در ورزشگاه آلیانز در مقابل انگلیس کاپیتان ژاپن خواهد بود، می گوید: «گفتم نمی خواهم بروم.

من و خواهرم می‌خواستیم پیش مادربزرگ و پدربزرگمان [در نیوزلند] بمانیم.»

اما با اکراه، آنها به این سفر رفتند و مادر دیرس، تانیا، بازیکن سابق نت بال نیوزلند، از شغل مربیگری خود دست کشید تا به خانواده کمک کند در ژاپن مستقر شوند.

Dearns به یاد می‌آورد: «یک یا دو سال اول کمی طول کشید تا با آن سازگار شویم، فرهنگ بسیار متفاوت از نیوزلند است و مانع زبان نیز کمک چندانی نکرد.

"در دبیرستان هیچ کس دیگری وجود نداشت که انگلیسی صحبت کند. من بچه ای بودم که برجسته بودم، تنها کسی که موهای فرفری بلوند داشت، بنابراین بسیار سرگرم کننده بود."

دلایل دیگری نیز وجود داشت که Dearns برجسته بود.

او حتی در نوجوانی 6 فوت و 8 اینچ قد داشت و بیش از 19 سنگ (120.6 کیلوگرم) وزن داشت.

در نیوزلند، دینز بیشتر به بسکتبال علاقه داشت تا راگبی. اما در دبیرستان Kashiwa - یکی از قوی‌ترین مدارس راگبی ژاپن - آنها او را به یک هیولا تبدیل کردند.

مربیان مدرسه Dearns برای تکمیل اندازه و سرعت دویدن با پاهای بلند، ژیمناستیک را در برنامه تمرینی او قرار دادند و او را مجبور کردند تا با هم تیمی هایش با مانع روبرو شود و تلنگر بزند تا چابکی او در اطراف زمین بهبود یابد.

دور از مدرسه، او به باشگاه پدرش می رفت و در کنار بازیکنانی مانند الکس گود، مدافع کناری سابق انگلیس، ورزش می کرد.

با توجه به آموزش فوق العاده راگبی، Dearns به سرعت پیشرفت کرد.

زنده در BBC Radio 5 Live، وب سایت و برنامه ورزش BBC

او که به دلیل شرایط اقامت واجد شرایط بود، اولین بازی خود در ژاپن را در نوامبر 2021 در تنها 19 سالگی انجام داد.

تا سال 2023 فرانسه، او یک بازیکن ثابت بود و در هر چهار مسابقه این تیم در جام جهانی راگبی حضور داشت.

او یک سال را در نیوزیلند در هاریکنز در تعطیلات یک فصل گذرانده است، جایی که انرژی بی‌پایان، دست‌های نرم و قدرت خط‌آمیزی او به تیم ولینگتون کمک کرد تا اولین قهرمانی سوپر راگبی خود را در یک دهه به دست آورد.

بازی در کنار All Blacks Jordie Barrett، Ruben Love، Cam Roigard و Peter Lakai، افق دید Dearns را یک بار دیگر گسترش داد.

دیرنز افزود: "عالی بود، من باید بنشینم و ببینم که پسرها چگونه آماده می شوند."

"بچه های All Blacks به خصوص پیشتاز هستند و بخشی از گروه رهبری هستند، من باید از بازی کردن با پا لذت ببرم و تماشا کنم که چگونه کارها را انجام می دهند."

احتمال اینکه عزیزان دید دائمی تری داشته باشند مطرح شد.

چهره‌های مختلف در صحنه راگبی نیوزیلند به این فکر می‌کردند که آیا Dearns می‌تواند به وطن خود بازگردد، منتظر یک شرط سه ساله توقف در آزمون و سپس انتقال وفاداری خود به All Blacks باشد.

او درباره احتمال تغییر طرف می‌گوید: «این چیزی رسمی نبود، این همه شایعه بود.

چند نفر پیش من آمدند و از من پرسیدند که آیا هرگز به آن فکر خواهم کرد یا خیر. این هرگز برای من یک گزینه نبود.

Dearns به خاطر نقش این کشور در توسعه خود مدیون ژاپن است. اما ژاپن نیز اکنون خانه است.

درنس که اکنون این زبان را روان صحبت می کند و پسرش در این کشور به دنیا آمده است، هنگام سرود ملی کشورش در جام جهانی گذشته اشک ریخت.

Dearns در آخرین بازدید خود از Twickenham، در سال 2022، تلاشی را با یک استراحت و بارگذاری به سمت نائوتو سایتو، نیمه‌شخصی انجام داد. در آخرین دیدار تیم‌ها، در توکیو در سال 2024، او به دو نفر دیگر کمک کرد، یکی از طریق گرفتن و رفتن با یک دست در خط میانی.

Dearns از سوراخی خارج می شود تا در نوامبر 2022 در شکست 52-13 ژاپن در Twickenham تلاش کند.

با این حال، در هر دو مورد، ژاپن در پایان اشتباه امتیازات سنگین قرار گرفت.

اگر می‌خواهند تویکنهام را شوکه کنند، دیرز باید تلاشی فوق‌العاده رو به جلو انجام دهد، و همچنین لحظات پرمحتوای تولید کند.

او می‌گوید: «این همیشه یک نبرد ثابت است و انگلیس کار بسیار خوبی در بازی‌های اسکرام و خط‌آوت انجام می‌دهد، آنها بدیهی است که بسیار فیزیکی هستند.

عزیزان راه زیادی را طی کرده اند. اما پیروزی در روز شنبه بزرگترین قدم او خواهد بود.

Borthwick اوجومو را به چالش می کشد تا استعدادها را با سرسختی مطابقت دهد

پولاک در کنار اوجومو و جوزف در تیم جسورانه انگلستان شروع می کند