زیبایی در منوهای DVD

به بسیاری از نسخه های اولیه DVD نگاه کنید، و منوهای تعاملی را خواهید دید که به عنوان یک نقطه فروش تبلیغ می شوند. از VHS (یا LaserDisc)، که هیچ منویی برای صحبت کردن نداشت، این یک پیشرفت واقعی بود. اما این بدان معنا نیست که همه دی وی دی ها دارای منوهای تعاملی بودند. بسیاری از اولین نسخه‌ها مستقیما وارد محتوای خود شدند، و همین امر در مورد برخی از نسخه‌های ارزان‌تر نیز صادق است.

با این حال، هنگامی که DVD گسترده شد، ناشران شروع به استقبال از قابلیت هایی کردند که قالب برای آنها فراهم می کرد. این قالب برای اولین بار در اواخر سال 1996 منتشر شد. با این حال، تا دهه 2000 بود که آنها واقعا شروع به کار کردند. با شناخته شدن نقاط قوت و ضعف رسانه، استفاده گسترده از پخش کننده ها و فناوری آماده برای انجام این کار، دی وی دی ها پیشرفت کردند. با این کار، منوهای درخشان و به یاد ماندنی به دست آمد.

در مناطق NTSC، ویدئو روی DVD تقریبا همیشه دارای وضوح 720 × 480 پیکسل است، در حالی که در مناطق PAL تقریبا همیشه 720 × 576 پیکسل است. این رزولوشن‌های خاص را می‌توان به D-1، یک استاندارد ویدئوی ضبط دیجیتالی که ویدیوی جزء فشرده‌نشده را ذخیره می‌کند، ردیابی کرد. هنگامی که در سال 1986 منتشر شد، یک جهش بزرگ در ضبط واقعی و با کیفیت بالا بود و به سرعت در همه جا حاضر شد. قطعنامه خود را از Rec گرفته است. استاندارد 601/BT.601/ CCIR 601 از سال 1982.

رزولوشن های دیگر امکان پذیر است، اما به ندرت برای داشتن کیفیت بدتر و به طور کلی یک مبادله ضعیف استفاده می شود. ممکن است متوجه شوید که وضوح 720 × 480 پیکسل NTSC نسبت 3:2 و PAL وضوح 5:4 است. دی‌وی‌دی دارای تگ‌های ابرداده است که به دستگاه پخش می‌گوید چگونه ویدیو را به نسبت تصویر مورد نظر بکشد تا ظاهر درست در مشاهده ظاهر شود. این تفاوت بین نسبت ابعاد ذخیره سازی (SAR)، که نسبت روی دیسک است، و نسبت ابعاد نمایش (DAR) یا نسبت ابعاد پیکسل (PAR)، که نسبت در ارائه است، است.

با توجه به انتقال نسبت تصویر 4:3 در نمایشگرهای خانگی به 16:9، نوسانات زیادی در ارائه DVD وجود داشت. از صفحه عریض که مجبور بود از طریق جعبه نامه در یک منطقه 4:3 قرار بگیرد، تا حرکت و اسکن، تا صفحه عریض آنامورفیک، تنوع در ارائه وجود داشت. در مورد منوهای DVD، دقیقا همان چیزی است که در دوران انتقال تلویزیون پخش می‌شد، که در آن اطلاعات حیاتی در ناحیه امن 4:3 نگهداری می‌شد، در حالی که تصاویر غیر بحرانی و طعمی فقط در ناحیه 16:9 بود.

نمایشگرهای 16:9 حتی پس از مدت ها پس از اینکه اکثر مردم به صفحه عریض مهاجرت کردند منتشر شد، همه چیز را در این منطقه امن کوچک نگه می دارد. این یکی از مواردی است که در طراحی منوهای دی وی دی مورد توجه قرار گرفته است که حتی اگر دیگر به شدت ضروری نباشد، در اطراف خود باقی مانده است.

منوهای دی وی دی می توانند اشکال مختلفی داشته باشند، گرچه معمولا مجموعه ای از گزینه های معمولی دارند. اغلب اوقات، دکمه پخش، انتخاب فصل/صحنه/قسمت، ویژگی‌ها یا موارد اضافی، و تنظیمات، از جمله گزینه‌های زیرنویس، زبان، صدا و تصویر. در ساده ترین حالت، اینها در لیستی با پس زمینه تصویر ثابت نمایش داده می شوند. در منحط‌ترین حالت، انیمیشن‌های سفارشی کامل یا بازیگری با منوها و لایه‌هایی از محتوا وجود دارد که به‌طور خاص برای DVD طراحی شده‌اند - مقدار زیادی محتوای اضافی و اضافات پنهان در هر گوشه‌ای جمع می‌شوند تا زمانی که دیسک نتواند چیزی بیشتر را در خود جای دهد.

