رونق ساختمان 300000 نفر را در مسیر بلایای احتمالی هیمالیا قرار می دهد
ساخت تاسیسات گردشگری، مسکن و زیرساخت ها در بخش هایی از نپال و اوتاراکند هند افزایش یافته است.
ساخت تاسیسات گردشگری و مسکن در بخشهایی از نپال و اوتاراکند هند افزایش یافته است.
یک مطالعه جدید نشان می دهد که حداقل 300000 نفر در بخش هایی از منطقه هیمالیا اکنون ممکن است در مسیر بلایای احتمالی زندگی کنند.
محققان دریافتند که میزان زمین های ساخته شده در مناطق پرخطر در شمال نپال، بخش هایی از جنوب شرقی تبت و گوشه ای از اوتاراکند هند حدود 45 درصد بین سال های 2016 تا 2023 رشد داشته است.
بر اساس مطالعه بررسی شده منتشر شده در Scientific Reports، در مناطقی که به ویژه توسط سیل دریاچه های یخبندان تهدید می شوند، توسعه حتی سریعتر افزایش یافته است و تقریبا 78 درصد در مدت مشابه افزایش یافته است.
تیم دانشمندانی که در پشت آن بودند گفتند که تعداد واقعی افراد در معرض تهدید میتواند بسیار بیشتر باشد، زیرا آنها فقط یک قلمرو خاص را تجزیه و تحلیل کردند و نه مناطق همسایهای که با خطرات مشابهی روبرو هستند.
این مطالعه قبل از سیل عظیم ویرانگر ماه اوت انجام شد که بیش از 1400 کشته و هزاران ناپدید در نپال بر جای گذاشت. اخیرا چندین حادثه کوچکتر رخ داده است، از جمله سیل در امتداد رودخانه بودی گانداکی در 11 اکتبر که به 200 خانه آسیب رساند، پنج پل را برد و پنج نفر را ناپدید کرد.
مرکز توریستی مهم پوخارا در سالهای اخیر توسعه چشمگیری داشته است
9 محقق از بریتانیا، نپال و هند به مناطقی تا 50 کیلومتری پایین دست رودخانه های هیمالیا و همچنین حدود 1360 دریاچه یخچالی پرداختند.
آنها توسعه قابل توجهی در این مناطق پیدا کردند - از جمله گسترش امکانات گردشگری، توسعه زیرساخت ها و املاک و مستغلات.
واضح است که در پوخارا، یک مرکز گردشگری بزرگ در پای هیمالیا است که در 30 سال گذشته به طور قابل توجهی رشد کرده است تا از افزایش چشمگیر بازدیدکنندگان برخوردار باشد.
شهردار دانا راج آچاریا میگوید مقابله با خطر ناشی از رودخانه ستی گانداکی، که از رشته کوه آناپورنا سرچشمه میگیرد و درست از میان شهر میگذرد، چالش بزرگی است. او میگوید که بسیاری از ساختمانهای قدیمی تنها 5 متر با سواحل رودخانه فاصله دارند، علیرغم قوانین جدید که آنها را ملزم به دورتر بودن میکند.
اینکه ما آنها را به کجا منتقل می کنیم و چگونه این کار را انجام می دهیم، چالش واقعی است.
در شمال، منطقه کوه نوردی آناپورنا که شهرت جهانی دارد قرار دارد که شاهد افزایش عمده سکونتگاهها در کنارههای رودخانه بوده است - برخی از آنها توسط سیلهای اخیر و رانش زمین آسیب دیدهاند.
Purpa Chhiring Lama، که یک خانه در آنجا اداره می کند، احساس درماندگی می کند. به طور معمول تمام 20 اتاق او در این زمان از سال - فصل اوج کوه نوردی - اشغال می شود، اما اکنون فقط پنج اتاق اشغال شده است. ما بیش از 40 سال است که این تجارت را انجام می دهیم، اما هرگز چنین فاجعه ای را ندیده ایم.
کریشنا گوچان که هتلش نزدیک رودخانه مودی است که از یخچال های طبیعی تغذیه می شود نیز نگران است. این رودخانه در صورت فروریختن یخچال طبیعی یا ترکیدن دریاچه یخبندان و ما در ترس دائمی زندگی میکنیم، میتواند سیل شود.
