رکوردهای طولانی مدت دما تصویر شگفت انگیزی از تغییرات آب و هوایی در کلیمانجارو را نشان می دهد

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

بر اساس مطالعه جدید دانشگاه پورتسموث که در npj Climate and Atmospheric Science منتشر شده است، کوه کلیمانجارو در برخی نقاط در حال گرم شدن و در برخی دیگر در حال خنک شدن است.

محققان با تجزیه و تحلیل رکوردهای دمایی جمع آوری شده طی 20 سال در ارتفاعات بین 900 متر تا 5803 متر (2950 تا 19040 فوت) از سطح دریا، دریافتند که دمای روز در نزدیکی قله به شدت افزایش می یابد، در حالی که قوی ترین سرمایش در شیب های میانی، بین 3،000 و 3،000 متر رخ داده است. 11480 فوت) بالاتر از سطح دریا.

رکوردهای دما درازمدت که چنین محدوده ارتفاعی زیادی را پوشش می‌دهند، به‌ویژه در کوه‌های گرمسیری، جایی که ایستگاه‌های هواشناسی اغلب پراکنده هستند، به‌ویژه در ارتفاعات بالا، نادر است. محققان کلیمانجارو را به عنوان بهترین کوه استوایی با ارتفاع بالا در آفریقا توصیف می‌کنند که حسگرهای دما توسط دانشگاه پورتسموث نصب و نگهداری می‌شود که در حدود 5000 متر (16400 فوت) ارتفاع است.

کلیمانجارو آزمایشگاهی در فضای باز منحصر به فرد را فراهم می کند زیرا از دشت های شرق آفریقا تا ارتفاع تقریبا 5900 متری (19360 فوتی) بالا می رود و در حین حرکت به سمت بالا، مجموعه ای از محیط های متمایز را ایجاد می کند، از جمله زمین های کشت شده، جنگل های بارانی استوایی، مناطق گرمسیری و صحرای کوهستانی، قبل از رسیدن به قله پوشیده از یخ. این محدوده از زیستگاه ها به محققان اجازه می دهد تا بررسی کنند که چگونه روند دما با ارتفاع و شرایط محیطی محلی متفاوت است.

نیک پپین، استاد انستیتو زمین و محیط زیست در دانشگاه پورتسموث، گفت: "تغییرات آب و هوا روی همه قسمت های کوه به یک شکل تاثیر نمی گذارد. مشاهدات طولانی مدت در ارتفاعات مختلف به ما کمک می کند تا این تفاوت های محلی را ببینیم و تصویر دقیق تری از نحوه تغییر محیط های کوهستانی ایجاد کنیم."

محققان اندازه گیری های 22 ثبت کننده دما را که از سال 2004 تا 2024 در سراسر کلیمانجارو کار می کردند را با مشاهدات ماهواره ای و سایر داده های محیطی ترکیب کردند. این آنها را قادر می سازد تا دمای هوا را در سراسر کوه با وضوح 1 کیلومتر (0.62 مایل) تخمین بزنند، به جای اینکه فقط به خوانش های ایستگاه های نظارت فردی تکیه کنند. این رویکرد تصویر دقیقی از چگونگی تغییر دما در سراسر کوه و بین روز و شب ارائه می دهد.

داده های ترکیبی نشان داد که دمای روز نزدیک به قله بین 0.05 درجه سانتی گراد تا 0.10 درجه سانتی گراد در هر دهه در طول دوره مورد تجزیه و تحلیل افزایش یافته است، در حالی که دمای بین 3000 تا 3500 متر (9840 تا 11480 فوت) تقریبا 0.13 درجه سانتیگراد کاهش یافته و به 0.14 درجه سانتیگراد رسیده است. در شب، بیشتر ارتفاعات گرم شدن جزئی را تجربه کردند، در حالی که دمای قله تقریبا ثابت بود.

دانشگاه پورتسموث Ph.D. دانشجوی Yaping Mo، نویسنده اصلی این مطالعه، توضیح داد: "سرد شدن در دامنه های میانی با گسترش شیب منطقه گرمسیری همزمان است. این سیگنال نشان می دهد که تغییرات در پوشش گیاهی و پوشش زمین ممکن است بر دمای محلی تأثیر بگذارد، اگرچه عوامل دیگری نیز احتمالا در این امر نقش دارند.

«در پایین‌تر از کوه، منطقه جنگل‌های بارانی گرمای نسبتا کمی در طول روز نشان داده است. این نشان می‌دهد که تلاش‌های حفاظتی و احیای جنگل‌ها ممکن است به محدود کردن افزایش دمای محلی کمک کرده باشد، اگرچه این رابطه نیاز به بررسی بیشتر دارد.

پوشش گیاهی بر میزان نور خورشید به زمین و نحوه حرکت گرما بین زمین و هوا تأثیر می گذارد. پوشش گیاهی سالم تر می تواند انرژی خورشید را از گرم کردن هوا منحرف کند و شرایط را خنک نگه دارد.

این مطالعه همچنین چالشی را در تحقیق آب و هوای کوهستانی با استفاده از ماهواره ها نشان می دهد. اندازه گیری های ماهواره ای دمای سطح زمین را ثبت می کنند که می تواند بسیار متفاوت از دمای هوا باشد. در طول فصل خشک، زمین در معرض می تواند 10 تا 15 درجه سانتیگراد گرمتر از هوای اطراف باشد. با این حال، محققان مدلی را برای پیش‌بینی یکی از دیگری ایجاد کردند که آنها را قادر می‌سازد از پتانسیل کامل داده‌های ماهواره‌ای برای نقشه‌برداری تغییرات دما در سراسر کوه استفاده کنند.

دکتر هارولد لاول، از دانشکده محیط زیست و علوم زیستی در دانشگاه پورتسموث، گفت: "تحقیقات ما نشان می دهد که گرمایش در سراسر یک کوه، حتی در فواصل نسبتا کوتاه، لزوما یکنواخت نیست. ترکیب اندازه گیری های زمینی طولانی مدت با داده های ماهواره ای به ما کمک می کند تا این تفاوت ها را شناسایی کنیم و می تواند راهی برای مطالعه تغییرات دما در سایر مناطق کوهستانی که ایستگاه های آب و هوایی محدود هستند، فراهم کند."

گسترش این رویکرد به مناطق دیگر می تواند به دانشمندان کمک کند تا تصویر دقیق تری از چگونگی تغییر اقلیم کوهستانی ایجاد کنند و درک چگونگی تأثیر مناظر محلی بر روند دما را بهبود بخشد.

یاپینگ مو و همکاران، بیست سال مشاهدات کلیمانجارو در طول 5000 متر گرم شدن وابسته به ارتفاعات استوایی را در شرایط آسمان صاف نشان می دهد، npj Climate and Atmospheric Science (2026). DOI: 10.1038/s41612-026-01560-z

اطلاعات مجله: npj Climate and Atmospheric Science

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →