ریچل کاوانا، مدیر انجمن عالی: «جوک باکس اغلب به طرز تحقیرآمیزی استفاده میشود. اما یک موزیکال جوک باکس می تواند درخشان باشد.
موزیکال یک تجارت بسیار گران است و انواع جوک باکس حس امنیت را هم برای تولیدکنندگان و هم برای تماشاگران ایجاد می کند.
یک منتقد برجسته نیویورکی در سال 2018 اعلام کرد که موزیکال جوکباکس «سوسک برادوی» است و یکی دیگر از مجموعههای طولانی ادای احترام تئاتری را بر اساس کتابهای آهنگ موجود هنرمندان محبوب مرور میکند.
اگر بخواهید به پیشنهادهای کنونی در برادوی و وست اند نگاه کنید، سوسک ها به خوبی و واقعا هجوم آورده اند. از MJ the Musical گرفته تا Moulin Rouge، Mamma Mia تا &Juliet، تئاترهای تجاری بزرگ با موسیقیهای آشنا که از کاتالوگ آهنگهای پرطرفدار گرفته شدهاند، به خوبی مورد استفاده قرار میگیرند.
«بعضی از موسیقیهایی که از صمیم قلب میشناسید»، شعار موزیکال باشگاه اجتماعی بوئنا ویستا است که برنده جایزه شد، بر اساس آلبوم معروف گروه کوبایی، که در سال 2027 از برادوی به وست اند منتقل میشود.
شعار این نمایش، کل منطق پشت این ژانر را خلاصه می کند، که به دنبال سرمایه گذاری بر روی مخاطبان موجود است. موزیکال ها یک تجارت بسیار گران هستند و انواع جوک باکس حس امنیت را هم برای تولیدکنندگان و هم برای تماشاگران بالقوه ایجاد می کند.
کارگردان تئاتر ریچل کاوانا در طول 30 سال فعالیت حرفهای خود چندین موزیکال جوکباکس را خلق کرده است، از جمله A Knight's Tale، که در سال 2025 برای اولین بار با استفاده از آهنگهای Queen، Robbie Williams و The Proclaimers برای بازگویی داستان فیلم 2001، و Here & Now، که از گروه موسیقی دوبلین بازدید کرد. مراحل بیان یک داستان عاشقانه اصلی
کاوانا با توجه به اعتبارات تولیدی اش، در موقعیت خوبی قرار دارد تا در مورد اینکه منتقدان چقدر می توانند در تعامل با این هنر دیالوگ بپردازند، اظهار نظر کند. او می گوید "جوک باکس" یک اصطلاح خنده دار است. اگرچه فقط این ژانر را توصیف می کند، "اغلب به طرز تحقیرآمیزی استفاده می شود، و من آن را دوست ندارم. یک موزیکال جوک باکس می تواند درخشان باشد."
تولید تور کاوانو از High Society که در باربیکن لندن در تابستان امسال آغاز شد، ممکن است به عنوان یک موزیکال جوک باکس نیز تعریف شود. نسخه ای صحنه ای از فیلم کلاسیک سال 1956، با بازی بینگ کرازبی، گریس کلی و فرانک سیناترا، از کتاب ترانه کول پورتر برای انیمیشن داستان کمیک رمانتیک خود استفاده می کند.
پورتر در نیمه اول قرن بیستم، قبل از اینکه کسی بخواهد سعی کند داستانهای مستقلی از آنها بسازد، دهها فیلم موفق برای نقدهای برادوی خلق کرد. اگر تمایل منتقد این باشد که موزیکال جوک باکس را به عنوان یک اختراع استثمارگرانه طبقه بندی کند، High Society یک نقطه مقابل ارائه می دهد.
کاوانا خاطرنشان میکند که High Society مانند دیگر پروژههای جوکباکس او «کاملا موزیکال جوکباکس نیست». "یک آهنگ موجود با آهنگ های موجود وجود دارد که بیشتر آنها از موسیقی فیلم می آیند." اما، از آنجایی که پورتر چندین آهنگ در فیلم را از کاتالوگ پشتی خود دزدید، ممکن است از همان ابتدا، ماده اصلی به عنوان جوک باکس توصیف شود.
