ستاره شناسان شب پرستاره ون گوگ را با یک آسمان واقعی و یک تاریخ خاص عجیب تطبیق دادند

به‌طور شگفت‌انگیزی، دانشمندان برای مدت‌های طولانی بحث می‌کردند که آیا «شب پرستاره» اثر ونسان ون گوگ، فانتزی او، یک نمایش نمادین یا یک رصد نجومی واقعی است. همچنین به طور شگفت انگیزی، بسیاری از ستاره شناسان از دومی حمایت کردند، به ویژه اینکه این نقاشی آسمان شب را در ژوئن 1889 نشان می داد.

اما مطالعه‌ای که امروز در Scientific Reports منتشر شد، این نظریه را به چالش می‌کشد - و باز هم نه در جهتی که انتظار دارید - و استدلال می‌کند که شب پرستاره احتمالا آرایش آسمانی آسمان را قبل از طلوع 22 ژوئیه 1889 نشان می‌دهد. در چیزی که این تیم پروژه‌ای در "نجوم قانونی" می‌نامد، محققان به بررسی موقعیت‌های نجومی و شبیه‌سازی‌های موقعیت ستارگان، شبیه‌سازی‌های موقعیت نجومی و شبیه‌سازی‌های ون پرداختند. نامه هایی از آن زمان

به طور کلی، تمام شواهد به تاریخ اواخر ژوئیه برای نقاشی اشاره کرد و به طور همزمان نگرانی هایی را که باعث شک و تردید در بازه زمانی قبلی اواسط ژوئن شده بود، برطرف کرد.

الیجا جونگ هیون کیم، اولین نویسنده این مطالعه و بنیانگذار SLLAB، یک استارت آپ نجوم کره جنوبی، به Gizmodo گفت: «این مطالعه نشان می دهد که آسمان تصویر شده در «شب پرستاره» از نظر رصدی و هندسی با آسمان سپیده دم واقعی در حوالی 22 جولای مطابقت دارد. بنابراین، ما به ون گوگ پیشنهاد می کنیم که کار خود را در ماه ژوئن طراحی کرده و آن را پس از 22 ژوئیه تکمیل کند.

آخرین کار اولین بار نیست که ستاره شناسان و فیزیکدانان شب پرستاره را موضوع فعالیت های علمی خود قرار می دهند. برای مثال اخیر، در سال 2024 فیزیکدانان چینی استدلال کردند که چرخش های نمادین نقاشی نشان می دهد که ون گوگ درک عمیق و شهودی از پدیده های طبیعی مانند تلاطم دارد. اما حتی پیش از آن، محققان با نفوذی مانند آلبرت بویم، مورخ هنر و اخترفیزیکدان، چارلز آ. ویتنی، به طور جدی این احتمال را در نظر گرفتند که این نقاشی نمایانگر یک تصویر (سبکی) از یک آسمان شب واقعی باشد.

این دو مطالعه - که در دهه 1980 منتشر شد - بودند که تاریخ ژوئن 1889 را پیشنهاد کردند، اگرچه به زودی توسط دیگران در این زمینه مورد اعتراض قرار گرفت. در نتیجه، طبق آخرین مقاله، این «خوانش مشاهده‌ای از آن زمان به عنوان دیدگاه اقلیت حاشیه‌ای باقی مانده است» و بنابراین هرگز «از نظر کمی آزمایش نشده است».

همانطور که او گفت، "تماس" وینسنت با کیم، اولین بار زمانی اتفاق افتاد که او با آثار قبلی روبرو شد که استدلال می کردند شب پرستاره صورت فلکی برج حمل را به تصویر می کشد. برای کیم که بیشتر دوران حرفه‌ای خود را صرف توسعه تلسکوپ‌های آسمانی کرده بود، چنین به نظر می‌رسید. همانطور که او به Gizmodo توضیح داد، این بدان معناست که شما به طور مداوم شاهد لحظه ای هستید که یک تلسکوپ برای اولین بار با آسمان شب همگام می شود، و از آن پس شما ناگزیر موقعیت های هر ستاره را به خاطر بسپارید.