دی وی دی ها که در اواسط دهه 1990 توسعه یافتند، از نظر قابلیت های فنی نسبتا ساده هستند. تصویر نشان داده شده توسط یک DVD یک جریان ویدئویی استاندارد MPEG -2 است. برای عناصر تعاملی، مانند آیتم‌های منو که هنگام نگه‌داشتن ماوس برجسته می‌شوند، یا پوششی روی ارائه، از تصاویر فرعی استفاده می‌شود. تصاویر فرعی 2 بیتی هستند، به این معنی که آنها فقط از چهار رنگ در یک زمان پشتیبانی می کنند. این رنگ ها از یک پالت، که مجموعه ای از 16 رنگ تعریف شده است، استخراج می شوند. شفافیت را نیز می توان با تنظیم سطح کنتراست تغییر داد. زیرنویس‌ها نیز با همین روش مدیریت می‌شوند. جالب اینجاست که آنها نیز گرافیکی هستند - نه متنی.

اصطلاحات نگارش DVD داگلاس دیکسون نمای کلی خوبی از بسیاری از جزئیات فنی دقیق دارد.

در ماشین مجازی DVD (DVD VM)، شانزده ثبت پارامتر عمومی (GPRM) وجود دارد. اینها متغیرهایی هستند که اعداد صحیح 16 بیتی را نگه می‌دارند و برای برخی جزئیات، مانند تنظیمات انتخابی، مقدار کمی حافظه را در اختیار می‌گذارند. در کنار GPRM ها، بیست و چهار ثبات پارامتر سیستم (SPRM) وجود دارد که فقط خواندنی هستند و توسط خود پخش کننده DVD مدیریت می شوند و جزئیات در سطح دستگاه را ذخیره می کنند. ماشین تعامل DVD VM، که امکان مدیریت اتفاقاتی که در تعامل با کاربر می‌افتد را فراهم می‌کند، بسیار ابتدایی است و توانایی افراد را برای ایجاد چنین منوهای جالب، گویا و پیچیده بسیار چشمگیر می‌کند.

بازی‌های دی‌وی‌دی 1 به‌ویژه از تمام عملکردهای حافظه و تعامل تا حد ممکن بهره‌برداری می‌کرد.

منوها اغلب دارای کلیپ‌های حلقه‌ای و صوتی هستند که کاملا یکپارچه تکرار نمی‌شوند یا پایان‌های ناگهانی دارند، که موضوع خاطرات نوستالژیک زیادی است، با داستان‌های آنلاین بسیاری از افرادی که در ساعات اولیه صبح از خواب بیدار می‌شوند تا منوی DVD را در حلقه پیدا کنند.

برخی از ناشران در کاتالوگ دی وی دی خود تا حدی سازگاری داشتند. یکی از ویژگی های منوی DVD که در اعماق ذهن من ریشه دوانده است، FastPlay دیزنی است. این دیسک برای دسترسی بیشتر به DVD آنها، به ویژه برای کودکانی که به طور بالقوه قادر به مدیریت کنترل از راه دور نیستند، طراحی شده است، بدون نیاز به تعامل بیننده، به طور خودکار پخش محتوای دیسک را شروع می کند. در عملکرد، این واقعا به این معنی است که اغلب تریلرها را قبل از ارائه ویژگی پخش می کند و باعث می شود بسیاری از بینندگان از آن اجتناب کنند.

دی‌وی‌دی‌های پشتیبانی‌کننده FastPlay با پرواز Tinkerbell بر روی صفحه باز می‌شود در حالی که صداگذاری بیان می‌کند:

این دی وی دی دیزنی با FastPlay دیزنی بهبود یافته است. فیلم شما و مجموعه ای از ویژگی های جایزه به طور خودکار شروع می شود. برای دور زدن FastPlay، هر زمان که خواستید دکمه «منو اصلی» را انتخاب کنید. FastPlay در یک لحظه آغاز خواهد شد!

بسیاری از دی‌وی‌دی‌های دیزنی که در همان زمان در سال 2004 شروع به کار کردند، اغلب دارای منوهای EasyFind هستند که مجموعه‌ای از گزینه‌ها را با مجموعه‌ای از گرافیک‌های همراه برای سهولت در استفاده ارائه می‌دهند.

