زمین لغزش های عجیب و فاجعه بار در سراسر شمال دور شروع می شود

نزدیک به یک دهه پیش، یک خلبان هلیکوپتری که در مناطق شمال غربی کانادا پرواز می کرد متوجه چیز عجیبی شد: رانش زمین به قدری عظیم که یک رودخانه را مسدود کرده و یک دریاچه را ایجاد کرده بود. اما این قدرت سدسازی چیزی نبود که این لغزش را آنقدر عجیب و غریب کرد. چیزی که او دید نه فقط برای منظره جدید بود، بلکه برای علم نیز جدید بود، چیزی که محققان آن را «سرسره جدا شدن یخ‌های دائمی» نامیده‌اند.

در مقاله‌ای اخیر، تیمی از دانشمندان دو مورد از این رویدادها را در منطقه توصیف می‌کنند، یکی به طول سه چهارم مایل و دیگری به طول ۲ مایل. در مجموع، آنها 30 میلیون یارد مکعب زمین را جابجا کردند. در حالی که انواع دیگر سرسره ها سیلابی از آب باران و گل را می فرستند و از دامنه تپه سنگ می اندازند، جدا شدن یخ های دائمی زمانی اتفاق می افتد که خاک های یخ زده تخریب شده و زمین به طور فاجعه باری از بین می رود.

عجیب‌تر این است که این دو سرسره سه دهه پیش در طی یک آتش‌سوزی وحشی شروع شدند، که به آرامی یخ‌های دائمی را دگرگون کرد تا اینکه زمین در عرض چند ساعت یا چند روز در امتداد رودخانه جانسون در سال 2017 و رودخانه رداستون در سال 2018 فرو ریخت.

هنگامی که محققان از اسلایدها بازدید کردند، آنها را با تکه هایی از مواد منجمد به طول 650 فوت یافتند. جوزف یانگ، زمین شناس، نویسنده اصلی مقاله، که این تحقیق را در دانشگاه آلبرتا انجام داد، گفت: «این یک تجلی بسیار چشمگیر از تغییر آب و هوا است. آنها فقط در 10، 15 سال گذشته شروع به وقوع کرده اند و این یک تغییر بسیار شدید و ناگهانی در چشم انداز است.

منجمد دائمی یک کارت وحشی بزرگ سیاره ای است. به عبارت ساده، زمینی است که برای دو سال یا بیشتر یخ زده باقی می ماند، حاوی یخ و گیاهان مرده، به اضافه خاک، سنگ یا شن است. در سراسر نیمکره شمالی، مناطق منجمد دائمی، مساحتی دو و نیم برابر قاره ایالات متحده را پوشش می دهند. با گرم شدن قطب شمال چهار برابر سریعتر از بقیه سیاره، یخ‌های دائمی در حال حاضر به سرعت در حال آب شدن هستند به طوری که چاله‌های عظیمی را در چشم‌انداز ایجاد می‌کند، پدیده‌ای که به نام ترموکارست شناخته می‌شود و در این فرآیند ابرهای گازهای گلخانه‌ای آزاد می‌شود.

دوان فروز

اتفاق مشابهی در مورد اسلایدهای جدا شدن منجمد دائمی در حال رخ دادن است، تنها یک رویداد واحد از نظر مقیاس بسیار بسیار بزرگتر است. دیوید اولفلد، دانشمند خاک در دانشگاه آلبرتا، که بر روی منجمد دائمی مطالعه می کند، اما در مقاله جدید دخالتی نداشت، می گوید: «من فکر می کنم این جالب است که ما در حال کشف نوع جدیدی از گرماکارست هستیم. این یک نوع فروپاشی زمین به دلیل ذوب یخ‌های دائمی است که قبلا واقعا مشاهده نشده است.

این ناآرامی در سال 1995 آغاز شد، زمانی که آتش سوزی منطقه را فرا گرفت. شعله‌های آتش، پوشش گیاهی را که به طور معمول بر روی یخ‌های دائمی سایه انداخته بودند، سوزاند و آن را در روزهای آفتابی شمالی تابستان خنک نگه داشت. پس زمین نوعی سپر حرارتی را از دست داد. یانگ گفت: «پس از حدود 20 سال یا بیشتر، آن امضای حرارتی از جنگل سوخته می‌تواند به پایه منجمد دائمی برسد. "خفیف است، اما آنجاست."

پس فروپاشی یخ‌های دائمی در واقع از پایین به بالا از طریق مخلوطی از خاک، یخ و مواد آلی که آن را تشکیل می‌داد، رخ داد. با گرم شدن پایه - حتی اندکی - ترک های کششی منتشر می شوند. این امر حوضچه هایی از آب نسبتا گرم را در سطح ایجاد کرد که بیشتر به داخل منجمد دائمی نفوذ کرد. همانطور که ملانژ کاهش می یابد، با سرعت یک مشت پا در سال به سراشیبی می لغزد و به 80 فوت سالانه افزایش می یابد، قبل از اینکه همه چیز به طور ناگهانی به عنوان یک لغزش جدا شود.

