ریچارد هریسون ستاره فیلم های وسترن اسپاگتی و تلنگرهای شمشیر و صندل در ۹۰ سالگی درگذشت.

ریچارد هریسون، بازیگر برجسته آمریکایی که به عنوان ستاره فیلم‌های شمشیر و صندل، وسترن اسپاگتی و فیلم‌های نینجا درجه Z در خارج از کشور به شهرت و ثروت دست یافت، درگذشت. او 90 ساله بود.

جوآن بورستن، تهیه کننده و دوست قدیمی، گزارش داد که هریسون روز جمعه به دلایل طبیعی در لس آنجلس درگذشت.

هریسون پس از ایفای نقش های کوچک در فیلم های هالیوودی مانند «خیلی زیاد، خیلی زود» و «South Pacific» در سال 1958، به ایتالیا رفت و با فیلم The Invincible Gladiator (1962) در قالب مرد عضلانی استیو ریوز تبدیل به یک مرد اصلی شد. داستان‌های مرتبط Business Cineplex هنگام نام‌گذاری فیلم‌های مدیرعامل جدید، علامت «برای فروش» قرار می‌دهد که جسی آیزنبرگ از بازیگری «نظر منفی» داشت: «آنها به ما خیلی پول می‌دهند، ما بیهوده هستیم»

سال بعد، او در فیلم‌های انتقام‌جوی هفت دریا و گلادیاتور 7 بازی کرد، سپس در سال 1963 با بازی با اسلحه در ماسه‌های قرمز (دوئلو نل تگزاس)، یک وسترن اسپاگتی ایتالیایی-اسپانیایی که موسیقی آن انیو موریکونه را به نمایش گذاشت، بازی کرد.

او فیلم A Fistful of Dollars (1964) اثر سرجیو لئونه را رد کرد، اما گفت که او کلینت ایستوود را برای نقش غریبه ناشناس پیشنهاد می کند که باعث شروع کار همشهری اش شد.

پس از کند شدن کار در اروپا در اواخر دهه 1970، هریسون در بسیاری از نینجاهای کم‌هزینه خارج از هنگ کنگ برای حدود یک دهه بازی کرد. او به ساخت بیش از 100 فیلم بی (و حتی تعداد انگشت شماری) در کارنامه کاری خود پایان داد.

هریسون که در 26 می 1935 در سالت لیک سیتی به دنیا آمد، در 17 سالگی به هالیوود آمد، در باشگاه های بدنسازی متعلق به ویک تانی و برت گودریچ بدنسازان کار کرد و برای مجلات بیف کیک الگوبرداری کرد قبل از اینکه در فاکس زیر نظر سندی مایزنر درس بازیگری بگیرد.

او بخش هایی از فیلم هایی از جمله کرونوس (1957) را دریافت کرد. جین ایگلز (1957) با بازی کیم نواک. خیلی خیلی زود، با بازی دوروتی مالون؛ اقیانوس آرام جنوبی با بازی میتزی گینور ; و داستان بلند (1960) با بازی آنتونی پرکینز.

او در فیلم Master of the World (1961) با بازی وینسنت پرایس، با هم گروه بازیگر، لورتا نیکلسون، دختر جیمز اچ. نیکلسون، تهیه کننده فیلم American International Pictures آشنا شد و در سال 1961 ازدواج کردند.

بورستن گفت که هریسون میزبان مهمانی‌های شام صنعتی بود که همیشه با «ماکارونی در نیمه‌شب» به پایان می‌رسید و از نزدیک‌ترین دوستانش ریوز، جورج کوکور، فرانکو نرو، گور ویدال، تروی دوناهو، تب هانتر، استوارت استرن، آل بانو و رومینا پاور بودند.

در طول جنگ سرد در سال 1985، او به بازیگر شوروی، اولگ ویدوف، معروف به "رابرت ردفورد روسی" کمک کرد تا در سفارت ایالات متحده در رم جابجا شود. (ویدوف و بورستن در سال 1989 ازدواج کردند و تا زمان مرگ او در سال 2017 با هم بودند.)

در بازگشت به لس آنجلس در سال 1986، هریسون و همسر دومش، فرانچسکا، ملکی فرسوده در مالیبو با منظره بی نهایت اقیانوس آرام خریدند و خانه ای ساختند که به آن "ویلا فرانچسکا" می گفتند. با این حال، آن خانه در آتش سوزی Palisades سال گذشته از دست رفت.

علاوه بر همسرش - که در سال 1978 ازدواج کردند - سه فرزند از چهار فرزند او نیز بازمانده شدند.

بورستن خاطرنشان کرد: «هریسون هرگز اجازه نداد که وضعیت ستاره سینما، به ویژه در ایتالیا که نمی‌توانست در خیابان راه برود بدون اینکه شناخته شود، به سرش برود. در عوض، او حرفه غیرمنتظره خود را فرصتی برای دیدن جهان و ملاقات با افراد جالب می دانست.

وقتی از او پرسیدند که چگونه پروژه بعدی خود را انتخاب می کند، گفت که از تهیه کننده می پرسد که فیلم قرار است کجا فیلمبرداری شود و اگر هرگز به لوکیشن سفر نکرده باشد، می پذیرد. وقتی در هواپیما بود، بالاخره فیلمنامه را خواند.»