او توضیح داد: «و برای من، نورهای شب پرستاره بیشتر شبیه خوشه ستاره ای هیادس در صورت فلکی ثور بود. اما این با اجماع مبنی بر اینکه ون گوگ در اواسط ژوئیه دچار تشنج شد، در تضاد بود، به همین دلیل بود که مطالعه چند رشته ای شد - من مجبور شدم برای ردیابی زندگی او به ابزارهای مختلفی مراجعه کنم.

برای آخرین کار، کیم و همکارانش ابتدا چارچوبی مبتنی بر شبیه‌سازی‌های نجومی، بازسازی‌های نجومی، و برازش پروکروستس، یا یک تکنیک هندسی برای تعیین کمیت قابلیت اطمینان یک الگوی شناسایی‌شده - مانند یک صورت فلکی، ایجاد کردند. قبل از بازگشت به ون گوگ، این تیم چارچوب خود را بر روی سایر نقاشی‌های اوایل قرن هفدهم و همچنین سایر نقاشی‌های ون گوگ که آسمان شب را در سال 1888 به تصویر می‌کشد، اعمال کردند.

سپس، تیم با استفاده از طرح‌های قبلی زمین که در نسخه نهایی شب پرستاره دیده شده بود، میدان دید باریک ون گوگ را از استودیوی او تخمین زد. و همه شواهد - میدان دید، سوابق تاریخی در مورد موقعیت ماه، زهره، ستارگان، و آب و هوا- همگی با سپیده دم 22 ژوئیه 1889 مطابقت دارند. مهمتر از همه، اینها همه محدودیت‌های «متقابل مستقل» هستند.

به عبارت دیگر، خیلی تصادفی است که فرض کنیم آسمان شب پرستاره یک خلقت دلبخواه است در مقابل تصویری سبک و در عین حال واقع گرایانه از آنچه ون گوگ در واقع مشاهده کرده است. اگر منصف باشیم، خود ون گوگ کار خود را به عنوان «اغراق‌آمیز از نقطه نظر چیدمان» توصیف کرد، اما گروه اضافه کردند که اغراق «پیش‌فرض یک شی واقعی را تقویت می‌کند».

گفته می شود، «اصلاح»، به اصطلاح، احتمالا جزئی است. فقط یک ماه تفاوت داره کیم توضیح داد، با این حال، مورخان هنر قبلا اشاره کرده‌اند که بقیه نقاشی‌های ون گوگ از ژوئن به‌طور قابل‌توجهی با The Starry Night متفاوت است. تا به حال، این مورد دیگری علیه تفسیر نجومی نقاشی بود. اما با تاریخ جدید، "بار توضیح اکنون برعکس شده است."

کیم گفت، اما مسابقات رصدی به تنهایی «نمی‌توانند تاریخ اتمام نقاشی را به‌طور انکارناپذیر تعیین کنند» و افزود که ون گوگ به احتمال زیاد مشاهدات مختلفی را در طی چند روز برای اثر خود جمع‌آوری کرده است. این تیم همچنین در نتیجه سوابق هواشناسی ناقص یا مبهم از قرن نوزدهم با محدودیت‌هایی مواجه شده است. در صورت آشکار شدن منابع تاریخی جدید، نتایج مطالعه ممکن است تغییر کند.

با این حال، کار جدید به طور مهمی نشان می‌دهد که طبق این مقاله، «نجوم قانونی» می‌تواند «تفسیر تاریخی هنری را به گزاره‌های قابل آزمایش فیزیکی» تبدیل کند. کیم افزود که تحقیقات بعدی برای کشف این رابطه برای سایر آثار ون گوگ ادامه خواهد داشت.

کیم گفت: «من می‌توانم بگویم که ون گوگ و ستاره‌ها رابطه جدایی ناپذیری داشتند. این در نامه های او به تئو، برادرش کاملا مشهود است. کیم توضیح داد که حداقل از بهار 1888، افکار ونسان ون گوگ «پر از ستاره‌ها» بود، و کیم گفت که ممکن است این اشتیاق بود که با ستاره‌شناسانی مانند خودش صحبت می‌کرد که باعث شد دانشمندان به تماس ون گوگ پاسخ دهند.