سربازان اوکراین در جنگ روبات‌ها مشاغل جدیدی پیدا می‌کنند

رابرت لزلی/BI; ربکا زیسر/BI ارتش ربات در حال تغییر خطوط مقدم اوکراین است.

سربازان انسانی که زمانی جان و دست و پا را در منطقه کشتار به خطر می انداختند، با وسایل نقلیه زمینی بدون خدمه جایگزین می شوند که مهمات را حمل می کنند، غذا تحویل می دهند، سلاح حمل می کنند و نیروهای مجروح را تخلیه می کنند.

ماشین ها بیشتر از دور نگه داشتن سربازان از خطر انجام می دهند. آنها همچنین شغل خود را تغییر می دهند.

سربازانی که زمانی تدارکات را به جبهه تحویل می‌دادند یا از مواضع در معرض سلاح شلیک می‌کردند، اکنون از راه دور با روبات‌ها کار می‌کنند. آنها در حال اصلاح ماشین ها در کارگاه ها و برنامه ریزی ماموریت ها از پشت صفحه نمایش کامپیوتر هستند. سربازان اوکراینی می گویند که جنگ نه تنها با پهپادهای پرنده، بلکه با وسایل نقلیه زمینی بدون سرنشین نیز به طور فزاینده ای روباتیک می شود. تیپ 5 حمله اوکراین چند تن از نیروهای اوکراینی که برخی از آنها به دلایل امنیتی تنها با علائم تماس شناسایی می‌شوند، تجربیات دوران جنگ خود را با Business Insider در میان گذاشتند.

آنها گفتند که پیاده نظام سنتی ضروری است، اما جنگ به طور فزاینده ای روباتیک است.

دوزر، یکی از فرماندهان هنگ UGV در گردان سوبودا در تیپ روبیژ اوکراین، که با علامت فراخوان خود شناسایی شد، گفت: «پیاده‌نوردان قبلا همیشه در ارتش کمبود داشتند، زیرا این سخت‌ترین کار بود. اکنون به لطف روبات ها، نیاز به پیاده نظام کاهش یافته است.

Business Insider در اوایل سال جاری در اوکراین حضور داشت و تأثیری که این روبات‌ها بر جنگ‌های مدرن دارند را بررسی می‌کرد. این حساب بخشی از سری Robonomics ما در مورد ظهور روبات ها و تأثیر آنها بر تجارت، شغل و زندگی روزمره است. ما رونق سرمایه گذاری در رباتیک را باز کرده ایم و به داخل انبار مجهز به ربات آمازون رفته ایم تا ببینیم آیا ماشین ها شغل انسان را اشغال می کنند یا خیر. اکنون ما به میدان جنگ نگاه می کنیم.

مشاغل جدید در رباتیک

استفاده روزافزون از روبات‌های زمینی کار سربازان اوکراینی را تغییر می‌دهد و برخی از نیازهای فیزیکی مأموریت‌های خط مقدم را به آماده‌سازی، بهره‌برداری، مهندسی و نگهداری ماشین‌آلات تغییر می‌دهد.

سربازان می توانند روزها را صرف آماده سازی یک ربات برای جنگ کنند.

در کارگاه های تخصصی، آنها ممکن است یک UGV همه منظوره را مستقیما از سازنده بگیرند و آن را برای هر مأموریتی که برای اجرای آن نیاز دارد اصلاح کنند، زره ضد ترکش، تجهیزات ارتباطی یا تجهیزات دیگر را اضافه کنند.

و مهندسی تنها بخشی از کار است.

قبل از فرستادن ربات به میدان، سربازان شناسایی هوایی را مطالعه می‌کنند، مسیرهای اصلی و جایگزین را ترسیم می‌کنند و بر اساس فعالیت گزارش‌شده در این بخش، زمان ارسال ماشین را انتخاب می‌کنند. این طرح‌ها سپس با پیش‌روی مأموریت‌ها تطبیق داده می‌شوند.

وزارت دفاع کیف در اوایل سپتامبر اعلام کرد که تعداد مأموریت‌های تدارکات و تخلیه که توسط روبات‌ها انجام می‌شود به طور پیوسته در طول ماه در سال 2026 افزایش یافته است و از حدود 7500 در ژانویه به 25000 در آگوست رسیده است.

