زندگی شهری ردپای ژنتیکی ظریفی را در سنجاب های برلینی به جا می گذارد

توسط Jan Zwilling، موسسه تحقیقات باغ وحش و حیات وحش لایب نیتس

ویرایش شده توسط Swati Mestri، بررسی توسط Robert Egan

این مقاله با توجه به روند و سیاست‌های ویرایشی Science X بررسی شده است. ویراستاران ضمن اطمینان از اعتبار محتوا، ویژگی های زیر را برجسته کرده اند:

جاده ها، ساختمان ها و سایر زیرساخت ها می توانند حرکت حیات وحش را در شهرها محدود کنند. در نتیجه، حیات وحش شهری از مناطق مختلف کمتر با یکدیگر مواجه می‌شوند که به طور بالقوه منجر به کاهش تنوع ژنتیکی می‌شود.

دانشمندان موسسه تحقیقات باغ وحش و حیات وحش لایب‌نیتس (Leibniz-IZW) و دانشگاه فنی برلین (TUB) بررسی کردند که آیا این اثرات در سنجاب‌های برلین نیز مشهود است یا خیر. در حالی که تفاوت های ژنتیکی بین جمعیت های مورد مطالعه به طور کلی کوچک بود، تفاوت های ظریف بین مکان ها قبلا مشهود بود. این تفاوت‌های ژنتیکی نشان می‌دهد که تبادل تغییرات ژنتیکی (الل‌ها) در داخل شهر ممکن است محدود باشد. با این حال، این هنوز تاثیر قابل توجهی بر احتمال بقا ندارد.

این مطالعه در مجله Ecology and Evolution منتشر شده است.

سنجاب های قرمز اوراسیا (Sciurus vulgaris) به خوبی با زندگی در شهرها سازگار هستند. آنها فعالیت های روزانه خود را بسیار انعطاف پذیر با انسان ها، حیوانات خانگی و حیات وحش در شهر تنظیم می کنند و فعالانه از شکارچیانی مانند گربه ها، مارتین ها و سگ ها دوری می کنند. آنها به راحتی از منابع غذایی انسان استفاده می کنند و به طور کلی در باغ ها و پارک ها رشد می کنند. با این وجود، مشاهده‌های مکرر نباید این واقعیت را پنهان کند که زیستگاه آنها کوچک و تکه‌تکه است و بنابراین بیشتر یادآور یک لحاف تکه‌کاری است.

یک مطالعه جدید توسط Leibniz-IZW اکنون بررسی کرده است که آیا این تکه تکه شدن زیستگاه از قبل در ژنوم سنجاب‌های قرمز از مکان‌های مختلف در برلین قابل تشخیص است و آیا این تفاوت‌ها بر احتمال بقای حیوانات تأثیر می‌گذارد یا خیر.

برای این منظور، این تیم سنجاب‌ها را در سه مکان در برلین از پاییز 2021 تا بهار 2025 بررسی کردند: یک قبرستان درون شهری، یک پارک بزرگ شهری و یک منطقه جنگلی در حومه شهر. این مناطق از نظر توسعه، زیرساخت ها و فعالیت های انسانی تفاوت قابل توجهی دارند. این سه مکان به طور خاص انتخاب شدند زیرا، علیرغم اینکه عموما زیستگاه‌های مناسبی برای سنجاب‌ها فراهم می‌کنند، درجات مختلفی از شهرنشینی و سطوح مختلف ادغام با چشم‌انداز شهری را نشان می‌دهند، از یک منطقه جنگلی پیوسته گرفته تا یک پارک شهری که به شدت توسط زیرساخت‌های شهری احاطه شده است.

دوباره

در مجموع 141 سنجاب دستگیر و به صورت جداگانه علامت گذاری شدند. برای تجزیه و تحلیل ژنتیکی، 135 پروفایل ژنتیکی فردی تولید شد. این دانشمندان را قادر ساخت تا بررسی کنند که جمعیت ها چقدر از نظر ژنتیکی متنوع هستند و تا چه حد با یکدیگر تفاوت دارند. در یک چشم‌انداز شهری با ارتباط خوب، انتظار می‌رود که جمعیت‌ها بیشتر از نظر ژنتیکی در هم آمیخته باشند و بنابراین تفاوت کمتری با یکدیگر داشته باشند.