با این حال، کاوانا ترجیح میدهد «موزیکال صحنهای ما را بهعنوان تقویتکننده امتیاز فیلم موزیکال، با آهنگهای کول پورتر از سایر موزیکالهای کمتر شناختهشده فیلم یا کاتالوگ کلاسیکهای مستقل او در نظر بگیرد. بنابراین، اگرچه از نظر فنی، بله، میتوانید آن را جوکباکس بنامید، اما واقعا ترکیبی است».
کار کاوانا به عنوان کارگردان به طور کلی به دو دسته تقسیم میشود: خلق موزیکالهای جدید در زمینه تجاری – بینظیر، داستان شوالیه، اینجا و اکنون – و تولیدات در مقیاس بزرگ از موزیکالهای کلاسیک و نمایشنامههای شکسپیر.
او می گوید که High Society به او فرصتی داد تا در هر دو ثبت نام کار کند. در حالی که از یک جهت، یک موزیکال کلاسیک است، به دلیل فرم غیرعادی اش چالش های کار بر روی مواد جدید را ارائه می دهد.
کاوانا میگوید: «من بسیاری از راجرز و همرستین، موزیکال کلاسیک مبتنی بر روایت را اجرا کردهام. (صبح که صحبت می کنیم، او به تازگی تولیدی از بانوی زیبای من را در جشنواره چیچستر افتتاح کرده است.)
اما اگرچه High Society تقریبا همزمان با فیلم بانوی زیبای من نوشته شد، "برای من به عنوان کارگردان تجربه بسیار متفاوتی است. چون قبل از نمایش صحنه، فیلمی بود، نسخه قطعی موزیکال صحنه ای وجود ندارد، بنابراین آنچه ما قصد انجام آن را داشتیم - و امیدوارم به آن رسیده باشیم - ساختن نسخه قطعی است. به این ترتیب، باید هر دو اسکی را کنار هم قرار می دادم." از قضا، کاوانا کلید باز کردن پتانسیل موسیقی جامعه عالی را در فرم جوک باکس آن یافت.
او میگوید: موسیقی که او با آن شروع کرد، «بیشتر از یک موزیکال راجرز و همرستین یک شیرینی بود. این موسیقی از حجم داستانی آن نوع مواد موسیقی کلاسیک برخوردار نبود. از نظر داستان بسیار سبکتر بود، و ما میخواستیم راهی پیدا کنیم که تا آنجا که میتوانیم به شخصیتها عمق عاطفی بیاوریم.
یکی از موهبتهای بزرگ این است که به ما دسترسی نامحدود به کانن کول پورتر داده شد تا فیلمنامه موجود را بزرگتر کنیم، و آهنگهای زیادی را بگذاریم که در فیلم نیستند، تا به ما کمک کند داستان قانعکنندهتری بسازیم که روی صحنه کار کند.»
کاوانا با استفن ریدلی، سرپرست موسیقی تولید، برای بزرگتر کردن آهنگ آواز کار کرد. ما به نسخههای زیادی از آهنگها گوش دادیم، و اساسا اجازه داشتیم به هر چیزی نگاه کنیم، به جز آهنگهای مورد استفاده در Kiss Me، Kate و Anything Goes، بنابراین مجموعه عظیمی از آهنگهای فوقالعاده برای من داشتیم، و برخی از آنها - Under My Skin و You Do Something to Me - کاملا بینظیر هستند.»
کاوانو میداند که بخشی از جذابیت این است که مخاطبان با شمارههای موسیقی آشنا هستند، که شامل چه کسی میخواهد میلیونر شود؟، عشق واقعی و خوب، آیا ایوا؟
این آهنگها در طول دههها ضبط و ضبط شدهاند: آنها به استاندارد تبدیل شدهاند، و این بخشی از لذت است. اما ما همچنین به آنها تنظیمهای آوازی جدید و ارکستراسیونهای جدید دادهایم تا ترانهها را طوری کنیم که میخواهیم داستان را روایت کنیم.»
