زنان بیشتر از مردان تحقیقات روانشناسی را ترک می کنند، به خصوص در اوایل کارشان

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

امروزه زنان بیشتر از مردان برای شروع یک حرفه آکادمیک در روانشناسی تمایل دارند. با این وجود، آنها تحقیقات را به طور قابل توجهی بیشتر ترک می کنند، به ویژه در سال های اول پس از ورود به این حوزه.

این یافته یک مطالعه بین المللی توسط موسسه توسعه انسانی ماکس پلانک است. تجزیه و تحلیل بیش از 78000 مسیر شغلی دانشگاهی نشان می دهد که این دسترسی به دانشگاه نیست، بلکه حفظ طولانی مدت است که چالش بزرگتری را برای زنان ایجاد می کند.

برخلاف بسیاری از رشته‌های علوم، فن‌آوری، مهندسی و ریاضیات (STEM)، زنان برای سال‌ها اکثریت محققین اولیه در روان‌شناسی را تشکیل می‌دهند. با این وجود، آنها به طور قابل توجهی در کرسی های استادی و سایر مناصب ارشد حضور ندارند.

این مطالعه جدید اولین مطالعه ای است که از طریق یک تحلیل طولی جهانی، زمانی که این تفاوت ها در طول دوره شغلی دانشگاهی ظاهر می شوند، بررسی می کند.

Xinyi Zhao، محقق ارشد در مرکز عقلانیت تطبیقی ​​در مؤسسه توسعه انسانی ماکس پلانک، نویسنده ارشد این مقاله می‌گوید: «در روان‌شناسی، زنان در میان داوطلبان دکترا و محققان فوق‌دکتری به خوبی حضور دارند، اما تعداد بسیار کمتری به بالاترین سطوح شغلی می‌رسند. ما می‌خواستیم بفهمیم چه زمانی زنان بیشتر از دانشگاه خارج می‌شوند و چه عواملی با این الگو مرتبط است.»

این مطالعه در مجله American Psychologist منتشر شده است.

برای این مطالعه، تیم تحقیقاتی تاریخچه انتشار 78216 روانشناس در سراسر جهان را که حرفه آکادمیک خود را بین سال‌های 2000 تا 2014 آغاز کردند، تجزیه و تحلیل کرد. این تجزیه و تحلیل بر اساس پایگاه داده اسکوپوس انجام شد. فعالیت انتشارات علمی به عنوان شاخصی از یک حرفه تحقیقاتی فعال عمل می کند. پژوهشگرانی که حداقل به مدت پنج سال هیچ اثر علمی منتشر نکرده بودند، تحقیقات فعال را ترک کرده بودند.

تجزیه و تحلیل ابتدا یک روند شناخته شده را تأیید می کند: بیش از 60٪ از افرادی که تازه وارد تحقیقات روانشناختی می شوند اکنون زن هستند. با این حال، به طور متوسط، زنان برای مدت کوتاه تری نسبت به مردان از نظر علمی فعال می مانند.

بزرگترین تفاوت ها بین سال های چهارم و ششم پس از اولین انتشار علمی یک محقق ظاهر می شود. در طول این دوره، خطر ترک تحقیق به طور کلی به طور قابل توجهی افزایش می یابد - اما برای زنان شدیدتر از مردان است. شکاف جنسیتی در حدود پنج سال پس از شروع یک حرفه تحقیقاتی بیشتر آشکار می شود.

در سیزدهمین سال فعالیت خود، حدود نیمی از محققان زن انتشارات خود را متوقف کردند. در میان مردان، تا حدود پنج سال بعد به این نقطه رسید.

برای بررسی علل احتمالی، تیم تحقیقاتی طیفی از عوامل از جمله خروجی انتشارات، استنادات، شبکه‌های همکاری و ویژگی‌های نهادی مانند شهرت علمی موسسه محقق را در نظر گرفت.

قوی‌ترین پیش‌بینی‌کننده حفظ طولانی‌مدت در تحقیقات، خروجی انتشار اولیه بود. به طور خاص، تعداد زیادی از مقالات اولین تالیف - انتشاراتی که محققان مسئولیت اصلی آنها را بر عهده دارند - با احتمال بیشتری برای فعال ماندن علمی مرتبط بود.