این حجم کار در حال افزایش، خواسته های جدیدی را بر سربازانی که مسئول نگه داشتن ماشین ها هستند، ایجاد می کند. با ظهور روبات‌ها، مشاغل جدید و خواسته‌های جدید برای مجموعه‌ای از مهارت‌های متفاوت از آنچه که به طور سنتی برای پیاده نظام‌ها مورد نیاز بوده، به وجود آمده است. تیپ 5 حمله اوکراین دوزر گفت که مهارت های برنامه نویسی و مهندسی اهمیت فزاینده ای پیدا کرده اند. او گفت که سربازان اکنون زمان زیادی را صرف رایانه می‌کنند و تغییراتی را طراحی می‌کنند تا از مهندسان روسی که خودشان در حال توسعه اقدامات متقابل هستند جلوتر بمانند.

او گفت: «کار بسیار بیشتری وجود دارد که نیاز به تفکر دارد، نه کار با قدرت بدنی.

این تغییر در تضاد قابل توجهی با نیازهای فیزیکی سنتی کار پیاده نظام است، مانند حمل تجهیزات سنگین و حفر سنگر.

در طول ماموریت ها، اپراتورها از دستورات رزمنده راهنمایی دریافت می کنند، زیرا اطلاعات و داده های بی درنگ را غربال می کنند. در عواقب آن، سربازان گاهی اوقات ساعت ها یا روزها را صرف تعمیر ربات ها می کنند، که حجم کار به شدت به این بستگی دارد که آیا آنها دچار نقص مکانیکی شده اند یا در جنگ آسیب دیده اند.

سربازان اوکراینی گفته اند که در برخی از مناطق جبهه، ربات ها ممکن است تنها از چند ماموریت جان سالم به در ببرند. برخی گیر می کنند، برخی ارتباطات خود را از دست می دهند و برخی دیگر از بین می روند و تقاضای دائمی ایجاد می کنند.

صدها شرکت دفاعی محلی اوکراین از جمله Ratel Robotics و TAF Industries در حال تولید UGV و قطعات هستند.

هنگامی که Business Insider در اوایل سال از یکی از کارخانه‌های راتل بازدید کرد، این شرکت حدود 350 کارگر در سراسر تاسیسات خود داشت که ربات‌هایی با قیمتی بین 2000 تا 40000 دلار ساختند. مدیر عامل در آن زمان گفت که "مهمتر از همه این است که جان سربازانمان را نجات دهیم." اگرچه اوکراین از سیستم‌های روباتیک ساخت خارجی استفاده می‌کند، اما یک صنعت داخلی قوی ایجاد کرده است که این سیستم‌های حیاتی فزاینده را ایجاد کرده است.

با متداول تر شدن مأموریت های روباتیک، تولید به هزاران افزایش یافته است، اما سربازان می گویند که به ربات ها و سیستم های پشتیبانی بیشتری نیاز است.

آگرونوم، فرمانده یک شرکت ربات زمینی در تیپ 5 حمله اوکراین که با علامت تماس خود شناسایی شده است، گفت: «با عرضه کافی از این سیستم‌ها، می‌توانیم طیف گسترده‌ای از وظایف را بدون آسیب رساندن به جان انسان‌ها انجام دهیم».

اتکای فزاینده به روبات ها یک شبه اتفاق نیفتاد. این میدان جنگ به طور فزاینده خطرناکی هدایت می شد که حتی کارهای معمولی را نیز بسیار خطرناک می کرد.

میدان جنگ در حال تغییر

دوزر یادآوری می کند که در اوایل جنگ، تدارکات حدود دو بار در هفته انجام می شد.

وسایل نقلیه تا جایی که می توانستند غذا، سوخت، مهمات و اسلحه را به جبهه نزدیک می کردند. از آنجا، سربازان مجبور بودند وسایل را در بقیه مسیر پیاده، گاهی چندین کیلومتر، حمل کنند. آنها آسمان را تماشا می کردند و قبل از انجام سفر زمانی که اکتشافات روسی سبک تر بود منتظر پنجره ها بودند.