خاگندرا پودل، جغرافیدان در پردیس محلی دانشگاه تریبووان، پیشنهاد میکند که سرمایهگذاران گردشگری برخی از این مکانها را بدون در نظر گرفتن ریسکها به عنوان مقصد معرفی میکنند. این شبیه به آنچه در بخشهایی از درههای هیمالیا در شمال هند که میزبان زیارتهای بزرگ هستند، میافتد.
رئیس اتحادیه هتلهای پوخارا اذعان میکند که کسبوکارهای گردشگری «بدون برنامهریزی مناسب» در منطقه گسترش یافته و «بهطور تصادفی» ارتقا یافتهاند.
لاکسمن سوبدی میگوید: «زمانی که فاجعهها رخ میدهند، دیگر دیر شده است. ما به عنوان یک نهاد حرفه ای در تلاش هستیم تا در بین کارآفرینان و سرمایه گذاران گردشگری آگاهی ایجاد کنیم.
لحظه ای که در اثر سیل ناگهانی رودخانه بودی گانداکی نپال، ساختمان ها از بین می روند.
اما این فقط گردشگری نیست. مناطق اطراف رودخانه های بوتکوشی و تریشولی شاهد افزایش قابل توجهی در ساخت نیروگاه های برق آبی بوده اند.
سی اسکات واتسون، نویسنده اصلی این مطالعه، یخبندان شناس دانشگاه لیدز هشدار می دهد: "با افزایش جمعیت دره های رودخانه ها، تصمیمات توسعه ای که امروزه اتخاذ می شود، خطر فاجعه را برای دهه های آینده شکل می دهد."
و حتی ممکن است ساختمان های بیشتری نسبت به ساختمان هایی که توسط محققان شناسایی شده است در معرض تهدید قرار گیرند.
این مطالعه ساختمان های در معرض خطر را به عنوان تمام ساختمان هایی که در 50 متری عمودی (164 فوت) از سطح رودخانه یا دریاچه یخبندان قرار داشتند، طبقه بندی کرد.
اما در جریان سیل فاجعه بار در 26 اوت، مردم محلی در منطقه راسووا می گویند که سطح رودخانه در برخی نقاط 70 متر (230 فوت) افزایش یافته است - بنابراین حتی ساختمان هایی که نسبتا از سواحل رودخانه فاصله داشتند توسط لجن و زباله مورد اصابت قرار گرفته و مدفون شدند.
دو ماه پس از سیل ویرانگر ماه اوت، این ساختمان ها در بازار تریشولی همچنان ویران شده اند
خطرات در همه این مناطق عمدتا ناشی از گرمایش در منطقه هیمالیا است، که دانشمندان می گویند با سرعت دو برابر جهانی اتفاق می افتد. این امر سرعت ذوب یخچالها، میدانهای یخ، برفها و زمینهایی را که معمولا در تمام طول سال یخ زده است، افزایش داده است.
این به نوبه خود میتواند دامنههای کوهستانی را که اغلب در اثر زلزله میلرزند، بیثبات کند و بلایای ویرانگر را در پایین دست به وجود آورد.
ذوب سریع همچنین دریاچه های یخبندان را پر می کند و گسترش می دهد تا زمانی که منفجر شوند و باعث سیل های مرگبار شود. نپال به تنهایی حدود 30 مورد از این رویدادها را از سال 1940 ثبت کرده است.
مسئله دیگر این است که افزایش دما باعث میشود باران به ارتفاعات بالا برود، جایی که فقط برف میبارید و منجر به خرابی شیبها، ریزش سنگ و یخ و بلایای دیگر میشود.
بالندرا شاه، نخست وزیر نپال در سخنرانی اخیر خود در مجمع عمومی سازمان ملل، خطرات تغییرات آب و هوایی را مطرح کرد و گفت که کشورش برای بحرانی که ایجاد نکرده است "بهای گزافی" می پردازد.
هر فاجعه بزرگی سالها توسعه را تهدید میکند. و یک کشور فقیر را مجبور میکند برای جبران خسارتی که ایجاد نکرده پول قرض کند.»
آلتون بایرز، جغرافیدان کوهستانی در دانشگاه کلرادو که در این مطالعه شرکت نداشت، میگوید که باید به عنوان یک «تخته پرشی» برای ایجاد سیستمهای هشدار اولیه مؤثرتر و سایر اقدامات پیشگیرانه عمل کند.