نسخه‌های دی‌وی‌دی مدرن‌تر اغلب از ویژگی‌های ویژه اضافی چشم‌پوشی می‌کنند. حتی استانداردهایی مانند اکثر گزینه‌های راه‌اندازی و انتخاب صحنه/فصل اغلب وجود ندارند، زیرا دیسک‌ها به سرعت بیرون ریخته می‌شوند و در قالبی فشرده می‌شوند. ویژگی‌های ویژه برای نسخه‌های گران‌تر Blu-ray محفوظ است.

Scooby-Doo 2: Monsters Unleashed منوی بسیار سرگرم کننده ای داشت. صفحه اصلی اسکوبی دو و هیولاهای مختلف را نشان می‌دهد که در یک شهر معدنی قدیمی مشغول آشفتگی هستند، و هنگام انتخاب یک آیتم از منو، انتقال به مکان دیگری از فیلم همراه با انیمیشن‌های بیشتر از اسکوبی دو در حال فریب خوردن پخش می‌شود. هر بخش دارای انیمیشن‌های سه بعدی سفارشی کامل بود و دو بازی که مستقیما روی دی‌وی‌دی پلیر قابل پخش بودند روی دیسک گنجانده شده بود.

اولین مورد، پشت رمز و راز: رمز و راز شلوار گم شده، می تواند در یک ویژگی خاص شروع شود و سپس شما را ملزم می کند که در منوی DVD حرکت کنید تا نمادی از شلوار را برای ادامه داستان پیدا کنید. بازی بعدی و بسیار کامل‌تر، The Scooby-Doo Monsters Unleashed Challenge بود که شما را به عنوان بازیکنی که در Mystery Machine به مکان‌های مختلف فیلم می‌چرخید، در مکان‌ها جستجو می‌کردید و سرنخ‌هایی را جمع‌آوری می‌کرد که به کشف راز کمک می‌کرد.

با توجه به محدودیت های دی وی دی ها، کل بازی از نظر مکانیکی نسبتا ساده است. با این حال، واضح است که تلاش زیادی برای آن انجام شده است تا احساس جامعیت داشته باشد، و با کلیپ‌ها و بخش‌های کوچک، واقعا با نقاط قوت رسانه سازگار است. در یک بخش، بازیکن باید مسیر را روی یک طبقه به دام افتاده پیدا کند، و دیگری شامل حمله به اسکلت‌های انبار است در حالی که به اسکوبی ضربه نمی‌زند، درست مانند Whack-A-Mole.

Scooby-Doo 2 همچنین با تیزر تریلر فیلم دیگری با منوی DVD فوق العاده همراه شد: هری پاتر و زندانی آزکابان. پس از کمی بازکنی که چند کلیپ از فیلم را نشان داد، دی وی دی زندانی آزکابان شما را در اتوبوس شوالیه از فیلم قرار داد و در خیابان های لندن زوم کرد در حالی که سر کوچک شده به طعنه می پردازد. منوهای مختلف روی دی وی دی به موضوع وفادار ماندند، با انتخاب صحنه پس از روزنامه پیامبر دیلی مضمون.

منوی اصلی Shrek 2 در درجه اول برای صفحه نمایش اصلی Brady Bunch به یاد ماندنی است. شخصیت‌های اصلی فیلم را نشان می‌دهد که همگی با یکدیگر (و مخصوصا با خر) دعوا می‌کنند. این دیسک همچنین مملو از محتوا است، با قابلیت مشاهده آثار هنری زیاد، خواندن در مورد بازیگران و جزئیات فیلم، گوش دادن به موسیقی، کاوش در یک نقشه تعاملی، و اجرای چندین بازی (Far Far Away Idol، Find Puss In Boots، و Save Fiona!) از جمله موارد دیگر. به شدت پر از چیزهایی است که باید به آنها نگاه کرد و به آنها نگاه کرد.

دی‌وی‌دی نمایش تصویر ترسناک راکی ​​با لب‌های نمادینی که شما را به دی‌وی‌دی خوش آمد می‌گوید باز می‌شود. پس از آن منوی اصلی به شما نشان داده می‌شود، جایی که یک جفت پا بی‌جسم با کفش‌های پاشنه‌دار و تور ماهی به داخل راه می‌روند و یکی از آیتم‌های منو را زیر و رو می‌کنند، که شروع به حرکت اشتباه می‌کند. ویژگی‌های اضافی متعدد هستند و در وضعیت فرقه Rocky Horror نقش دارند. برخی از گزینه‌های منو با یک سوئیچ بزرگ همراه هستند که با تکان دادن آن متحرک می‌شوند. در بسیاری از منو، لب‌ها به صحبت کردن ادامه می‌دهند در حالی که آهنگ‌های فیلم در پس‌زمینه پخش می‌شوند.

