روی زمین، به معنای واقعی کلمه، با افراد مشهوری که در اعتراض به نتانیاهو دستگیر شدند

خارج از سازمان ملل، در گوشه خیابان اول و خیابان سی و نهم در شهر نیویورک، بنیامین نتانیاهو جایی دیده نمی شد.

"نه-تان-یا-هو، شما نمی توانید پنهان شوید!" معترضان شعار می دادند. "شما برای ژنو سیید تحت تعقیب هستید!"

در داخل، نخست وزیر اسرائیل در حال آماده شدن برای صحبت با سازمان ملل بود، نهادی بین المللی که حداقل روی کاغذ با ادعای معترضان موافق بود و کمیسیونی در سال 2025 دریافتند که این کشور در جنگ جاری خود در نوار غزه مرتکب نسل کشی شده است.

روی آسفالت تقاطع سی و نهم و اول، گروه مدافع صدای یهودی برای صلح یک لحظه فرهنگی را جمع آوری کرده بود: بیش از صد معترض، که بسیاری از آنها نام‌هایی جسور بودند که معمولا به این مجله و دیگران برای کارهایشان روی صفحه یا روی صحنه راه پیدا می‌کنند. در ردیف اول: هنرپیشه هانا اینبیندر، نوازندگان جولین بیکر و لوسی داکوس، و کمدین مری بت بارون، و همچنین داریالیزا آویلا شوالیه و ملات ریوس، نماینده مجلس شورای شهر نیویورک، چی اوسه. سوزان ساراندون در اطراف جمعیت شناور شد.

سینتیا نیکسون چند ردیف عقب در وسط نشسته بود. در یک لبه، کالب هرون کمدین و بازیگر الیوت پیج، در کنار نماینده کنگره، برد لندر ایستاده، دست در جیبش، کمی عقب تر، شعار می دادند. تعداد بیشتری نیز وجود داشت - نامزدهای کنگره و مجالس ایالتی، هنرمندان سرگرم کننده، نوازندگان و بازیگران، همه در کنار هسته فعال روزمره عضویت JVP.

من برای گرفتن عکسی از جلوی جمعیت، ساختمان سازمان ملل در پس‌زمینه، به جمع جوکی‌های مطبوعاتی پیوستم. همه کسانی که در خیابان نشسته بودند قصد داشتند دستگیر شوند. پلیس قصد دستگیری آنها را داشت. اما هیچ یک از طرفین عجله نداشتند. اتوبوس های زندان به سمت خیابان اول حرکت کردند. چلسی منینگ، فعال قدیمی، در حالی که یک کت شلوار باریک آبی تیز پوشیده بود، بلند شد. از او پرسیدم که چرا در خیابان، در اعتراضی حضور داشت که واقعا سخنرانی نتانیاهو را مختل می کرد و نمی توانست.

انتخاب سردبیر 250 آلبوم برتر قرن 21 تا کنون 100 بهترین قسمت تلویزیونی تمام دوران 500 آلبوم برتر تمام دوران 100 بهترین فیلم قرن 21

او گفت: «این راهی است که ما به عنوان مردم خارج از این نهادها می‌توانیم سیاست‌های امپراتوری، پاک‌سازی قومی، نسل‌کشی را رد کنیم». "ما نمی توانیم آنجا باشیم. این نزدیکترین چیزی است که می توانیم به آن برسیم."

تاکتیک‌های اعتراض روز پنج‌شنبه آشنا بود: نوعی فلش‌موب نافرمانی مدنی، تی شرت‌های همسان و یک اقدام مقاومت مسالمت‌آمیز که همه را درگیر می‌کند و به اتهام جنحه‌ای محکوم می‌شود. قبلا بارها آنها را دیده بودم. بدبینانه است که آن را یک عکس برداری بنامیم، اما از برخی جهات، این نوع تظاهرات ملموس ترین فایده برای جنبشی است که اساسا در سراسر جهان گسترش یافته است. در حال حاضر، عکس‌هایی از اینبیندر و ساراندون که با زیپ‌های زیپ دار هدایت می‌شوند، در رسانه‌های اجتماعی پخش می‌شوند.

