زنان هنوز در سیلیکون ولی و فراتر از آن با مزخرفات زیادی روبرو هستند

"کتی... آیا با مردها مشکل داری؟" می خواستم بگویم نه. از این گذشته، مردان درخشان، مهربان و خارق العاده مدت هاست که مرا در خانه و محل کار احاطه کرده اند. درمانگر مورد نظر خودش یک مرد بود، و من دوبار به او فکر نکردم. اما اگر من با خودم، درمانگرم و شما صادق باشم؟ من با چند مرد مشکل دارم و با WIRED شروع شد. در سال 2009، اولین کارم را به عنوان کارآموزی و بعدا برای WIRED.com گزارش کردم. نشریه در آن دوره مشتاق فن آوری بود، و درباره مبتکران و رویاپردازانی که آینده را تعریف می کردند.

برای دهه‌ها، WIRED مشتاقانه این روایت را تقویت کرد که اکثریت قریب به اتفاق آن نابغه‌ها مرد هستند: یک تحلیل در سال 2010 نشان داد که از زمان تأسیسش در سال 1993، WIRED 70 جلد را منتشر کرده است که حداقل یک مرد را نشان می‌دهد. در همان بازه زمانی، مجله چهار جلد – بله، چهار – منتشر کرد که زنان را به خاطر دستاوردهای حرفه‌ای‌شان تجلیل می‌کرد. یادم نمی آید که در اولین حضورم در WIRED با یک ویراستار زن کار کرده باشم.

با این حال، به یاد دارم که یک ویراستار مرد 40 ساله می‌پرسید: «پاها کجا رفتند؟» وقتی تصمیم گرفتم به جای دامن در دفتر شلوار بپوشم. معلوم شد که این فقط یک پیش نمایش است. از بالای ذهنم، و در طول 17 سال شغل: رئیسی بود که وقتی فهمید من بچه می‌خواهم، گفت که به نظر می‌رسد برای پدر و مادر شدن «خیلی سرد» هستم. آنقدر اشک هایم را نگه داشتم تا به حمام برسم. چند سال بعد، به یاد می‌آورم که در دفتر کارفرمای دیگری باردار بودم، زیرا او به شوخی گفت که زنی به شدت من احتمالا نوزادش را در کمد نگه می‌دارد.

یکی از رئیس ها سعی کرد به طور تصاعدی کمتر از سلف مردم به من دستمزد بدهد، زیرا به گفته او، من جوان تر و اعتبار کمتری داشتم. یک شرکت رسانه ای بسیار معتبر مرا در برنامه داخلی خود برای رهبران زن خوش قول، که توسط دو مدیر مرد اداره می شد، ثبت نام کرد. سال گذشته در میان انبوهی از همسالانم در یک رویداد مملو از جمعیت ایستادم و به سخنان یکی از رهبران برجسته اتاق فکر (مرد) گوش دادم که سردبیر قبلی WIRED (همچنین مرد) با موفقیت های مجله در دوران تصدی من اعتبار می کرد.

بیایید بنیانگذار همین نشریه را فراموش نکنیم، که پس از انتخابات 2024 از طریق ایمیل پیشنهاد کرد که ممکن است خودم "seppuku" کنم، زیرا او با نامه سردبیری که من نوشته بودم مخالف بود. و در سال 2023، نیویورک تایمز داستانی را در مورد انتصاب من به عنوان مدیر تحریریه جهانی WIRED منتشر کرد - سپس مجبور شد تصحیحی را به دلیل نادرست بیان اینکه من اولین زنی هستم که مجله را اداره می‌کردم، صادر کند. در واقع، کاترینا هرون WIRED را از سال 1997 تا 2001 اجرا کرد. زن جاه طلب بودن آسان تر شده است، اما اگر تجربه شخصی من نشانه ای باشد، تقریبا به اندازه کافی نیست.

یادآوری مداوم جنسیت‌گرایی و پویایی‌های عمیقا ریشه‌دار جنسیتی پیامدهایی داشته است: اغلب نمی‌دانم که آیا مشاغل یا فرصت‌های خاصی به دلایل غیر حرفه‌ای به من داده شده است یا خیر. از طرف دیگر، من همچنین نمی‌دانم که آیا آنها را به انجام نوعی سهمیه رساندم. من تصمیماتم را حدس می زنم. بی نهایت عذرخواهی میکنم برای سال‌ها، تا حد امکان شلخته لباس می‌پوشیدم – ظاهر شدن غیرحرفه‌ای آسان‌تر از جلب توجه دیگران بود. در تلاش برای ایجاد احترام در محل کار که یک مرد به آن احترام می گذارد، اغلب احساس می کردم که باید بیشتر شبیه یک رفتار کلیشه ای رفتار کنم: پست تر، بلندتر، کمتر همدلانه.

من از آن متنفرم. و من آن را نسبتا آسان می‌دانم: اگر یک زن سفیدپوست که در رسانه‌ها و فناوری کار می‌کند با این همه مزخرفات سر و کار دارد، تجربه زنی را تصور کنید که از قضا یک رنگین پوست، همجنس‌گرا یا ترنسجندر است. WIRED Women به عنوان یک شوخی در ساعت شاد هفتگی ما در سانفرانسیسکو شروع شد. ما به این ایده خندیدیم که یک نشریه عاشقانه تاریخی را به پارچه ای زنانه تبدیل کنیم، که با طراحی صورتی فوق العاده و خطوط روی جلد ظالمانه کامل می شود - راهی ساده برای برجسته کردن وضعیت تاسف بار پیشرفت زنان در زمینه هایی مانند فناوری و علم.

ما به زودی خود را الهام گرفته، پر از ایده و در نهایت بسیار عصبانی دیدیم. اما آیا ما می توانستیم آن را انجام دهیم؟ ما باید؟ تصمیم گیری در سال 2026 برای متعهد کردن یک موضوع کامل به همه چیزهایی که زنان ممکن است در عصری که بسیاری از مردم - و بسیاری از افراد در فناوری - از این تصور که جنسیت هنوز «چیزی است» که باید با آن مبارزه کرد، کنار بگذارند، پسرفتی، یا خیلی بدیهی یا حتی غیر ضروری به نظر می رسد. من مخالفم بالاخره یک شکارچی جنسی محکوم در کاخ سفید است. مدیران صنعت فناوری در گوش او تقریبا همه مرد هستند.

زنان در دره سیلیکون قدرت را به دست می‌آورند، اما هنوز تعداد بسیار زیادی از آن‌ها به رضایت مردی بالاتر از آنها خدمت می‌کنند. وقتی مارک زاکربرگ از از دست دادن «انرژی مردانه» در نیروی کارش ابراز تاسف می‌کند و پیت هگزت می‌گوید که ارتش بیش از حد «زنانه» است، و کاهش‌های DOGE الون ماسک بر کارمندان دولتی زن سیاه‌پوست بیش از همه گروه‌های دیگر تأثیر می‌گذارد، به نظر می‌رسد که آن‌ها می‌خواهند زنان را به طور کامل پاک کنند. و خشمگین است دنیا سزاوار قهرمانان بهتر است، زنان لایق همکاران بهتری هستند، و دخترم - که در یک تخت خواب می‌خوابد، نه در کمد قفل شده - سزاوار این است که در 40 سالگی خشم کمتری نسبت به من داشته باشد.

درمانگر من، خدا رحمتش کند، درگیر چیزی بود.

نظر خود را در مورد این مقاله با ما در میان بگذارید. نامه ای به ویرایشگر در mail@wired.com ارسال کنید.