روتر و مودم یا دروازه: در واقع چه چیزی در شبکه خانگی شما وجود دارد؟

تجهیزات شبکه ای را که دستگاه های شما را به اینترنت متصل می کند، بشناسید.

از ناآشنا بودن با اصطلاحات شبکه خانگی احساس بدی نداشته باشید. بسیاری از مفاهیم برای اکثر مردم تا زمانی که نیاز به رفع مشکلات شبکه خانگی خود نداشته باشند، مرتبط نیستند. هدف این است که شبکه شما به طور یکپارچه با پس زمینه ترکیب شود، همانطور که هنگام رانندگی با ماشین خود زیاد به کاربراتور یا باتری فکر نمی کنید.

با این حال، درک شبکه شما نه تنها برای عیب یابی، بلکه برای آگاهی از آنچه که برای آن هزینه می کنید و تصمیم گیری در مورد آنچه واقعا نیاز دارید مفید است. مدت‌هاست که ارائه‌دهندگان خدمات اینترنتی (ISP) هزینه‌های اجاره تجهیزات را دریافت می‌کنند، اگرچه خوشبختانه این امر در سال‌های اخیر کمرنگ شده است. اگر ISP شما هنوز هزینه ای را دریافت می کند، می توانید با خرید سرویس خود در پول خود صرفه جویی کنید. حتی اگر یک واحد در برنامه شما گنجانده شود، آوردن واحد خود می تواند انعطاف پذیری و گزینه های بیشتری را باز کند.

بیایید تفاوت های اساسی بین روتر، مودم و دروازه را بررسی کنیم. درک آنها سخت نیست، حتی اگر به نظر می رسد برخی از شرکت ها عمدا خطوط را محو می کنند.

اکثریت قریب به اتفاق اتصالات اینترنتی به یک مودم (مخفف Modulator-Demodulator) وابسته هستند. این سخت‌افزار سیگنال‌های کابل یا خط تلفن را به شکل دیجیتالی که دستگاه‌های شما می‌توانند آن را درک کنند، ترجمه می‌کند، و همچنین بالعکس. برای یک تعریف ساده تر، مودم دستگاهی است که با اینترنت صحبت می کند. تنها راهی که می توانید به طور بالقوه از داشتن نوعی مودم صرف نظر کنید این است که اتصال فیبر خالص داشته باشید. آن‌ها مودم را با یک پایانه شبکه نوری (ONT) جایگزین می‌کنند، که از نظر عملی از نظر عملکرد همان نوع دستگاه است.

روترها وظایف متعددی دارند. در درجه اول، آنها داده های مودم را به (و از) دستگاه های جداگانه هدایت می کنند، چه از طریق کابل های Wi-Fi یا اترنت. اما آنها همچنین می‌توانند داده‌های کاملا محلی را در شبکه خانگی شما هدایت کنند، مثلا اگر فیلم‌ها را از سرور Plex به تلویزیون خود پخش می‌کنید. برخی از روترها علاوه بر این، با عمل به عنوان کنترل کننده ماده یا اتصال لوازم جانبی مبتنی بر Thread با شبکه محلی و اینترنت، به عنوان هاب خانه هوشمند عمل می کنند. در تمام این مدت، آنها از طریق اقداماتی مانند فایروال از شبکه شما در برابر نفوذ و بدافزار دفاع می کنند.

همچنین می توانید با استفاده از ابزارهایی مانند نمایه های کاربر و شبکه های مهمان، ترافیک را به صورت دستی مدیریت کنید.

در یک زمینه شبکه خانگی، یک دروازه معمولا یک مودم و روتر را در یک دستگاه ادغام می کند. مزیت آشکار این سادگی است، زیرا ISP ها اغلب یک دروازه (به طور فزاینده بدون هزینه اضافی) در برنامه ماهانه شما قرار می دهند. اتفاقا تعداد زیادی از اینها را در خرده فروشان عادی نخواهید دید. دروازه‌های موجود از فروشگاه‌ها اغلب برای کسب‌وکارها و سایر سازمان‌هایی هستند که به دنبال کنترل پیشرفته بر داده‌های ورودی و خروجی هستند. ممکن است با دروازه‌های ترکیبی روبرو شوید، اما معمولا استفاده از واحدهای جداگانه برای هر کدام سودمندتر است.

چه ISP شما یک دروازه یا یک مودم و روتر جداگانه در اختیار شما قرار دهد، احتمالا یک راه‌اندازی شبکه ارزان قیمت و با کمترین مخرج مشترک برای یک خانه مدرن دریافت خواهید کرد. این می تواند به معنای Wi-Fi 6 باشد، و تقریبا مطمئنا به معنای پیکربندی غیر مش است. Wi-Fi 6 برای بسیاری از سناریوها کاملا قابل اجرا است، اما فرمت توسط Wi-Fi 6E و 7 که شامل یک باند سریعتر 6 گیگاهرتز در بالای گزینه های معمول 2.4 و 5 گیگاهرتز است، تحت الشعاع قرار گرفته است. در همین حال، گاهی اوقات ممکن است برای جلوگیری از ایجاد مناطق مرده یا اطمینان از سرعت ثابت در سرتاسر خانه، سیستم های توری بالا ضروری باشند.

مسیریاب‌ها و دروازه‌های پیش‌فرض نیز می‌توانند نسبت به سایر ویژگی‌ها سبک باشند، اما واقعا سرعت و پوشش است که بیشترین اهمیت را دارد. با تجهیزات استوک، به پتانسیل جدیدترین تلفن‌ها و رایانه‌ها نزدیک نمی‌شوید، هرگز به کاربردهای دیگر مانند سرورهای خانگی یا لوازم جانبی خانه هوشمند اهمیت ندهید.