زمین شناسان به دنبال «یخچال های سنگی» استتار شده هستند که برای منابع آب شیرین جهانی حیاتی است

تصور افراد عادی در مورد اینکه چگونه تغییرات آب و هوایی ممکن است روزی جهان را در یک سری جنگ‌های پسا آخرالزمانی و منابع آب شیرین فرو برد، احتمالا بر این معادله ساده متمرکز است که افزایش دما برابر با خشکسالی بیشتر است. اما طبق گزارش اخیر سازمان جهانی هواشناسی سازمان ملل، واقعیت کمی غیرعادی تر است.

یخچال‌های کوهستانی جهان، مانند یخچال‌هایی که اکنون در هیمالیا ذوب می‌شوند، به‌عنوان نوعی حساب ذخیره آب شیرین خود در نظر بگیرید، که آب آشامیدنی را روی یخ واقعی نگه می‌دارد تا به طور عاقلانه و به‌طور طبیعی در رودخانه‌های مجاور و سفره‌های زیرزمینی آزاد شود. اکنون، زمین شناسان سازمان زمین شناسی یوتا، دانشگاه یوتا و سایر موسسات مشغول کار برای یافتن و فهرست نویسی ذخایر پنهان یخ ایالت خود هستند که به شکل‌های به اصطلاح «یخچال سنگی» منجمد شده و اغلب از بررسی‌های هوایی پنهان شده‌اند.

همانطور که همکاران دانشگاه بریگهام یانگ نقشه بردار ایالتی آن را توصیف کردند، امید این است که «مدیریت آب آینده را بهتر اطلاع رسانی کنیم».

تیم بررسی با استفاده از یک گرانش سنج حساس، یک دستگاه سنجش گرانش که به تمایز بین ذخایر زیرزمینی سنگ و یخ کمک می کند، گزارش می دهد که 70 رسوب یخ زده در زیر آوارها در نزدیکی قله کوه تیمپانوگوس در یوتا در خارج از پرووو را ثبت کرده است. طبق یکی از دو مطالعه جدید این تیم، یخچال‌های صخره‌ای تیمپانوگوس در نزدیکی قله 7000 فوتی (2100 متری) کوهستان، در حال حاضر دارای حجم کلی یخ معادل «تقریبا 600 استخر شنا در اندازه المپیک» یا حدود 396 میلیون گالن هستند.

لیف اندرسون، استاد یخچال‌شناسی دانشگاه یوتا، یکی از نویسندگان هر دو مطالعه، در بیانیه‌ای گفت: «یخ‌های زیادی در کوه‌های یوتا پنهان شده‌اند». زمانی که در ارتفاعات کوهستانی هستیم و در میان صخره‌های سست یا آوار قدم می‌زنیم، متوجه نمی‌شوید که ممکن است 120 فوت یخ زیر پای شما مدفون باشد.»

بر اساس تخمین‌های اداره منابع طبیعی یوتا، آب ذوب کوه‌های یوتا مانند تیمپانوگوس بیش از 95 درصد از منابع آب شیرین این ایالت را تامین می‌کند. و 232 اندازه‌گیری گرانش که توسط تیم اندرسون هنگام عبور از بالای تیمپانوگوس انجام شد، در نهایت به فهمیدن اینکه بخشی از آن آب واقعا از کجا می‌آید، کمک کرد.

برونسون کویجانوویچ، همکار پژوهشی اندرسون که در دانشگاه یوتا در رشته ژئوفیزیک تحصیل کرده است، در بیانیه ای گفت: یخچال صخره تیمپانوگوس به طرز شگفت انگیزی غنی از یخ است. 83% یخ و 17% سنگ سست است.

اندازه‌گیری‌های آن‌ها بر اساس این اصل انجام شد که تغییرات جرم در امتداد مکان‌های مختلف در امتداد یخچال صخره‌ای (به دلیل چگالی متفاوت یخ، که شناور است و سنگ، که نیست) از طریق تغییرات بسیار ظریف در کشش گرانشی زمین قابل تشخیص است. بر اساس بررسی گرانشی خود از تیمپانوگوس، این تیم تخمین زد که یخ یخبندان پنهان آن دارای ضخامت متوسطی در حدود 61.7 فوت (18.8 متر) عمق است.

به گفته سیویجانوویچ، نویسنده اصلی یکی از مطالعات و اکنون تکنسین دیگر یک شرکت انرژی محلی، "یخچال های صخره ای درست مانند یک یخچال یا رودخانه در سراشیبی جریان دارند، اما وجه تمایز مهم در اینجا این است که کاراپاس ضخیم سنگ سست در واقع از یخ محافظت کرده و پنهان می کند، و این مکان های ذخیره آب مقاوم در برابر آب و هوا را می سازد که ممکن است همچنان آب یخ زده اضافه کنند."

کویجانوویچ توضیح داد: «از نقطه نظر منابع آب، به ویژه در ایالت گرم و خشکی مانند یوتا، واقعا مهم است.

دومین مطالعه جدید که توسط اندرسون و همکارانش انجام شد، ابزارهای مدل‌سازی جدیدی را برای اندازه‌گیری مقداری از یخچال‌های طبیعی صخره‌ای Timpanogos ایجاد کردند که قدمت آن تقریبا 20000 سال به آخرین عصر یخبندان می‌رسد، که از نظر فنی به عنوان «آخرین حداکثر یخبندان» شناخته می‌شود. محاسبات آنها داده های کاوشگرهای برفی کاشته شده در می 2024 و همچنین داده های ماهواره ای را که انعکاس نور برف مرئی و گزارش های اقلیمی ایستگاه های هواشناسی محلی را اندازه گیری می کند، گرد هم می آورد.

اندرسون نسبت به یافته‌های تیم ابراز خوش‌بینی کرد، که نشان می‌دهد ذخایر یخی در حالی که از پرتوهای خورشید در یخچال‌های صخره‌ای این کوه محافظت می‌شوند، گهگاه رشد می‌کنند - واقعیتی که ممکن است در آینده نزدیک درس‌هایی برای محافظت از یخچال‌های طبیعی مهم داشته باشد.

اندرسون گفت: "این فقط یخی نیست که از زمان دریاچه بونویل و ماموت ها باقی مانده است." "ما هنوز نمی دانیم که امروزه به جز چند ده تحقیق فعال، کدام یخچال های صخره ای هنوز یخ اضافه می کنند. [...] اما یخچال صخره ای Timpanogos هنوز هم امروزه یخ اضافه می کند!"