سینا درنسکه از لایبنیتس، نویسنده اصلی این مقاله توضیح می‌دهد: «تنوع ژنتیکی در هر سه مکان بالا بود. اگر فقط موقعیت جغرافیایی را در نظر بگیریم، انتظار می‌رود جمعیت‌های پارک شهر و گورستان - که فقط چند کیلومتر از هم فاصله دارند - از نظر ژنتیکی مشابه باشند، در حالی که جمعیت جنگل‌ها که به‌طور قابل توجهی دورتر هستند، بیشتر برجسته می‌شوند.»

با این حال، تجزیه و تحلیل ژنتیکی الگوی متفاوتی را نشان داد: در حالی که سنجاب‌های جنگلی و گورستان عمدتا به یک گروه ژنتیکی اختصاص داده می‌شدند، حیوانات پارک شهر به طور قابل توجهی با دو گروه دیگر تفاوت داشتند. Drenske می گوید: «ما هیچ جمعیت بسیار منزوی را نمی بینیم. اما ما در حال حاضر در حال شناسایی تفاوت های ژنتیکی ظریفی هستیم که نشان می دهد سنجاب ها نمی توانند کاملا آزادانه در شهر حرکت کنند.

این تیم همچنین با استفاده از داده‌های جمع‌آوری‌شده در طی چندین سال بررسی کردند که آیا این تفاوت‌های ژنتیکی قبلا روی حیوانات تأثیر گذاشته است یا خیر. احتمال بقای تخمین زده شده طی یک دوره شش ماهه در سه سایت مشابه بود. اگرچه در پارک شهر به شدت شهری اندکی کمتر بود، اما عدم قطعیت آماری برای نتیجه‌گیری اینکه شهرنشینی تأثیر منفی آشکاری دارد، بسیار زیاد بود.

استفانی کرامر-شاد از موسسه تحقیقات باغ‌وحش و حیات وحش لایب‌نیتس (IZW) و دانشگاه فنی برلین (TUB) توضیح می‌دهد: «نتایج نشان می‌دهد که سنجاب‌های برلین سطح بالایی از تنوع ژنتیکی را نشان می‌دهند و در حال حاضر هیچ مدرکی دال بر همخونی قابل‌توجه یا انزوای پیشرفته شهری وجود ندارد. کاهش بیشتر تبادل ژنتیکی."

برای سنجاب‌ها و سایر گونه‌هایی که به زیستگاه‌های پر درخت وابسته هستند، فضاهای سبز و راهروهای درختکاری شده می‌توانند نقش مهمی در حفظ تبادل بین جمعیت‌ها ایفا کنند. برنامه ریزی شهری دوستدار حیات وحش باید این را در نظر بگیرد.

سینا درنسکه و همکاران، شهرنشینی یک امضای ژنتیکی بر جای می‌گذارد، اما اثرات جمعیت‌شناختی قابل شناسایی در جمعیت پستانداران کوچک، اکولوژی و تکامل ندارد (2026). DOI: 10.1002/ece3.74273

ارائه شده توسط موسسه تحقیقات باغ وحش و حیات وحش لایب نیتس

سواتی مستری دارای مدرک لیسانس در مهندسی الکترونیک است و از سال 2019 به عنوان ویرایشگر محتوا کار کرده است. او ویرایش اسناد تحقیقاتی در زمینه فناوری، مراقبت های بهداشتی و علم مواد را تجربه کرده است و علاقه خاصی به فناوری و فضا دارد. نمایه کامل →

لیسانس زیست شناسی ریاضی، کارشناسی ارشد در نوشتن خلاق. خوش سفر با دیدگاه های منحصر به فرد در علم و زبان. نمایه کامل →