افراد مشهوری که در میان جمعیت حضور داشتند - برخی دستگیر شدند، برخی دیگر که دستگیر نشدند - برای شناسایی حضور داشتند.

وقتی پلیس شروع به نزدیک‌تر شدن کرد، خوانندگان جولین بیکر و لوسی داکوس را در حال حرکت در میان جمعیت گرفتم. هم بیکر و هم داکوس درباره آرمان فلسطین صریح صحبت کرده اند، اغلب در صحنه های بسیار بزرگتر از گوشه 39 و اول، اما اینجا بودند، روی آسفالت.

داکوس گفت: «ما سابقه اعتراض داریم حتی قبل از اینکه کسی به حرف ما گوش کند.

صفی از افسران پلیس پشت سر ما فشار آوردند، بلندگوی مکرر هشدار می داد: خیابان را ترک کنید یا به دلیل رفتار بی نظم دستگیر شوید. بیکر گفت: "مهم نیست در چه سطحی هستید - اقدام مستقیم امکان پذیر است." در حالی که بلندگو ما را غرق کرد.

هنگامی که نتانیاهو سخنرانی خود را آغاز کرد، گروه عظیمی از نمایندگان به نشانه اعتراض از ساختمان خارج شدند، در حالی که دیگران هو کردند. او سپس به یک آدرس سرکشی پر از شکایت و انکار وارد شد.

نتانیاهو از محل سخنرانی گفت: «به همه کسانی که این دروغ‌ها را منتشر می‌کنند، چه در این سالن بنشینند و چه در دفتر شهردار یهودی‌ستیز نیویورک، شرم بر شما می‌گویم. آقای ممدانی... شما دوستانی مانند حسن پیکر را به حساب می آورید که می گفت آمریکا مستحق 11 سپتامبر است. همسر شما پستی را در ستایش کشتار 7 اکتبر دوست داشت. شما سعی کردید من را از آمدن به اینجا منع کنید، سعی کردید من را ساکت کنید - خوب نمی توانید من را ساکت کنید.

ممدانی و پیکر نیز در این تظاهرات شرکت نکردند، اما واضح است که آنها در ذهن نتانیاهو به نمایندگانی برای نیروهای فرهنگی خارج از کشور تبدیل شده اند. در تقاطع، یک ساعت قبل از سخنرانی نتانیاهو، افسران پلیس از مجموعه ای از اتوبوس های زندان پیاده شدند و با انبوهی از زیپ های انعطاف پذیر به سمت بالا رفتند. کارآگاهان در میان جمعیت قدم زدند و مؤدبانه به همه کسانی که هنوز در جاده نشسته بودند هشدار دادند که در شرف دستگیری هستند.

تقریبا برای همه کسانی که درگیر بودند، این یک رقص آشنا بود - به نوعی هیجان‌انگیز برای شرکت‌کنندگانی که داوطلبانه یک اتهام جنایی را انجام می‌دادند، اما هیچ علاقه یا تهدید واقعی برای پلیس نداشت. مطبوعات قطع شدند، اخبار منتشر شد.

در زیر چند داربست در نزدیکی خیابان 38، یک مرد سالخورده تمیز با دو پای مصنوعی، اسکوتر حرکتی خود را متوقف کرد و به جمعیت نگاه کرد. "لعنت به حماس!" او فریاد زد تا اینکه یکی از سازمان دهندگان JVP سرگردان شد و او را درگیر یک بحث به ظاهر مودبانه کرد. تنها معترض دیگر مردی با ژاکت صورتی بود که بالای تصویری از دو تفنگ ضربدری روی آن نوشته شده بود «کافر مغرور». او کلاه MAGA "TRUMP 2020" را بر سر داشت و تابلویی به شدت توهین آمیز با عکس شهردار زهران ممدانی و یک خوک در دست داشت.

برای معترضان به نتانیاهو، این تظاهرات یکی از معدود مواقعی بود که ماه‌ها کار روی سیاست‌گذاری و پیام‌رسانی می‌تواند واقعا تأثیرگذار باشد.