روستای انگلیسی در اعتراض به اردوگاه مهاجران به ترک بریتانیا رای داد

16 سپتامبر (UPI) -- یک روستای کوچک در 50 مایلی شمال غرب لندن روز چهارشنبه به جدایی از بریتانیا رای داد که در بحبوحه اختلاف با دولت بر سر برنامه های اسکان 1256 پناهجوی مرد در پایگاه نظامی سابق تنها یک مایل دورتر بود.

ساکنان پیدینگتون در آکسفوردشایر، با جمعیت 350 نفر، با 285 رای موافق در برابر 26 رای به استقلال در همه پرسی سازماندهی شده توسط شورای محلی.

رهبران محلی این نتیجه را به عنوان یک پیروزی برای دموکراسی مردمی ستایش کردند، علیرغم اینکه رای گیری فاقد وجهه قانونی است و فقط نمادین است.

سوزانا پردن، نایب رئیس شورای کلیسای پیدینگتون، در حالی که نتایج را درست بعد از ساعت 7 صبح به وقت محلی در خارج از سالن دهکده اعلام کرد، گفت: "ما پیدینگتون روستایی هستیم که غرش می کند."

رئیس شورای محله، تیم مک نالی، گفت: "این نمونه ای از دموکراسی در عمل است. ما به عنوان افراد زیردست وارد این دهکده شدیم -- ما یک ایده حیله گر داشتیم. ما پیامی به جهان داده ایم."

این روستا رای گیری را به عنوان بخشی از نبرد مداوم علیه طرح اسکان پناهجویان بسیار نزدیک به روستا برگزار کرد و استدلال کرد که مقیاس درگیر به این معنی است که تعداد افراد محلی بسیار بیشتر خواهد بود و این واقعیت که همه آنها مرد خواهند بود تهدیدی برای زنان و دختران هستند و به حق آزادی حرکت آنها بدون ترس از آزار و اذیت یا احتمالا تجاوز آسیب می‌رسانند.

دولت گفت که نگرانی های روستاییان را درک می کند و گوش می دهد، اما عقب نشینی نمی کند، با این استدلال که عادلانه است که بار اسکان مهاجران در حالی که درخواست های پناهندگی آنها بررسی می شود توسط کد پستی مرفه و کمتر مرفه تقسیم شود.

ما قصد نداریم برنامه‌هایمان را تغییر دهیم، اما گوش می‌دهیم، ناامیدی آشکار جامعه در پیدینگتون را می‌شنویم. ما برای کاهش پناهندگی عقب مانده‌ای که [از دولت قبلی] به ارث برده‌ایم، اقدام می‌کنیم، درخواست‌های پناهندگی را تسریع می‌کنیم، سال گذشته رکورد تعداد اخراج‌ها را داشتیم و شاهد بودیم که قایق‌های کوچک برای عبور از فرانسه در تابستان امسال کاهش یافتند. لیزا نندی، وزیر فرهنگ، به رادیو بی بی سی گفت.

نندی گفت: «در عین حال، ما تعهداتی در قبال افرادی که به این کشور می‌آیند و به دنبال امنیت برای اسکان آن‌ها هستند، داریم و برای سال‌های متمادی این اقامتگاه عمدتا و گاهی منحصرا در برخی از فقیرترین جوامع کشور، از جمله در بخش‌هایی از شهر من در ویگان متمرکز شده است... همه ما باید تلاش خود را انجام دهیم.»