او به عنوان مثال توضیح می دهد که بسیاری از نسخه های سنتی آهنگ های پورتر در پایان محو می شوند. آنها اوج بزرگی که ممکن است یک آهنگ تئاتر موزیکال داشته باشد را ندارند - آنها چیزی که ما "دکمه ها" می نامیم را ندارند - بنابراین ما به چند آهنگ پایان بزرگی داده ایم که به ما امکان می دهد انگیزه ای دراماتیک به داستان بدهیم." کاوانا همچنین به این فکر کرد که چگونه خود پورتر ممکن است تلاش آنها را تأیید کند. پورتر به طرز باورنکردنی پرکار بود، اما او همچنین یک بازفرستنده عالی موسیقی بود.
او فوقالعاده عملی بود: اگر چیزی در یک زمینه کار نمیکرد، دوباره آن را در جای دیگری امتحان میکرد، بنابراین شاید ما به نوعی راه او را دنبال میکنیم، و این به ما اعتماد به نفس را در ساخت این نسخه از نمایش داد.»
کاوانا برای «محرک دراماتیک» موزیکال تجربهاش را در کارگردانی کمدیهای شکسپیر، که داستانهای رمانتیک آنها، همانطور که جامعه عالی انجام میدهد، حول محور آشفتگی هویتها، با وضوح دقیق یک عروسی میچرخد.
کاوانو میگوید که «کاملا از موازی کاری» با کارش بر روی شکسپیر «در تمام طول مسیر آگاه بوده است. وقتی با تام راجرز روی طراحی کار میکردم، میخواستم دنیا مانند رویای شب نیمه تابستان باشد.
"مانند تمام کمدیهای شکسپیر، ما این حرکت را از فضای داخلی به فضای بیرونی داریم - دادگاه به جنگل در نیمه تابستان. در جامعه عالی داستان از این فضای محصور در داخل خانه به محوطه املاک منتقل میشود. درست مانند شکسپیر، این به این معنی است که هنجارها و مرزهای اجتماعی از بین میروند، یا قبل از اینکه همه چیز به حالت عادی بازگردد یا تعادل برقرار شود و با فرد آسیبی وارد شود."
همچنین کلید چشم انداز کاوانا، دورنمای تور کار بود که بخشی از خلاصه از شروع کار بود. اجرای ما در باربیکن همیشه قرار بود فقط بخشی از زندگی [تولید] باشد، بنابراین مهم بود که ما مجموعهای بسازیم که با هر تئاتری که از آن بازدید میکنیم، از جمله Bord Gáis، مناسب باشد، بنابراین هیچ مخاطبی نسخهای از نمایش کمرنگتر یا ضعیفتر دریافت نمیکند.
نقد جودی: پایان رنگین کمان - صدای آنا جین کیسی به اوج می رسد که قلب تقریبا از نظر تشریفاتی شکسته را منتقل می کند.
"اما ما این منطق را برای ساختن شرکت نیز به کار بردیم. ما [بازیگری] میخواستیم که برای طولانیمدت، در کل دوره حضور داشته باشد - نه جایی که نسخه لندنی داشته باشیم، با نامهای ستارهای که وقتی تور را شروع میکنیم - و این نسبتا غیرعادی است."
کاوانو گروه فوقالعادهای از ستارههای با استعداد را پیدا کرد که آماده تعهد بودند. برخی، مانند هلن جورج، بازیگر نقش تریسی لرد، و جولیان اووندن، به عنوان شوهر جدا شده او، از پیشگامان موزیکال صحنه هستند. دیگران، مانند فردی فاکس، که بهخاطر چرخشهای شرورانه در درامهای تلویزیونی مانند اسبهای آهسته و خانه اژدها شهرت دارد، اولین حضور خود را در تئاتر موزیکال انجام میدهند. فاکس در نقش قهرمان رمانتیک مایک کانر یک نمایش دزدی نمایش می دهد.
مهم نیست که کجا هستند، کاوانو خوشحال است که تأکید می کند، مخاطبان همان تجربه «شیطان، بازیگوش و بازیگوش» را خواهند داشت: یک تونیک فرار عالی.
High Society از سه شنبه 20 اکتبر تا شنبه 24 اکتبر در تئاتر انرژی Bord Gáis در دوبلین است.
متن اصلی (انگلیسی)
High Society director Rachel Kavanaugh: ‘Jukebox is often used disparagingly. But a jukebox musical can be brilliant’
Musicals are a formidably expensive business, and the jukebox variety offer a sense of security to both producers and spectators