ولادیمیر ای. رومانوفسکی، ژئوفیزیکدان همیشه یخبندان و استاد بازنشسته در دانشگاه آلاسکا فیربنکس، که در تحقیق جدید نقشی نداشت، می‌گوید: «این نوع حرکت می‌تواند به دلیل اصطکاک و ترک‌خوردگی در قسمت پایین انرژی آزاد کند. یخچال‌های طبیعی - ورقه‌های وسیع یخی که در سراشیبی خزنده می‌شوند - این کار را نیز انجام می‌دهند و ناگهان بالا می‌آیند و شتاب می‌گیرند.

از آنجایی که محققان آن بلوک‌های عظیم مواد منجمد را پیدا کردند، می‌توانند بگویند که یخ‌های دائمی در نهایت از پایین شکست خوردند. به این معنا که اگر آنها به جای آن دسته ای از گل و لای را در منطقه لغزش پیدا کنند، ممکن است نشان دهد که زمین از بالا تخریب شده است زیرا یخ های دائمی به آرامی ذوب شده و تبدیل به ماس می شوند.

یورژن ون در اسلویج

هیاهو در لحظه فروپاشی متوقف نشد. به قدری مواد جابجا شد که دیواره هایی از یخ های دائمی را در دو طرف سرسره باقی گذاشت که سپس در معرض نور خورشید قرار گرفتند. یانگ گفت: «فقط به این دلیل که شما این شکست بزرگ جداسازی را دارید، به این معنی نیست که تمام شده است. "در واقع، این بدان معناست که شما پتانسیل بیشتری برای شکست باز کرده اید."

عواقب آن می تواند بسیار فراتر از سرزمین های شمال غربی باشد. با ذوب شدن یخ‌های دائمی، میکروب‌ها شروع به خوردن مواد آلی درون خود می‌کنند و در حین هضم گازهای گلخانه‌ای را دفع می‌کنند. این ممکن است راه‌اندازی یک حلقه بازخورد باشد، که در آن دماهای گرم‌تر کربن بیشتری آزاد می‌کنند، که منجر به گرم شدن بیشتر و کربن بیشتر می‌شود. میریام جونز، زمین شناس محققی که در سازمان زمین شناسی ایالات متحده بر روی یخ های دائمی مطالعه می کند، اما در این تحقیق نقشی نداشت، گفت: «این یک نگرانی بزرگ جهانی است. "این بازخوردی است که بسیاری از ما در حال مطالعه آن بوده ایم."

در همان زمان، گیاهان به سرعت مایل ها در هر دهه به سمت شمال حرکت می کنند، پدیده ای که به عنوان سبز شدن قطب شمال شناخته می شود. در برخی مناطق، تعداد فزاینده ای از درختچه ها برف را به دام می اندازند و از نفوذ سرمای زمستان به یخبندان زیرین جلوگیری می کنند و در نتیجه کاهش آن را تسریع می کنند. گیاهان بیشتر همچنین به معنای سوخت بیشتر برای آتش‌سوزی‌هایی است که سرسره‌های جدا شدن از یخ‌های دائمی را آغاز می‌کنند. گویی این به اندازه کافی بد نیست، آتش سوزی های جنگلی شمال تمایل دارند از طریق ذغال سنگ نارس، ماده غنی از کربنی که در طول قرن ها در زمین انباشته می شود، بسوزند.

این «آتش‌های زامبی‌ها» به قدری پایدار هستند که می‌توانند در زیر زمین حتی با باریدن برف در بالا، دود شوند و در طول گرم شدن بهار دوباره ظاهر شوند و کربن بیشتری را در جو آزاد کنند.

حال سؤال این است: با تکثیر باکتری‌ها پس از آن، چه مقدار بیشتر از آن گاز گرم‌کننده سیاره ممکن است از لغزش‌های جداشدگی منجمد دائمی خارج شود؟ یانگ گفت: "پاسخ کوتاه این است: ما نمی دانیم چقدر است، زیرا ما آن را مشخص و طبقه بندی نکرده ایم." "اما می تواند بسیار شدید باشد، فقط به دلیل اندازه این ویژگی ها."

در واقع، تحقیقات قبلی نشان داده است که موارد بسیار کوچکتر ذوب ناگهانی یخ‌های دائمی می‌تواند انتشار کربن قابل توجهی ایجاد کند. اولفلد گفت: «انتظار دارم که بتوانیم بیشتر از این نوع شگفتی‌ها را ببینیم، زیرا از آستانه‌هایی در مناطق دیگر که این آسیب‌پذیری‌ها را برای فروپاشی دارند عبور می‌کنیم.»

این داستان در ابتدا توسط Grist با عنوان عجیب و غریب، رانش زمین فاجعه بار در سراسر شمال دور در 30 اکتبر 2026 منتشر شد.