در مراحل بعدی شغلی، تعداد آخرین مقالات تالیف شده به عنوان شاخصی از استقلال علمی و مسئولیت رهبری اهمیت بیشتری یافت. شبکه های همکاری و شرایط نهادی نیز با حفظ همراه بودند، اما این روابط به طور قابل توجهی کوچکتر بودند.

حتی پس از در نظر گرفتن این عوامل، زنان بیشتر از مردان از تحقیق خارج شدند. این تفاوت به ویژه در سال های اولیه مشاغل آکادمیک مشهود بود.

ژائو می گوید: «یافته های ما نباید به عنوان منعکس کننده تفاوت در پتانسیل علمی تفسیر شوند. "در عوض، آنها پیشنهاد می کنند که شرایط ساختاری و چالش ها در طول مراحل خاصی از زندگی به طور متفاوتی بر مسیر شغلی محققان زن و مرد تأثیر می گذارد."

اینکه چرا زنان بیشتر تحقیقات را ترک می کنند را نمی توان با داده های موجود مشخص کرد. اطلاعات مربوط به تشکیل خانواده، مسئولیت های مراقبتی یا تصمیمات شغلی فردی برای تجزیه و تحلیل در دسترس نبود.

با این حال، مطالعه اخیر دیگری به رهبری ژائو سرنخ هایی را ارائه می دهد. این تحقیق از نظرسنجی بیش از 8000 محقق با کودکان از 119 کشور استفاده کرد. نتایج نشان می‌دهد که والدین زودهنگام با اختلال شغلی بیشتر برای زنان نسبت به مردان مرتبط است.

این یافته ها در مجله Higher Education منتشر شده است.

زنان بیشتر احتمال دارد تشکیل خانواده را به بعد از اتمام دکترا به تعویق بیاندازند. هنگامی که والدین در مرحله دکترا اتفاق می افتد، شانس آنها برای تکمیل دوره دکترا، دستیابی به دید علمی بالا و باقی ماندن در تحقیقات در طولانی مدت کمتر است.

ژائو می گوید: «این دو مطالعه مکمل یکدیگر هستند. "کار فعلی ما نشان می‌دهد که چه زمانی زنان بیشتر احتمال دارد تحقیقات را ترک کنند. یافته‌های نظرسنجی نشان می‌دهد که چالش‌های ایجاد تعادل بین یک حرفه دانشگاهی و تشکیل خانواده ممکن است بخش مهمی از توضیح باشد."

تیم تحقیقاتی نتیجه می گیرد که سیاست علمی باید تاکید بیشتری بر مرحله اولیه شغلی داشته باشد. برنامه‌های مربیگری، روش‌های ارزیابی شفاف و شرایط بهتر برای ایجاد توازن بین مسئولیت‌های پژوهشی و خانوادگی می‌تواند در درازمدت به حفظ تعداد بیشتری از زنان در دانشگاه کمک کند.

یافته‌ها توجه را به جنبه‌ای از برابری جنسیتی در دانشگاه جلب می‌کند که قبلا مورد بررسی قرار نگرفته بود: در حالی که بحث‌ها اغلب بر دسترسی زنان به مشاغل دانشگاهی متمرکز است، تجزیه و تحلیل نشان می‌دهد که موانع تعیین‌کننده بعدا ظاهر می‌شوند. در مطالعات بعدی، محققان قصد دارند از دانشمندان سراسر جهان نظرسنجی کنند و مستقیما در مورد تصمیمات و تجربیات شغلی آنها بپرسند.

Xinyi Zhao و همکاران، ترسیم شکاف ساییدگی جنسیتی در روانشناسی تحصیلی، روانشناس آمریکایی (2026). DOI: 10.1037/amp0001778

Xinyi Zhao و همکاران، شروع یک دکترا و تبدیل شدن به یک والدین: مسیرهای زندگی جنسیتی در مشاغل دانشگاهی، آموزش عالی (2026). DOI: 10.1007/s10734-026-01668-4

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →