سازمان‌های اطلاعاتی مراکش از نظارت برای «سکوت» روزنامه‌نگاران استفاده می‌کنند: عفو
Probe نرم افزارهای جاسوسی، میکروفون های مخفی و تلفن های آلوده را پیدا می کند که برای نظارت بر روزنامه نگاران، فعالان و مدافعان حقوق استفاده می شود.
عفو بین‌الملل سازمان اطلاعات مراکش را به دلیل استفاده از نرم‌افزارهای جاسوسی، میکروفون‌های مخفی و تلفن‌های از پیش آلوده شده در «تجسس غیرقانونی» روزنامه‌نگاران و مدافعان حقوق بشر محکوم کرده است.
این سازمان غیردولتی حقوق بشر در گزارشی که روز پنجشنبه منتشر شد، گفت که مقامات مراکش میزبان یک دستگاه نظارتی "گسترده و وسیع" هستند که از آن برای "در نهایت ساکت کردن خبرنگاران، فعالان و دیگر صداهای منتقد" استفاده می کنند.
این گزارش که در داخل دستگاه جاسوسی مراکش است، بر اساس شهادت یکی از کارمندان سابق سرویس اطلاعات داخلی مراکش (DGST) و همچنین اسناد فاش شده و تحقیقات روزنامه نگاری است.
سازمان‌های غیردولتی، از جمله عفو بین‌الملل، سال‌ها مراکش را به استفاده از نرم‌افزار جاسوسی پگاسوس که توسط گروه اسرائیلی NSO ساخته شده است، برای نظارت بر روزنامه‌نگاران، فعالان و شخصیت‌های سیاسی متهم کرده‌اند.
رباط بارها استفاده از نرم افزارهای جاسوسی علیه شهروندان خود را رد کرده است. عفو بین‌الملل گفت که چهار هفته قبل از انتشار به مقامات مراکشی نامه نوشت و هیچ پاسخی دریافت نکرد. الجزیره نتوانست بلافاصله با مقامات مراکشی برای اظهار نظر تماس بگیرد.
عفو بین‌الملل در گزارش خود DGST را به عنوان نهاد مسئول استقرار Pegasus در مراکش معرفی کرد و گفت که این سازمان بین سال‌های 2017 تا 2021 از این نرم‌افزار جاسوسی علیه فعالان و روزنامه‌نگاران استفاده کرده است.
عفو بین‌الملل گفت که مقامات مراکشی «ابزارهای با فناوری پیشرفته» مانند پگاسوس را با تکنیک‌های سنتی‌تر مانند دم و استراق سمع ترکیب کردند.
در این گزارش به نقل از افشاگر می‌گوید: «مردم در بازداشتگاه، در دفاتر و ماشین‌های شخصی و حتی در اتاق‌خواب‌هایشان به‌طور مخفیانه فیلم و صدا ضبط می‌شوند.
«تماس‌های تلفنی به‌طور سیستماتیک ضبط و جاسوسی می‌شوند» و «فروشگاه‌ها تلفن‌های همراه را می‌فروشند که از قبل توسط عوامل DGST به بدافزار آلوده شده‌اند».
به گفته این سازمان غیردولتی، داده های شخصی جمع آوری شده در مورد فعالان و مدافعان حقوق بشر برای دامن زدن به کمپین های بدنامی عمومی علیه آنها استفاده می شود.
افشاگر گفت که آژانس کافی‌نت‌های اینترنتی را با نرم‌افزارهای جاسوسی کنترل‌شده از راه دور آلوده کرده است و دستگاه‌ها از نظر فیزیکی در فرودگاه‌ها به خطر افتاده‌اند. وی افزود که میکروفون ها در لامپ های آپارتمان عمر رادی روزنامه نگار پنهان شده بود که بعدا زندانی شد.
عفو بین‌الملل اعلام کرد که 103 شماره تلفن مراکشی را که بین سپتامبر تا دسامبر 2017 وارد سامانه پگاسوس شده‌اند، با افراد خاصی مطابقت داده است. از این تعداد، 65 عضو جامعه مدنی، از جمله 34 مدافع حقوق بشر و 22 روزنامه نگار و کارمند رسانه بودند. 25 نفر دیگر از شخصیت ها یا مقامات سیاسی و پنج نفر دیپلمات یا نمایندگان سازمان های بین المللی بودند.
Donncha O Cearbhaill، رئیس آزمایشگاه امنیتی عفو بین‌الملل، گفت: «این سوابق نشان می‌دهد که شماره تلفن مدافعان برجسته حقوق بشر و روزنامه‌نگاران جزو اولین کسانی بودند که وارد سیستم پگاسوس شدند.
عفو بین‌الملل همچنین گفت که شواهدی مبنی بر ارسال نرم‌افزارهای جاسوسی از طریق شبکه دولتی Maroc Telecom پیدا کرده است و مراکش ابزارهایی را از شرکت‌های مستقر در اسرائیل، اتحادیه اروپا و ایالات متحده خریداری کرده است.
اگنس کالامار، دبیر کل عفو بین‌الملل گفت: «مراکش کاملا از شیوه‌های تکنو-اقتدارگرا پذیرفته است.
سازمان عفو بین‌الملل از مراکش خواست به نظارت پایان دهد و از دولت‌ها خواست تا صادرات نرم‌افزارهای جاسوسی به این کشور را تا زمانی که پادمان‌های حقوق بشر برقرار شود، متوقف کنند.
این تحقیقات بخشی از همکاری با 14 سازمان رسانه ای بود که توسط داستان های ممنوعه هماهنگ شده بود.
متن اصلی (انگلیسی)
Moroccan intelligence uses surveillance to ‘silence’ journalists: Amnesty
Probe finds spyware, hidden microphones and infected phones used to surveil journalists, activists, rights defenders.