دوزر گفت: «بسیاری از مردم دقیقا هنگام تحویل آذوقه مجروح و کشته شدند. و خطر افزایش یافت زیرا هواپیماهای بدون سرنشین به تعداد بیشتری در میدان نبرد هجوم آوردند.

دیمیترو داویدنکو، یک گروهبان در گردان اسوبودا، گفت: تا تابستان سال 2023، شناسایی هوایی روسیه بسیار فراگیرتر شده بود و حرکت در نزدیکی جبهه به نوبه خود "خطرناک تر" شده بود.

سربازان هنوز هم می‌توانستند شب‌ها برای رسیدن به نزدیک‌ترین مرکز لجستیکی برای تدارکات حیاتی بیرون بیایند، اما پیاده نظام‌های بیشتری در مواضع خود می‌ماندند، گاهی اوقات هفته‌ها در یک زمان، به جای اینکه خطر حرکت در میدان جنگ را تحت نظارت فزاینده به خطر بیندازند. در اوایل جنگ، جنگ با قدرت رزمی کلاسیک تعریف می‌شد: تانک‌ها، هواپیماها و توپخانه.

در حالی که این فناوری‌ها هنوز نقش دارند، فن‌آوری‌های نوظهور ارائه شده در مقیاس با هزینه کم، جنگ مدرن را تغییر داده‌اند. تیپ 5 حمله اوکراین زمانی که جنگ شروع شد، روزهای حضور داویدنکو در خط مقدم تا حد زیادی به تماشا و حفاری سپری شد. او به عنوان یک پیاده نظام، مواضع روس ها را مشاهده کرد، سنگرهای اطراف خود را عمیق تر کرد و پناهگاه هایی را که در اثر گلوله باران دشمن آسیب دیده بودند، بازسازی کرد. سپس مقداری دیگر حفاری می‌کرد، با تدارکاتی که توسط سربازان دیگر آورده می‌شد.

بزرگترین تهدیدها توپخانه، مین و خمپاره بودند، اما با گذشت زمان، میدان نبرد تکامل یافت و تعداد سیستم های بدون خدمه از هزاران به میلیون ها افزایش یافت.

آگرونوم گفت: "همه چیز به طور چشمگیری با یک تغییر تدریجی تغییر کرده است."

پهپادهای ارزان قیمت FPV یا نمای اول شخص، میدان جنگ را به طرز چشمگیری دگرگون کرده اند و به هر دو طرف اجازه می دهند تا خطوط مقدم را زیر نظر داشته باشند و اهدافی از تانک ها گرفته تا سربازان انفرادی را با کسری از هزینه سلاح های سنتی مورد حمله قرار دهند. با تکثیر پهپادها و تطبیق با اقدامات متقابل در حال تکامل، نیروها به طور فزاینده ای آشکارسازها، جنگ الکترونیک و به عنوان آخرین خط دفاعی، تفنگ های ساچمه ای را برای دفاع از خود حمل می کنند.

در اواخر سال 2025، "منطقه کشتار" خط مقدم اشباع شده از هواپیماهای بدون سرنشین، جایی که سربازان و وسایل نقلیه به راحتی شناسایی و هدف قرار می‌گیرند، پدیدار شد. حرکت در داخل منطقه، که اکنون ده ها کیلومتر در دو طرف خط تماس در برخی مناطق امتداد دارد، آنقدر خائنانه است که اوکراین را وادار کرده است تا توسعه و استقرار ربات های زمینی کنترل از راه دور را در اولویت قرار دهد.

واحد Agronom با استفاده از ربات‌های زمینی در محدوده دید برای حمل آسان‌تر تجهیزات شروع به کار کرد. او گفت: «در موقعیت‌های خطرناک، این امر تحرک را به شدت افزایش می‌دهد، زیرا سربازان دیگر مجبور نبودند کوله‌های سنگین را با پای پیاده به مواضع جلو ببرند.»

همانطور که تهدیدات و ماموریت ها تکامل یافتند، روبات ها نیز تکامل یافتند.