بخش فقط 16:9 صفحه توسط پرده های قرمز رنگ اشغال شده است که با انتخاب "Play Movie" دوباره به داخل و خارج می شوند.

وقتی منوی DVD World Wayne درج می‌کند، ابتدا قبل از شبیه‌سازی جابجایی از طریق کانال‌های متعدد و سپس فرود روی راهنمای کانال، با مواد جعلی فراوان مانند تبلیغات جعلی، ثابت نشان می‌دهد. علاوه بر گزینه‌های مختلف مانند انتخاب صحنه و پیکربندی زیرنویس که مانند برنامه‌های تلویزیونی آینده در کانال‌های مختلف ظاهر می‌شوند، فهرست‌هایی برای تن‌ها نمایش و فیلم دیگر نیز وجود دارد که می‌توان مانند یک ست‌تاپ باکس کابلی واقعی در آن‌ها پیمایش کرد. این یک رابط بسیار سرگرم کننده است.

Chitty Chitty Bang Bang یک رندر سه بعدی از اوراکل سوخت سوز عنوانی دارد که در میان ابرها پرواز می کند، با منوهایی که روی آن قرار گرفته اند، و Thunderbirds (2004) با کلیپ هایی از فیلم باز می شود قبل از اینکه شما را به کابین تاندربرد 2 بیاندازد با انواع کنترل ها در حالی که شما در حال پرواز با شما اطلاعاتی را ارائه می دهد، و در حالی که همه اطلاعات را با صدای شما در حال پرواز می کنید. شما حتی می توانید تغییر دهید که کدام پیشینه را خلبانی می کنید.

دی وی دی های منتشر شده از Doctor Who پس از احیای سال 2005 نیز دارای رابط های بسیار سرگرم کننده ای بود. بسیاری از نسخه‌های دی‌وی‌دی Classic Who و New Who دارای اسرار پنهان و افزوده‌های بسیاری بودند. نسخه‌های مختلف متفاوت هستند، اما بسیاری از نسخه‌های قبلی در تاردیس تنظیم شده‌اند و آیتم‌های منو روی کنسول و اطراف آن ارائه می‌شوند. برخی گرداب زمان و جریان زمانی را نشان دادند، در حالی که در دوران پیتر کاپالدی، قبل از اینکه به منوهای عمومی تر رفتند، کمی ساده تر شدند، همانطور که در اواسط دهه 2010 رایج شد.

در نسخه‌های دی‌وی‌دی مدرن، به ندرت شاهد منوهای یادداشتی هستیم. دی‌وی‌دی‌ها دیگر فرمت غالب سابق نیستند و شرکت‌ها به ندرت برای ارائه آن‌ها تلاش می‌کنند. علیرغم اینکه از منظر فنی قالبی بسیار تواناتر است، با رسانه های با وضوح بالا، لایه های منو، همه چیزهایی که توسط دیسک بلوری جاوا (BD-J) و موارد دیگر ارائه می شود، متأسفانه Blu-ray ها به ندرت نمایش های منوی چشمگیر را مشاهده می کنند. دی وی دی های مدرن و منوهای بلوری به طور یکسان اغلب چیزی بیشتر از یک تصویر یا ویدیو با یک منوی عمومی در بالای آن هستند.

قابل درک است. رسانه های فیزیکی به طور کلی با پذیرش انبوه خدمات پخش جریانی کمتر محبوب هستند. با این حال، مایه شرمساری است که ببینیم خلاقیت و هیجان تجربه تماشای رسانه توسط منوها جایگزین رابط‌های استریل، عمومی و یک‌اندازه پلتفرم‌های آنلاین شده است. اگر کنجکاو هستید، تعداد زیادی منوی دی وی دی وجود دارد که باید در dvdmoviemenus.com بررسی شود.

من در مورد بازی‌هایی صحبت نمی‌کنم که صرفا با استفاده از رسانه DVD منتشر می‌شوند، مانند نسخه‌های کنسول یا رایانه شخصی، بلکه در مورد بازی‌های DVD واقعی صحبت می‌کنم که دیسک‌های ویدئویی DVD استاندارد با بازی‌هایی هستند که مانند هر منوی اجرا می‌شوند. معروف ترین این بازی ها شاید Scene It باشد؟ ↩