"رویاهای او به رویاهای من تبدیل شدند": توماس موران درباره همسر فقیدش سیارا مگیان

شوهر سیارا مگیان، قهرمان فقید المپیک، او را «مظهر روحیه جنگجوی ایرلندی» توصیف کرده است که «به نوعی دختر ایرلند» شده بود.

این ورزشکار 34 ساله در اوایل ماه جاری بر اثر سرطان روده در مرحله چهار درگذشت.

توماس موران در پستی در اینستاگرام گفت که سعی کرده است به بهترین نحو احساسات خود را توصیف کند و چگونه زندگی مشترک آنها را تنها در چند کلمه کوتاه به تصویر بکشد.

"بنابراین به جای پیامی پر از غم و اندوه، می خواهم این پیام غرور باشد. من به هر ثانیه ای که در کنار سیارا در این دنیا می گذرانم افتخار می کنم."

این زوج ماه گذشته طی مراسمی در تالار شهر بلفاست ازدواج کردند و مراسم پذیرایی در قلعه Darver، Co Louth برگزار کردند. آنها 12 سال پیش با هم آشنا شدند. موران در ادای احترام خود، اشک در چشمانش را به یاد آورد که در راهرو "در روز عروسی رویایی خود" راه می رفت.

این پست را در اینستاگرام مشاهده کنید

او در پستی نوشت: "شادی او به شادی من تبدیل شد، او ترس های من شد، و رویاهای او رویاهای من شدند. هدف من در زندگی به کمک به تحقق این رویاها، به هر طریقی که می توانستم تغییر کرد."

ما دنیای کوچک خودمان را ساختیم، خانه ای با دو گربه و یک سگ، و همه فضاها را با عشقی که فقط مال ماست پر کردیم. ما سفر کردیم و مسابقه دادیم و بردیم و باختیم، یک زندگی با تمام معایبش زندگی کردیم، اما با هم این کار را انجام دادیم."

او گفت که افتخار می کند که دست او را در بدترین دوران درمان سرطانش نگه داشته و در آخرین لحظات کنارش بوده است.

او منعکس می‌کند: «مایل‌هایی که می‌دویدیم، خانه‌هایی که می‌ساختیم، بچه‌هایی که داشتیم و آینده طولانی‌ای که با هم برنامه‌ریزی کرده بودیم».

درگذشت سیارا مگی: یکی از بزرگترین ورزشکاران ایرلند

Ciara Mageean خود را با لطف حمل کرد

"اما او برای همیشه در قلب من خواهد ماند، آن شعله امید و الهام، که به ما یادآوری می کند که در جنگ، مهم نیست که چقدر جنگ سخت باشد، درست همانطور که او انجام داد."

او با توصیف سیارا به عنوان «مهربان، دلسوز، سخاوتمند، عفونی و زیبایی فراتر از کلام»، از قدرت و انعطاف‌پذیری بی‌شمار او صحبت کرد.

او می‌نویسد: "او مظهر روحیه جنگجوی ایرلندی بود. قبل از المپیک ریو، گردنبند کوچکی به او هدیه دادم که روی آن کلمه "Invictus" حک شده بود که برگرفته از شعر معروف ویلیام ارنست هنلی بود."

می‌خواستم به عنوان نمادی از قدرت و انعطاف‌پذیری عمل کند، اما به شیوه‌ای تقریبا نبوی، او این ویژگی‌ها را به گونه‌ای که من هرگز تصورش را نمی‌کردم تجسم داد.»