مهندسان اوکراینی ربات‌های زمینی خود را پیچیده‌تر می‌کنند و دوربین‌های پیشرفته، حسگرها و پیوندهای ارتباطی را اضافه می‌کنند و اپراتورها را قادر می‌سازند تا از فواصل دورتر آنها را کنترل کنند. ماشین‌ها همچنین به طور فزاینده‌ای مستقل شده‌اند و با پهپادهای هوایی برای مأموریت‌های بسیار غیرعادی جفت می‌شوند. پهپادهای FPV همچنان تکنولوژی غالب بدون خدمه در میدان‌های نبرد اوکراین هستند، اما UGV‌ها به عنوان یک قابلیت حیاتی فزاینده که نیروها را از خطر محافظت می‌کند، در حال پیشرفت هستند. Dmytro Smolienko/ Ukrinform/Future Publishing از طریق Getty Images به عنوان مثال، NC13، یک واحد حمله UGV در داخل

در تیپ سوم تهاجمی سپاه سوم ارتش، از هواپیماهای بدون سرنشین بمب افکن سنگین برای پرتاب ربات ها در پشت خطوط روسیه در طول عملیات ویوالدی استفاده کرد. مایکولا زینکویچ، فرمانده یگان گفت، این تاکتیک که "گریفون" نام دارد برای غافلگیری نیروهای روسی و ایجاد فشار بیشتر در عقب طراحی شده است.

دوزر گفت که از آنجایی که وسایل نقلیه زمینی بدون سرنشین شروع به جایگزینی تدارکات در مسیرهای تدارکاتی و خدمه تخلیه در ماموریت های نجات مجروحان کردند، مشخص شد که درگیری تغییر کرده است.

او گفت: «ما متوجه شدیم که جنگ در حال تبدیل شدن به جنگ روبات‌ها است.

آنچه روبات ها نمی توانند جایگزین کنند

با این حال، محدودیت‌هایی برای کارهایی که روبات‌ها می‌توانند در جنگ انجام دهند وجود دارد. داویدنکو گفت که نیروهای پیاده نظام عملیات تهاجمی را انجام می دهند. زمانی که آب و هوای نامناسب، ردیف درختان متراکم و محیط های پیچیده شهری مانع از انجام مأموریت های رباتیک می شود، سربازان روس ها را مهار می کنند. انسان ها قضاوت هایی را انجام می دهند که روبات نمی تواند.

سام کرانی ایوانز، کارشناس جنگ زمینی در موسسه رویال خدمات متحد، یک اندیشکده بریتانیایی، گفت ربات های زمینی "به جای تغییر اساسی نقش خود، پیاده نظام را تقویت و تکمیل می کنند." UGV ها به سربازان اجازه می دهند تا روی پاهای خود سبک بمانند، اما به راحتی می توانند قربانی حملات روسیه شوند یا در محیط اطراف گیر کنند.

کرانی ایوانز گفت: «پیاده نظام و پهپادهای کوچک مسئول بخش عمده نبرد هستند. "UGV ها تا جایگزین کردن معنی دار آنها فاصله زیادی دارند."

در جنگ، برخی از ماموریت ها وجود دارد که فقط یک سرباز می تواند انجام دهد.

ولودیمیر دهتیاروف، یک افسر روابط عمومی در سپاه خارتیا اوکراین، به Business Insider گفت: «دارایی‌های انسانی همچنان محور هستند، به ویژه در اقدامات تهاجمی.

اما حتی برای سربازانی که ربات‌ها شغلشان را به عهده نگرفته‌اند، تقاضای میدان جنگ در حال تغییر است زیرا فناوری‌های جدید به کار گرفته شده در مقیاس سطح تهدید را افزایش می‌دهند.

دهتیاروف گفت، در حالی که میدان جنگ تحت نظارت مداوم هواپیماهای بدون سرنشین است، پیاده نظام اغلب در گروه‌های کوچک کار می‌کنند و دوره‌های طولانی را در موقعیت‌های مخفی مانند روباه‌ها یا گودال‌ها می‌گذرانند. و نیروهای متعارف به طور فزاینده ای نیاز به داشتن مهارت های پرسنل عملیات ویژه، مانند مهارت در طیف وسیعی از سلاح ها، ارتباطات و قابلیت های جنگ الکترونیک و دانش پزشکی رزمی دارند.

دهتیاروف گفت: «جنگ ترکیبی مدرن مدرن مستلزم ترکیبی از دارایی های انسانی و فناوری پیچیده است.

مقاله اصلی را در Business Insider بخوانید