اما دستیابی به آن یک چالش خواهد بود. کمپینها میگویند مقررات ساختمانی روی زمین اجرا نمیشوند و در طول سالها، توسعه در بسیاری از نقاط اتفاقی بوده است.
پروفسور سوریا راج آچاریا، کارشناس برنامه ریزی شهری و مسئول ثبت در دانشگاه نپال، می گوید: جاده ها، پروژه های برق آبی، هتل ها و شهرک های بازار در زمین های کم ارتفاع و مسطح در کنار رودخانه ها که قابل دسترسی و ساخت هستند، گسترش یافته اند.
او می افزاید، مسئولین اغلب اقدامات حفاظتی از جمله دور نگه داشتن ساحل رودخانه را نادیده گرفته اند.
اکوسیستم شکنندهای مانند هیمالیا نیازمند برنامهریزی و مقررات ساختمانی سختگیرانهتر از جاهای دیگر است، اما این قوانین ضعیف و ضعیف اجرا شدهاند.»
مقامات نپال می گویند که در حال کار برای رسیدگی به این مسائل هستند. به گفته آژانس ملی بلایای طبیعی، سکونت گاه ها در 15 متری (49 فوت) از ساحل رودخانه در امتداد کریدور Rasuwa-Bhotekoshi که اخیرا ویران شده است، به زودی ممنوع خواهد شد. به زودی قوانین مشابهی در سایر کریدورهای رودخانه ای نیز اعمال می شود.
دارم راج اپرتی، مدیر اجرایی، می گوید: «این یک شغل چالش برانگیز است زیرا مردم در بسیاری از مکان ها با زمین و دارایی خود وابستگی های عاطفی دارند، اما ما نمی توانیم خطرات فزاینده را نادیده بگیریم.
فعالان می گویند در ایالت اوتاراکند هند در مناطقی که در معرض خطر سیل هستند "ساخت و سازهای بی رویه" صورت گرفته است.
Anoop Nautiyal فعال مدعی است که داستان مشابهی در سراسر مرز غربی نپال در ایالت اوتاراکند هند رخ داده است، جایی که حداکثر محدودیت های گردشگری و مقررات زیست محیطی به نام رشد اقتصادی دور زده شده است.
روی کاغذ قوانین منطقهبندی وجود دارد که ساخت خانهها و زیرساختها را خیلی نزدیک به سواحل رودخانهها ممنوع میکند، «اما در زمین شاهد اجرای چنین قوانینی نیستیم.
دولت اوتاراکند در 12 اکتبر قوانین جدید منطقه بندی دشت سیلابی را برای تنظیم استفاده از زمین و توسعه تصویب کرد. در تصمیم کابینه این ایالت آمده است: «هدف آن حفاظت از جان، اموال و زیرساختهای مهم در برابر آسیب احتمالی سیل و در عین حال حفظ جریان طبیعی آبهای سیل است.
اما باسانتا راج آدیکاری، مدیر مرکز مطالعات بلایای طبیعی در دانشگاه تریبووان، فکر میکند که کاهش کامل چنین تهدیداتی ممکن نخواهد بود.
او پیشنهاد می کند که نمرات بیمه می تواند راه دیگری برای تشویق مردم به ساخت و ساز در مناطق کم خطر باشد. اگر مقامات بخواهند مکانها را بهعنوان پرخطر، متوسط و کم ترسیم کنند، او معتقد است که پوشش بیمهای «بر این اساس» انجام میشود تا اطمینان حاصل شود که افرادی که در مناطق امنتر خانه میسازند، محافظت بهتری خواهند داشت.
اما در حال حاضر، سرعت ساخت و ساز در سراسر منطقه هیچ نشانه ای از کندی را نشان نمی دهد.
هند و چین دوست نیستند - اما نپال می خواهد آنها را در برابر تهدیدات آب و هوایی متحد کند
خانهها و پلها با سیلهای تازه در نپال از بین رفتند
بسیاری از نپالی هایی که در سیل از بین رفته اند رسما نمرده اند و خانواده ها را در بلاتکلیفی قرار داده است.
متن اصلی (انگلیسی)
Building boom puts 300,000 people in the path of potential Himalayan disasters
The construction of tourism facilities, housing, and infrastructure has surged in parts of Nepal and India's Uttarakhand.